Szczur. Zwierzęta polska - szczur ssak. Szczury w Polsce.

Rattus norvegicus Fot.  Jean-Jacques Boujot [CC BY-SA 2.0 ], Flickr.com Rattus norvegicus Fot. Jean-Jacques Boujot [CC BY-SA 2.0 ], Flickr.com
Szczur – agresywny brudas żyjący w krwiożerczych grupach, roznoszący choroby i obdarzony łysym ogonem – słowem paskuda.  Wielu ludzi do dziś ma takie zdanie o tych gryzoniach, a przecież nie jeden człowiek zawdzięcza im życie i zdrowie.

Negatywny wizerunek

Mało jest zwierząt cieszących się równie złą sławą jak szczur. Trzeba przyznać, że sam gryzoń zapracował na część opinii jakie do dziś pokutują. Przede wszystkim choroby – od czasów starożytnych przez Europę przetoczyło się kilkadziesiąt epidemii dżumy.  Największa z nich w latach 1348-52 zabiła na niektórych obszarach Europy przeszło 80 proc. ludności. Winnego znaleziono szybko – każdą epidemię poprzedzały setki martwych szczurów znajdowanych w miastach. Śmiercionośna bakteria była roznoszona przez pchły bytujące na szczurach. Nic więc dziwnego, że już od średniowiecza szczur był kojarzony z chorobą i śmiercią – zwłaszcza że o bakteriach świat dowiedział się znacznie później. Jakby tego było mało – nadmierna populacja szczurów skutecznie i w miarę szybko ogałacała mieszkańców z zapasów żywności, przyczyniając się do „epidemii” głodu. Zresztą problem niszczenia zapasów przez te gryzonie jest nadal tyle palący co i nierozwiązywalny. Do tego siedlisko szczurów – które bytowały zazwyczaj w kanałach, śmietnikach czy ruderach – słowem w miejscach ciemnych, brudnych i odrażających.

Nie należy też zapominać o gołym ogonie szczura – w którym jak głosi mit pokutujący do dziś, znajduje się groźna trucizna: strychnina. Od dawna zatem „szczurołap” – człowiek zajmujący się masową eksterminacją szczurów zyskiwał sławę równą wyczynom rycerzy zabijających smoki. Opowieści o krwiożerczości i niebywałej agresji szczurów rozpowszechniane przez adeptów tej skądinąd pożytecznej profesji tylko podsycały masową wyobraźnię.  Mamy zatem krwiożerczą bestię powodującą głód, choroby i wszelkie zło. Nic dziwnego, że powiedzieć komuś „ty szczurze” uchodzi za jedną z większych obelg. Ostatnio robi karierę powiedzenie „wyścig szczurów” oznaczające niekończącą się, w gruncie rzeczy bezsensowną pogoń za osiągnięciem sukcesu za wszelką cenę.

By H. Zell (cropped version of File:Rattus rattus 01.JPG) [CC BY 3.0], via Wikimedia Commons

wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj
Pasaż zakupowy