Ślimaki nagoskrzelne ‒ niebezpieczne piękności

Poniedziałek 09.04.2018
By Jens Petersen [GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC BY 2.5], from Wikimedia Commons Hypselodoris bullocki, przedstawiciel nagoskrzelnych. By Jens Petersen [GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC BY 2.5], from Wikimedia Commons

Ślimaki nagoskrzelne, przystrojone łagodnym różem, iskrzącym błękitem, agresywnym oranżem, a nawet dziewiczą bielą, porzuciły niewygodne muszle, chroniące większość morskich mięczaków. Zamiast ruchomej twierdzi wiele morskich ślimaków wykształciło inny sposób obrony. Poza wodą te jaskrawo ubarwione zwierzęta wydzielają ostry owocowy zapach. Ryby najwyraźniej są wrażliwe na te wonie, gdyż w przyrodzie ślimaki nagoskrzelne mają niewielu wrogów. W eksperymentach laboratoryjnych niedoświadczone ryby połykały dorosłe ślimaki, ale natychmiast pospiesznie je wypluwały.


Drzewo rodowe ślimaków nagoskrzelnych ma kilka gałęzi, z których dwie są najważniejsze: Aeolidae i Doridae. Typowym eolidem jest jeden z najefektowniejszych ślimaków nagoskrzelnych – Hermissenda crassicornis. Ma on wyraźnie wyodrębnioną głowę, przypominającą głowę jego krewniaka – ślimaka ogrodowego, a na wydłużonym  grzbiecie znajduje się szereg mięsistych „kolców”. Eolidy, czyli wełpowate, oddychają za pomocą tych wyrostków, zwanych ceratami, które poruszają się wraz z prądem i sprawiają wrażenie bardzo delikatnych. Pozory jednak mylą. Owe wyrostki mogą być bowiem nafaszerowane parzydełkami pochodzącymi ze zjedzonych jamochłonów, takich jak ukwiały, stułbiowce czy też, w morzach podzwrotnikowych, polipy koralowców.

Doridy natomiast, o szerokich, spłaszczonych ciałach, oddychają za pomocą skórnej krezy, znajdującej się wokół odbytu. Typowym przedstawicielem tej grupy jest Anisodoris nobilis, jeden z największych ślimaków nagoskrzelnych wybrzeża kalifornijskiego. Niektóre z tych kanarkowo żółtych, nakrapianych pomarańczowo zwierząt dorastają do 20 centymetrów długości. Ich australijscy pobratymcy są jeszcze więksi.

Badania wskazują na zależności między kolorem ślimaków nagoskrzelnych a strefą wody, w której żyją. W płytszych wodach spotyka się ślimaki jaśniejsze, jaskrawiej ubarwione, natomiast ich ciemniejsi krewniacy, o bardziej stonowanych kolorach, żyją w głębinach oceanu. Na przykład ciemnobrązowe ślimaki nagoskrzelne wyłowiono z głębokości aż pięciu kilometrów.

Hermissenda crassicornis By Brocken Inaglory [GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC BY-SA 2.5-2.0-1.0], from Wikimedia Commons


Paweł Wiśniewski
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy