Ashwagandha właściwości i zastosowanie. Do czego można wykorzystać indyjski żeń szeń?

Fot. Ayurvedic India[CC0 1.0  ], Flickr.com Fot. Ayurvedic India[CC0 1.0 ], Flickr.com

Lista prozdrowotnych działań ashwagandhy zdaje się nie mieć końca. Zioło to stanowi ważny element medycyny ajurwedyjskiej i od niedawna staje się doceniane również w europejskiej fitoterapii. Ta wyjątkowa roślina potrafi zwiększać siły witalne, poprawiając jednocześnie pracę umysłu. Co jeszcze kryje w sobie tajemnicza ashwagandha?



Ashwagandha (Withania somnifera), zwana żeń szeniem indyjskim, jest rośliną występującą w Azji Południowej, południowo-wschodniej części Europy, a także w północno-wschodnim rejonie Afryki. Zazwyczaj osiąga ok. 150 cm wysokości i wydaje żółtozielone kwiaty oraz okrągłe pomarańczowe lub czerwone jagody. Jadalny, a zarazem leczniczy surowiec tego zioła stanowi jego korzeń i owoc. W Polsce roślina ta jest niezbyt znana, jednak stanowi jeden z najważniejszych elementów tradycyjnej medycyny ajurwedyjskiej. Hindusi leczą z jej pomocą wiele chorób (np. związanych z zburzeniami pracy tarczycy i dolegliwościami na tle nerwowym). Wprawieni zielarze zbierają ashwagandhę w lasach, a następnie preparują jej korzenie, mieszając pozyskany z nich proszek z sokiem owoców, co pozwala otrzymać najlepiej skoncentrowaną dawkę uzdrawiających substancji tej rośliny. Przeprowadzone w połowie XX stulecia badania potwierdziły prozdrowotne właściwości ashwagandhy. Dowiedziono, że stanowi ona naturalne źródło substancji bioaktywnych, które mogą być stosowane zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

Ashwagandha i pomidor w tym samym ogródku


Mimo że ashwagandha kojarzy się z egzotyczną, odległą rośliną, ma wiele wspólnego z naszym „swojskim” pomidorem. Podobnie jak on, należy do rodziny psiankowatych. W warunkach naturalnych jest byliną, jednak w klimacie umiarkowanym można ją uprawiać jako roślinę jednoroczną – zarówno z rozsady, jak i z siewu. Jeżeli jednak mamy zamiar uświetnić nasz domowy ogródek indyjskim żeń szeniem, powinniśmy uzbroić się w cierpliwość, ponieważ nasiona kiełkują dopiero po ok. 4 tygodniach (przy zachowaniu temperatury podłoża od 20 do 24 stopni C). Wysiew należy przeprowadzić wczesną wiosną, zapewnić sadzonkom dobrze nasłonecznione stanowisko i regularnie nawadniać ziemię. Podobnie jak pomidor, witania ospała potrzebuje do wzrostu specjalnych drabinek, a przed wydaniem pierwszych owoców, silnie się rozkrzewia. Przeprowadzone w Polsce próby uprawy ashwagandhy na skalę przemysłową wykazały, że wydajność jej ziela i kłączy z hektara jest dużo wyższa niż na alkalicznych glebach w Indiach. Co więcej, jeżeli zastosujemy rozsadę i czarną folię do ściółkowania, wydajność stanie się jeszcze większa. Zbioru zioła dokonujemy jesienią, zanim nadejdą mrozy. W pierwszej kolejności zbieramy owoce, a, po wykopaniu roślin z gruntu, zbieramy również korzenie. Każdy z tych surowców suszymy, a korzenie dodatkowo czyścimy i rozdrabniamy. 


By JMK (Own work) [GFDL or CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy