Kmin rzymski (kumin) przyprawa - właściwości, działanie i zastosowanie kminu rzymskiego

Kmin rzymski, fot. stockfreeimages.com Kmin rzymski, fot. stockfreeimages.com

Kmin rzymski to przyprawa wierności i lojalności. Dawne wierzenia nakazywały karmić ptaki jego nasionami, aby przywiązać je do siebie na zawsze. To samo miało odnosić się zresztą i do ludzi – kobiety zwykły dawać swym mężczyznom na drogę chleb lub wino doprawione kminem rzymskim, aby zapewnić ich niechybny powrót do domu…


Znany również jako kumin, kmin rzymski obecny jest w naszej historii już co najmniej od 5 tysięcy lat.  W języku sumeryjskim, który jest najstarszym znanym nam językiem pisanym, występuje nawet słowo „gamun” oznaczające właśnie kumin. Nazwa aromatycznych nasionek przewija się również często w najstarszym zbiorze przepisów kulinarnych świata pochodzącym z 1750 r p.n.e. z obszaru Mezopotamii. Egipcjanie wykorzystywali kmin rzymski do balsamowania zwłok, a starożytni Grecy i Rzymianie jako przyprawę oraz środek do rozjaśniania cery. Szczyt popularności osiągnął on jednak w czasach średniowiecza, będąc jedną z niewielu powszechnie dostępnych przypraw.

Kumin to nie kmin!

W popularnym mniemaniu kmin rzymski często utożsamiany jest z kminkiem. Błąd ten związany jest nie tylko z samą nazwą, ale także podobnym wyglądem. Niemniej jednak nasionka kuminu są wyraźnie większe, jaśniejsze i mają znacznie ostrzejszy smak. Pozyskiwane są z jednorocznej rośliny Cuminum Cyminum, należącej do rodziny selerowatych i preferującej ciepły, dość deszczowy klimat. Dawniej występujący dziko w rejonie Morza Śródziemnego, dziś kmin rzymski egzystuje wyłącznie w postaci hodowlanej – największymi jego producentami są Egipt i Indie, a w dalszej kolejności Chiny, Iran, Syria i Turcja.

Sama roślina może osiągać do 30 cm wysokości i zakwita koszyczkowymi białymi lub różowymi kwiatami, z których później formują się owoce – nazywane przez nas nasionami kminu. W rzeczywistości dopiero wewnątrz księżycowatej łupinki znajduje właściwe nasionko.

O właściwościach zdrowotnych kminu rzymskiego głośno było już w starożytności. Tradycyjnie polecany był on przy wzdęciach i bólach mięśni, a także do wywoływania spóźnionego porodu. Z kolei olej wytłaczany z kuminu był niezawodnym lekarstwem na nadpobudliwość i nerwowość. Dzisiejsza nauka pozwoliła nam nie tylko lepiej poznać zalety niepozornych nasion, ale także przeanalizować jego godny podziwu skład chemiczny.


Kmin rzymski. By Franz Eugen Köhler, Köhler's Medizinal-Pflanzen (List of Koehler Images) [Public domain], via Wikimedia Commons
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy