Koper włoski przyprawa - właściwości, działanie i zastosowanie kopru włoskiego

pixabay.com pixabay.com

William Coles, XVII-wieczny brytyjski botanik, napisał w swoim dziele „Raj przyrody”: „Zarówno nasiona, liście, jak i korzeń naszego ogrodowego kopru włoskiego wykorzystywane są do przyrządzania napojów dla tych, którzy nadto utyli, aby obniżyć ich nieporęczność i sprawić, by zmizernieli i wychudli.”


Ale o niezwykłych właściwościach kopru włoskiego, zwanego również fenkułem, wiedzieli już starożytni Grecy i Rzymianie, wykorzystując go w dziesiątkach leczniczych mieszanek na bardzo różne dolegliwości, m.in. kaszel i wzdęcia. W języku greckim nazwa rośliny brzmi marathron i związana jest z czasownikiem maraino, czyli odchudzać. A że koper w dzikiej postaci bujnie porastał pola wielkiej bitwy z 490 r. p.n.e., z szacunku dla jego magii miejsce legendarnego zwycięstwa ochrzczono… Maratonem.

Kariera anyżowej bulwy

Koper włoski, z łaciny Foeniculum vulgare, jest roślina dwuletnią zaliczaną do rodziny selerowatych. Rosnący dziko w rejonie Morza Śródziemnego, obecnie jest uprawiany na wielką skalę w Stanach Zjednoczonych, Francji, Indiach i Rosji. Tradycja masowej hodowli w celach leczniczych sięga już jednak ponad tysiąc lat wstecz – w VIII wieku Karol Wielki zakładał plantacje kopru włoskiego po całym swym imperium, wierząc w niezwykłe właściwości twardych bulw. Charakterystyczny, lekko słodkawy i anyżowy smak fenkułu wykorzystywany był również w historii do aromatyzowania alkoholu oraz odświeżania podniebienia przy konsumpcji popularnych niegdyś solonych ryb i mięs.
Koper zbiera się wczesną wiosną, ponieważ jego smak jest najintensywniejszy przy umiarkowanych temperaturach powietrza. Kupując, należy wybierać bulwy białe, jędrne i jak najcięższe, z łodygami wyglądającymi świeżo i pozbawionymi przebarwień. Świeże warzywo można przechowywać w lodówce nawet 10 dni.
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy