STRONT. Zapotrzebowanie na stront - właściwości, rola strontu w organizmie i jego niedobory

Photo by: PublicDomainPictures // via Pixabay Photo by: PublicDomainPictures // via Pixabay

Stront należy do pierwiastków śladowych. Jest minerałem, który tak w pożywieniu, jak i w ludzkim ustroju występuje w bardzo niewielkich ilościach. Nie znaczy to jednak, że jest bezwartościowy dla naszego zdrowia. Okazuje się bowiem, że stront posiada ważne właściwości terapeutyczne.



W ustroju dorosłego człowieka (ważącego około 70 kg) znajduje się go około 1-4 mg strontu. Jest to śladowa ilość, która nie kumuluje się w żadnym konkretnym organie.  Stront jest zresztą słabo absorbowany przez organizm i na bieżąco wydalany. W niewielkim stopniu może koncentrować się w nerkach, wątrobie, mięśniach, płucach, mózgu oraz w mięśniu sercowym. W ujęciu biologicznym, stront jest na tyle słabo przebadanym pierwiastkiem, że trudno powiedzieć coś więcej o jego roli w organizmie. Nie można jednak uznać, że pozostaje bez znaczenia dla procesów życiowych człowieka. Szczególnie interesujące jest podobieństwo strontu i wapnia oraz wynikający z tego faktu leczniczy potencjał omawianego pierwiastka. Jak nietrudno się domyślić, stront jest pomocny w profilaktyce oraz leczeniu chorób kości.

Charakterystyka i zastosowanie strontu


Stront został odkryty pod koniec XVIII wieku. To miękki, ciągliwy i kowalny metal, należący do grupy berylowców, czyli metali ziem alkalicznych. Jest bardzo podobny do innego pierwiastka z tej grupy – wapnia. Charakteryzuje się srebrzystoszarą barwą z metalicznym połyskiem. Na jego powierzchni, w warunkach pokojowych, wytwarza się cienka, ochronna warstwa tlenków. Stront reaguje gwałtownie z wodą, a przy potarciu zaczyna się palić. Po ogrzaniu wchodzi w reakcje z niemetalami (np. z wodorem, azotem czy siarką). Pod względem aktywności chemicznej niewątpliwie bardziej przypomina potas niż wapń. Burzliwie reaguje również z kwasami i alkoholami.

Stront w stanie wolnym nie występuje. W przyrodzie obecny jest głównie w formie minerałów wapniowych oraz pod postacią innych minerałów, np. strontcjanitów oraz celestytów. Z licznymi pierwiastkami tworzy sole.

Zawartość strontu w skorupie ziemskiej plasuje go na 22. miejscu pod kątem rozpowszechnienia. W 1808 roku otrzymano go dzięki elektrolizie chlorku strontu przy zastosowaniu katody rtęciowej. Stront ma dość wąskie zastosowanie w przemyśle. Wykorzystuje się go głównie przy produkcji lamp radiowych i kineskopowych, sztucznych ogni, niektórych rodzajów szkła, glazury, farb świecących (siarczek strontu fosforyzuje) i pigmentów oraz w pirotechnice dla uzyskania czerwonej barwy płomieni. Promieniotwórczy izotop strontu wykorzystuje się zaś do zasilania statków kosmicznych i odległych stacji meteorologicznych.
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowy

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy