Porost islandzki – właściwości, działanie i zastosowanie porostu islandzkiego

Porost islandzki preferuje widne obszary nizinne i górskie półkuli północnej. Björn S. [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons Porost islandzki preferuje widne obszary nizinne i górskie półkuli północnej. Björn S. [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons

Porost islandzki to jeden z najstarszych i najcenniejszych porostów wykorzystywanych w ziołolecznictwie. Wiemy o nim przede wszystkim, że wspomaga łagodzenie kaszlu i gasi ogień w gardle. Plechowiec ten  ma jednak o wiele więcej właściwości – stymuluje ludzki układ odpornościowy, łagodzi stany zapalne narządu wzroku i wzmacnia przemęczoną cerę.


Charakterystyka i występowanie mchu islandzkiego

Porost islandzki, zwany też płucnicą, tarczownicą lub mchem islandzkim, należy do rodziny plechowców, organizmów wielokomórkowych, pozbawionych organów i wyspecjalizowanych narządów. Nie ma korzeni, łodygi czy liści. Jego ciało, podobnie jak ciało innych porostów, glonów oraz grzybów składa się wyłącznie z plechy, czyli wielokomórkowej, wegetatywnej struktury.

Plecha porostu islandzkiego przypomina brunatno-czerwony krzaczek. Jej poszczególne odcinki, wyposażone w ostre wyrostki, mają nieregularne kształty i długości. Jej wygląd zmienia się w zależności od pogody. Gdy powietrze jest suche, a temperatura wzrasta, porost islandzki jest sztywny i można go łatwo ukruszyć. Po deszczu chłonie wodę jak gąbka i staje się miękki. Również jego barwa zmienia się wraz ze zmianami natężenia światła.

Gdzie możemy napotkać porost islandzki? Gatunek ten szczególnie upodobał sobie niemal całą półkulę północną i wbrew nazwie rośnie nie tylko na obszarze Islandii. W zasadzie nie występuje jedynie w Afryce i na Antarktydzie. W pozostałych częściach świata, również w naszej części Europy, można znaleźć go na terenie borów sosnowych w górach i na otwartych przestrzeniach nizinnych. Lubi tereny widne i porasta najczęściej stanowiska piaszczyste, skały, kamienie i suche pnie. W Polsce rośnie na obszarze całego kraju, jest tu jednak dość rzadki i ma status gatunku narażonego na wymarcie. Przyczyn tego stanu należy doszukiwać się w przeszłości, kiedy to w czasach świetności medycyny naturalnej, porost islandzki był bardzo pożądanym i silnie eksploatowanym surowcem leczniczym. Z drugiej strony, gatunek ten ma obecnie największe znaczenie spośród wszystkich porostów wykorzystywanych niegdyś w ziołolecznictwie.

Porost islandzki podlega w Polsce ochronie częściowej.
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy