Pokrzywnica - opis, występowanie i zdjęcia. Ptak pokrzywnica ciekawostki

Fot. Andy Belshaw[CC BY 2.0 ], Flickr.com Fot. Andy Belshaw[CC BY 2.0 ], Flickr.com

Może gdzieś w innej części świata występuje bardziej rozwiązły ptak, jednak w naszych szerokościach geograficznych ten tytuł należy do niejakiej pokrzywnicy. Ten niezbyt duży i naprawdę niepozorny mieszkaniec naszych ogrodów, gdy tylko może czyni skok w bok. W tym przypadku zarówno samiec, jak i samica nie pozostają sobie dłużni i w okresie godowym oboje sobie używają. Po co to robią?



Niepozorna

Pokrzywnica należy do ptaków wróblowych, do rodzaju płochaczy po łacinie określanego jako Prunella. Oczywiście nie ma w tym nic dziwnego, nazwa jak każda inna, ale lampka powinna się zapalić, gdy słyszymy słowo płochacz. Dlaczego?

To powinno nam nieco podpowiedzieć o zwyczajach pokrzywnicy. Jednak czy do końca słusznie? Płochacz, czyli ktoś płochy, albo pies myśliwski, a ten już wcale taki płochy nie jest. Ba nie może być płochy, bo przecież jest myśliwski, a co to za pies myśliwski, który boi się strzału i towarzyszącego mu huku? Zatem pozostaje nam dylemat, czy pokrzywnica jest płochaczem, bo jest płocha, czy dlatego jest płochaczem bo płoszy innych. Skłaniam się bardziej ku tej pierwszej tezie. Bo choć potrafi osiągać naprawdę duże zagęszczenia w naszych miastach, to zaobserwować ją trudno. Mimo, że jest wielkości wróbla i niekiedy podobne ilości tych ptaków żyją obok nas, to jednak ich obserwacja do najłatwiejszych nie należy. Jednym z elementów, od którego nomen omen pochodzi nazwa łacińska pokrzywnicy, stanowi upierzenie. Prunella w tym przypadku ma odnosić się do rzekomego śliwkowego ubarwienia głowy. Jak dla mnie głowa tych ptaków ma przede wszystkim szaroniebieską barwę, ale czy od razu śliwkową? Ten kto nazywał ptaka, tak sobie to określił i tak też do dzisiaj pozostało. Na tejże głowie, po bokach, wokół oczu są umieszczone plamy składające się z szarych, brązowych, czarnych oraz w bardzo niewielkiej liczbie białych piór tworzące charakterystyczną maskę. Na głowie pokrzywnicy, dokładniej na samym jej czubku, pióra tworzą kilka paseczków ciemnej barwy, a oczy są jednym z elementów pozwalającym na określenie wieku. Osobniki dorosłe mają tęczówki bardziej czerwone, natomiast młodociane ciemnobrązowe. Brzuch pokrzywnicy z barwy szarej przechodzi w barwę białą zbliżając się do kloaki, natomiast wierzch ciała ma ubarwienie bardzo podobne, do tego jakie znamy z tułowia wróbla bądź mazurka. Aby móc odróżnić samca od samicy, można to zrobić tylko i wyłącznie podczas okresu lęgowego, kiedy obie płcie osiągają najwyższą aktywność rozrodczą. Wtedy właśnie tuż nad ogonem, na wysokości lędźwi, samica posiada tzw. „plamę lęgową”. „Plama” pozwala samcom rozpoznać gotową do stosunku samicę. Po tym okresie dochodzi do pierzenia, i plama jako taka znika. Wówczas potrzeba specjalisty potrafiącego rozpoznawać płeć u ptaków. Można dyskutować, że samica jest nieco mniejsza od samca, zarówno jeśli chodzi o wagę jak również o długość ciała, ale umówmy się, zarówno samica może być jakaś wyrośnięta, a także samiec może być nieco mniejszy niż zwykle. Ornitolodzy oszacowali średnie gabaryty pokrzywnicy na podstawie prowadzonych badań. W ten sposób udało się ocenić, że średnio pokrzywnica dorasta do 14,5 cm, a jej waga mieści się w granicach 18 – 20 gramów. Wymiary naprawdę godne wróbla.

By Arend Vermazeren [CC BY 2.0], via Wikimedia Commons
 
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowy

Pasaż zakupowy