Jaszczurka żyworodna - opis, występowanie i zdjęcia. Gad jaszczurka żyworodna ciekawostki

Jaszczurka żyworodna, Stanislaw Szydlo [GFDL or CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons Jaszczurka żyworodna, Stanislaw Szydlo [GFDL or CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons

Jakiś ciemnobrązowy gad dość wolno człapie się po głazie, który leży w tym miejscu od wielu, wielu lat. Był słoneczny poranek i pewnie gad ten chciał się wygrzać w pierwszych promieniach letniego słońca. Kształt ciała podpowiadał mi, że to jaszczurka. Jak się później okazało, po przewertowaniu przewodników odbyłem spotkanie z jaszczurką żyworodną.



Na niżu mniej, w górach więcej

Na pierwszy rzut oka jest to bardzo niepozorny zwierz. Cała ciemnobrązowa z mozaiką odcieni tego koloru na wierzchu ciała. Przez środkową oś kręgową przechodzi czarny pasek, po bokach którego znajdują się dwa o wiele grubsze pasma barwy szarobrązowej. Ponadto z boku ciała przez całą jego długość i obu stronach rozciągnięte są dwa czarne, grube paski oddzielone od poprzednich kremową przedziałką. Rozmiary ciała wahają się w granicach między 14 a 16 cm, z czego większość, bo aż 9 cm stanowi gruby, nieproporcjonalny względem reszty ogon. W sytuacjach zagrożenia jaszczurka odrzuca go, po czym częściowo regeneruje, ale już nigdy ogon nie dorasta do wcześniejszej wielkości. Obie płcie w warunkach są trudne do rozróżnienia, a dymorfizm płciowy możliwy jest do stwierdzenia tylko wtedy, kiedy gad zostanie złapany, ale o tym później. Głowa tej jaszczurki jest stosunkowo mała, pokryta tarczkami o wiele mniej wyraźnie oddzielona od korpusu niż u jaszczurki zwinki. Łuski pokrywające całą resztę ciała są bardziej drobne od tych na głowie. Strona brzuszna przeważnie mieni się barwami perłowymi u samic, samce mają dodatkowo brązowe plamki. W okresie godowym spód ciała samców przybiera zupełnie inne, bardziej jaskrawe barwy pomarańczowo-czerwone. Ta niewielka jaszczurka zamieszkuje obszary od zachodniej Europy po najdalej wysunięte krańce Azji. Zachodnia granica występowania tego gatunku kończy się na Irlandii oraz wyspach brytyjskich. Natomiast wschodnia populacja żyworódki ma swoją granicę na japońskiej wyspie Hokkaido. Spotykana na wysokościach do 2900 m n.p.m. jednak w Polsce była widywana najwyżej w Tatrach, na poziomie 1700 m n.p.m. W polskich górach jaszczurka żyworodna jest najbardziej rozpowszechnionym gadem. Na nizinach przywilej ten przypadł zwince. Trudno określić typ preferowanego siedliska. Populacje nizinne wolą życie na torfowiskach, bagnach, moczarach, czy w pobliżu zbiorników wodnych, co wcale nie oznacza, że nie można jej spotkać nigdzie indziej. Tym niemniej woda stanowi ważny czynnik ochronny. Żyworódka poza zrzuceniem ogona zawsze ucieka do najbliższej wody – warto zapamiętać – żyworódki potrafią pływać, chociaż ich nogi wcale nie przypominają płetw umożliwiających szybsze poruszanie się w wodzie. Brak bowiem na nich błony pławnej, a na każdej z nóg jaszczurka ma 5 palców zakończonych pazurami. W górach natomiast gad preferuje tereny suchsze, mogą to być wrzosowiska, czy obszary trawiaste. Podobne terytoria zajmuje żmija zygzakowata, która tak samo jak jaszczurka żyworodna „rodzi” młode. Prowadzi przede wszystkim aktywny, dzienny tryb życia. Na noc chowa się do wcześniej wykopanych nor bądź spędza ją pod kamieniami, usypanymi hałdami gruzu, który wcześniej został nagrzany przez promienie słoneczne, co umożliwia przetrwanie.

Jaszczurka żyworodna (Zootoca vivipara), By Jerzy Opioła (Own work) [GFDL or CC BY-SA 4.0-3.0-2.5-2.0-1.0], via Wikimedia Commons

Fot. Eskling[CC BY-ND 2.0 ], Flickr.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy