Koty - elegancja i dyskrecja. Przystosowanie doskonałego łowcy

pixabay.com pixabay.com

oty jednym kojarzą się z puchatymi, przyjaźnie nastawionymi zwierzętami, które najchętniej spędzają czas na kanapie bądź koło kaloryfera. Inni z kolei kojarzą koty z istotami zamkniętymi, nieufnymi, a nawet wrednymi. Jednak każdy z nas powie, że kot jest inny niż wszystkie zwierzęta, porusza się z gracją, jest pełny wdzięku, a przy tym jest niesamowicie cichy i dokładny przy każdym kroku.



Koty dzięki swojej budowie anatomicznej wykształciły szereg cech pozwalających zlokalizować zdobyczy, następnie cicho do niej podejść i przeprowadzić szybki perfekcyjny atak, który kończy się zabiciem ofiary. Przyjrzyjmy się poszczególnym cechom kota, by lepiej zrozumieć przystosowanie tego gatunku do życia.

Szkielet

Szkielet kota składa się z 250 kości, w ich skład wchodzą na przykład kości bardzo małe znajdujące się w uchu środkowym, kości długie dające kształt kończyną oraz kości największe czyli kości płaskie, one z kolei dają kształt m.in. miednicy. Koty należą do gromady ssaków przez co ich układ narządów jest podobny jak u innych zwierząt z tej grupy. Tym samym układ szkieletu jest analogiczny do szkieletu człowieka, owcy czy psa. Do szkieletu należy czaszka pełniącą ochronę mózgu, równocześnie jest połączona z kręgosłupem, który jest bardzo charakterystyczny dla kotów. Kręgi są połączone w bardzo luźny sposób, dzięki temu kręgosłup jest bardzo elastyczny. Funkcją kręgosłupa jest tworzenie osi ciała zwierzęcia oraz ochrona rdzenia kręgowego przed uszkodzeniem. Kręgosłup ma pięć odcinków, część szyjna łączy głowę z resztą ciała oraz pozwala kotu obracać głową. Kolejna jest część piersiowa do której są przyłączone żebra, dzięki temu chronione są narządy wewnętrzne takie jak płuca i serce. Następnie wyróżniamy część lędźwiową, później część krzyżową tutaj kręgi są zrośnięte i łączą się z kościami miednicy. Miednica ochrania również narządy wewnętrzne, szczególnie ważna jest u samic, ponieważ ochrania młode kiedy kotka jest w ciąży. Kolejna część to część ogonowa która jak sama nazwa wskazuje, to po prostu ogon. Dzięki ostatniemu odcinkowi kot jest wstanie utrzymać równowagę podczas chodzenia po wysokości.

Bardzo ważnym elementem w szkielecie kota są kończyn. Kończyny przednie nie łączą się z kręgosłupem, połączone są jedynie z łopatką, a ta z kolei przytrzymywana jest przez mięśnie i ścięgna. Kończyny tylne są złączone z kręgosłupem poprzez obręcz miednicy. Ważnym elementem w szkielecie kota jest zredukowany obojczyk, który pozwala na przeciskanie się w ciasnych miejscach oraz obracanie przednich łap wokół własnej osi. Należy zaznaczyć, że wszystkie kości połączone są za pomocą stawów, a te są tworzone przez tkanka łączną i  wypełnione mazią stawową.

Szkielet kota: A – kręgi szyjne (7 kręgów), B – kręgi piersiowe (13 kręgów), C – kręgi lędźwiowe (7 kręgów),D – kręgi krzyżowe (3 kręgi), E – kręgi ogonowe (19 -21 kręgów), 1 – czaszka, 2 – żuchwa, 3 – łopatka, 4 – mostek, 5 – kość ramieniowa, 6 – kość promieniowa, 7 – człony palcowe, 8 – kości śródręcza, 9 – kości nadgarstka, 10 – kość łokciowa, 11 – żebra, 12 – rzepka, 13 – kość piszczelowa, 14 – kości śródstopia, 15 – kości stawu skokowego, 16 – kość strzałkowa, 17 – kość udowa, 18 – miednica. Autor: Przemek Maksim, Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji napisz na adres:przemekmaksimgmail.com [CC BY-SA 3.0 or CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy