Pestycydy

Czy warto inwestować w instalacje solarne?
Tak
Nie
Nie mam zdania
Głosuj
W historii produkcji żywności wysiłki człowieka były skierowane na ciągłe zwiększanie terenów ziemi uprawnej. Gdy tej ziemi zabrakło, jedyną drogą do zwiększenia ilości środków spożywczych stało się rolnictwo intensywne. To łączyło się z mechanizacją, regulacją sieci wodnej, stosowaniem nawozów sztucznych i chemicznych środków ochrony roślin (pestycydów).

Każda z tych nowych technologii przyczyniało się do zwiększenia produkcji rolnej, ale jednocześnie każda zakłócała naturalne środowisko przyrodnicze.

Zależnie od przeznaczenia pestycydy można podzielić na:

1 zoocydy - środki do zwalczania szkodników zwierzęcych: w tej grupie znajdują się m.in. insektycydy - środki owadobójcze,
2  herbicydy - środki chwastobójcze,
3  bakteriocydy - środki do zwalczania bakterii,
4  fungicydy - środki grzybobójcze.

Po drugiej wojnie światowej pestycydy odgrywały istotną rolę w zwalczaniu drobnoustrojów chorobotwórczych i pasożytniczych takich jak wirusy i bakterie oraz owadów roślinożernych, grzybów pasożytniczych i chwastów zakłócających rozwój roślin uprawnych. Do roku 1962 wydawało się, że chemiczne środki ochrony roślin rozwiążą wszystkie problemy związane ze stratami plonów powodowanym przez szkodniki i chwasty.

Jednak stosowanie pestycydów na podstawie tylko eksperymentalnego stwierdzenia ich toksyczności dla szkodnika, a nie poparte badaniami przyrodniczymi wywołało nowe, nieprzewidziane problemy. Pestycydy winny być toksyczne wybiórczo, to znaczy powinny niszczyć tylko szkodniki, a nie inne organizmy. Jednak osiągnięcie tego celu jest niemożliwe - pestycydy są w różnym stopniu szkodliwe dla środowiska oraz ludzi, szczególnie dla dzieci (przechodzą do mleka krowiego i mleka matki).

Ujemne skutki zdrowotne są niejednorodne w związku z szeroką gamą składu i struktury chemicznej substancji stosowanych jako środki ochrony roślin. Mogą to być zaburzenia przewodu pokarmowego, układu nerwowego, immunologicznego i inne.

Pestycydy łatwo rozprzestrzeniają się w środowisku przez powietrze i wodę, często na bardzo dużą odległość. Wiele z nich pozostaje w glebie i barzdo długo się rozkłada. Z uwagi na swoją trwałość w glebie, toksyczność i dużą aktywność biologiczną stwarzają zagrożenie dla środowiska.

Do najważniejszych cech ujemnych pestycydów należy zjawisko uodparniania się szkodników na stosowane preparaty. Działają one często silniej na owady pasożytnicze i drapieżne niż na owady roślinożerne. A wiadomo, że szkodnik nie hamowany przez naturalnych niszczycieli odradza się szybko i staje się jeszcze bardziej agresywny.

Pestycydy zabijają też pszczoły, które stanowią 90% wszystkich owadów zapylających.
Chemiczne środki ochrony roślin są kwestionowane nie tylko ze względu na toksyczność produktów rozpadu, ale też dlatego, że deformują budowę i fizjologię roślin zmieniając stosunek węgla do azotu, potasu do wapnia i mają wpływ na zawartość aminokwasów.

Niewłaściwe techniki aplikacji i brak kontroli przy stosowaniu pestycydów mogą prowadzić do ograniczenia różnorodności gatunkowej, liczebności mikroorganizmów i fauny glebowej, co powoduje zwalnianie tempa rozkładu materii organicznej i zaburzenia w ekosystemie. Należy jednak podkreślić, że w Polsce roczne zużycie pestycydów jest prawie dwa razy mniejsze niż w wielu wysoko rozwiniętych krajach europejskich.
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj
Owczarek PodhalańskiOwczarek PodhalańskiOwczarek podhalański, podobnie do innych ras pasterskich psów stróżujących, należy do grupy psów,...
Co się dzieje, kiedy zbudujesz plac zabaw dla słoni? Co się dzieje, kiedy zbudujesz plac zabaw dla słoni? Oddzielone od swojego stada, zranione w wyniku kontaktu z birmańskimi minami, bite i...

Pasaż zakupowy