Cebula dymka warzywo - właściwości i wartości odżywcze. Przepisy cebula dymka

J. Gabriel/Freeimages.com J. Gabriel/Freeimages.com
Cebulka dymka wciąż pozostaje w cieniu popularnej cebuli. Niesłusznie. Jej prozdrowotne właściwości wcale nie są mniejsze niż w przypadku Allium cepa, a do tego nie musimy ronić łez przy jej siekaniu. Smak dymki jest o wiele słodszy i delikatniejszy, zaś wyrastający z niej młody szczypiorek dodatkowo może posłużyć do przyprawienia wielu dań. Praktyczne oraz dietetyczne zalety skłaniają do tego, by mała cebulka coraz częściej gościła w naszym jadłospisie.

Cebulka dymka jest odmianą cebuli zwyczajnejj (Allium cepa L.) należącej do rodziny amarylkowatych. Nazwa botaniczna tej rośliny brzmi czosnek cebula, jednak powszechnie nazywa się ją zieloną cebulą lub – po prostu – dymką. Od przeciętnej przedstawicielki gatunku różni się rozmiarem i smakiem. W czasie dwuletniej wegetacji, podczas pierwszych 12 miesięcy roślina wytwarza organ spichrzowy – jadalną cebulę o delikatnym smaku, zwaną główką. Owa część ma kształt kulisty lub romboidalny. Młoda, niewielka główka cebuli to właśnie dymka.  Ma ona kolor biały lub jasnokremowy. U jej nasady wytwarza się piętka – łodyga właściwa. Z niej wyrastają liście i korzenie przybyszowe. Podczas pierwszego okresu wegetacyjnego opadają liście, w ich miejscu wyrastają nowe – o ochronnych łuskach – po nich zaś pojawiają się wewnętrzne liście, których celem jest gromadzenie zapasów. Owe blaszki liściowe mają postać znanego wszystkim jadalnego szczypiorku. Dymka jest najczęściej wykorzystywana do tzw. „właściwego” sadzenia cebuli, jednak równie chętnie spożywa się ją na wiosnę w formie nowalijki.

Uprawa dymki

Jeśli chcemy zacząć uprawiać małą cebulę w swoim ogródku, powinniśmy kupić w sklepie ogrodniczym nasiona i wysiać je na wcześniej przygotowany grunt. Uważa się, że większość dostępnych na rynku odmian cebuli może służyć do pozyskania dymki, jednakże najlepszej jakości są nasiona „Wenta”, „Sochaczewska”, „Wolska” i  „Karmen”. Ziemia przeznaczona pod uprawę nie powinna być zbyt żyzna. Ziarna wysiewamy w kwietniu, tak, aby znajdowały się gęsto w rzędach oddalonych od siebie o max. 15 cm. Dzięki temu rośliny będą ciasno rozmieszczone, a powstałe cebule osiągną miniaturowy rozmiar. W trakcie zbioru dymkę należy posortować, wybierając okazy o okrągłym kształcie i średnicy ok. 10 milimetrów. Po uprzednim osuszeniu umieszczamy je w pomieszczeniu o temperaturze max. 20°C. W takich warunkach nie powinno nastąpić wybijanie się pędów kwiatostanowych. W drugim roku uprawy, w marcu, małe cebulki sadzimy w rzędach i w odległości max. 8 cm od siebie. Górna część rośliny powinna wystawać do ok. 0,5 cm nad ziemią. Zbioru należy dokonać wówczas, gdy szczypior ulega samoistnemu złamaniu. Cebule dokładnie osuszamy i zanosimy do przechowalni.
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy