Maniok warzywo - właściwości i wartości odżywcze. Przepisy maniok

Bulwy manioku. By David Monniaux (Own work) [GFDL, CC-BY-SA-3.0, CC BY-SA 2.0 or CC BY-SA 2.0 fr], via Wikimedia Commons Bulwy manioku. By David Monniaux (Own work) [GFDL, CC-BY-SA-3.0, CC BY-SA 2.0 or CC BY-SA 2.0 fr], via Wikimedia Commons
Słodka bulwa manioku jest najczęściej spożywanym źródłem węglowodanów na świecie. To niewiele znane Europejczykom warzywo, znajduje się na 3 miejscu jako najpopularniejszy składnik codziennego jadłospisu wszystkich ludzi na całym świecie. Maniok stanowi podstawę diety mieszkańców krajów Ameryki Południowej oraz państw afrykańskich i azjatyckich. Skąd taka popularność manioku?

Pochodzenie i użyteczność manioku


Maniok to nieznany u nas krzew, należący do rodziny wilczomleczowatych. Obejmuje około stu gatunków, z których najbardziej powszechny jest maniok jadalny (Manihot utilissima/Manihot esculenta). Chociaż w strefie umiarkowanej mamy o nim niewielkie pojęcie, określenie „powszechny” jest jak najbardziej uzasadnione. Stanowi bowiem podstawę diety 60 proc. ludności zamieszkującej kraje Ameryki Południowej, Azji i Afryki. Z tego punktu widzenia ma takie samo znaczenie, jak ziemniaki, ryż czy pszenica. Jest dobrym źródłem lekkostrawnych węglowodanów i przyrządza się go na rozmaite sposoby, produkuje zeń mąkę (kassawę), a także granulowaną skrobię o nazwie tapioka. Jego bulwy są podłużne i dość grube, otoczone szorstką skórką. Miąższ ma kolor śnieżnobiały, jest bogaty w skrobię, kalorie i minerały, zawiera natomiast niewiele białka.


Ojczyzną manioku jest Ameryka Południowa, prawdopodobnie Brazylia. Natomiast najstarsze ślady, świadczące o bytności tej rośliny w zamierzchłych czasach, mówią o Peru i pochodzą sprzed około 7000-6000 lat p.n.e. Za rozprzestrzenienie się manioku w Azji południowej oraz południowo-wschodniej, a także na kontynencie afrykańskim odpowiadają kolonizatorzy.


Maniok jadalny zwany jest również podpłomyczem najużyteczniejszym. Oprócz bulw korzeniowych, w tradycyjnej kuchni wykorzystuje się jeszcze jego liście oraz nasiona. Mleczko wydobywane z kłączy służy do produkcji kauczuku.


Maniok nie jest wymagającym krzewem. Nawet przy niewielkiej żyzności gleby, nasiona wydają plon, dlatego tak łatwo rozprzestrzenił się w klimacie tropikalnym i subtropikalnym. Wyczerpujące jest jednak wykopywanie głęboko schowanych w ziemi bulw, a czasochłonne uzdatnianie manioku do spożycia. Zależnie od tego, na co chce się go przetworzyć lub w jakiej formie zjeść, musi być długo namaczany (czasem całymi dniami), wytrwale gotowany, ścierany, suszony lub filtrowany i wyżymany z powodu obecnych w nim substancji trujących.
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy