Rabarbar warzywo - właściwości, witaminy i wartości odżywcze rabarbaru

Fot. Cory Doctorow[CC BY-SA 2.0 ], Flickr.com Fot. Cory Doctorow[CC BY-SA 2.0 ], Flickr.com

Przez skojarzenia wizualne można powiedzieć, że rabarbar, inaczej rzewień, to taki smaczniejszy i bardziej kolorowy seler. Podobnie, jak ten ostatni jest warzywem, choć wyjątkowy smak kompotów i ciast z rabarbarem nauczył nas traktować go jako owoc. Poza tym rabarbar to bylina – roślina wieloletnia. W kulinariach stosuje się przede wszystkim łodygę rzewienia, o barwie zielono-różowej, po fioletową. Medycyna naturalna zna natomiast głównie odmianę leczniczą rabarbaru, z której najważniejszy jest korzeń.


Rabarbar: skąd wziął się w Europie?

Rabarbar uprawiany był w Chinach już około 2700 r. p.n.e. w celach typowo leczniczych. Szczególnie cenne właściwości, z punktu widzenia medycyny alternatywnej, miał korzeń specjalnej odmiany rzewienia, więc Chińczycy ponad wszystkie cenili właśnie ją. Określenie „rabarbar” (Rheum, Rha-ponticum) pochodzi od Rha – łacińskiej nazwy rzeki Wołgi, na której brzegach rósł rzewień. To każe nam wiązać pochodzenie rabarbaru z terenem Euroazji. Do Europy rabarbar dotarł i rozpowszechnił się dopiero w XVII i XVIII, podobno za sprawą wielkiego podróżnika Marco Polo, który był zafascynowany właściwościami tej rośliny.

Rabarbar – łodyga do kuchni, korzeń do domowej apteczki

Starania Marco Polo zaowocowały najpierw popularyzacją rabarbaru leczniczego (Rheum officinale), właśnie tego, który od stuleci wykorzystywany był w medycynie chińskiej. Nieco później przywieziono do nas rabarbar ogrodowy (Rheum rhaponticum L.). Trzeba bowiem wiedzieć, że odmian rabarbaru jest aż kilkadziesiąt. Ta, która rośnie w naszych ogródkach i osładza nam smak lata nie jest stosowana w medycynie naturalnej. Z rabarbaru ogrodowego odcinamy korzeń i liście, pozostaje nam tylko zielono-różowa łodyga o bogatych właściwościach smakowych. Liście zawierają ponadto truciznę, należy je więc odrzucić. Z kolei najbardziej wartościową częścią rzewienia leczniczego jest korzeń, i to z niego Chińczycy przygotowują preparaty przeciwbólowe i przeczyszczające. Korzeń rabarbaru leczniczego ma właściwości antyseptyczne, nawilżające, przeciwrakowe, rozkurczowe i moczopędne. Nadaje się do leczenia długotrwałych zaparć, biegunek, dolegliwości wątrobowych, hemoroidów, podrażnień skórnych, a nawet poparzeń, łagodzi ponadto bóle menstruacyjne. Leków na bazie korzenia rabarbaru nie powinny jednak stosować kobiety w ciąży i karmiące piersią. Uważa się też, że wypicie przed posiłkiem nalewki z korzenia rabarbaru podnosi apetyt, obniża poziom cholesterolu oraz wspiera pracę serca.


Fot. Christoph Zurnieden [CC BY 2.0 ], Flickr.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy