Wilk szary - historia, tryb życia i wygląd. Wilk szary w Polsce

Środa 21.12.2016
Wilk szary, fot. Kacper Kowalczyk Wilk szary, fot. Kacper Kowalczyk

Zwykło się mówić, że wilki szare to stadne zwierzęta. Żyją w watahach składających się z kilku pokoleń, w których prymat wiedzie tzw. para alfa, czyli najstarszy samiec wespół z najstarszą samicą. To jednak nie do końca prawda. Zanim wilk szary zbuduje watahę, przechodzi przez okres samotności, kiedy zostaje przegoniony z rodzinnej watahy, po to by założyć własną. Nim znajdzie partnerkę, musi przemierzyć niekiedy setki, a nawet tysiące kilometrów, by znaleźć swoje miejsce na ziemi. Czas wędrówki hartuje zwierzę, które popełnia wtedy mnóstwo błędów i wyciąga z nich wnioski. Patrząc przez ten pryzmat na wilka mamy poczucie, że to dzikie stworzenie smakujące wolności na wszystkie sposoby. Czy za tym kryje się jakaś lekcja dla nas? Myślę, że z pewnością tak!



Zły wilk zjada czerwonego kapturka

Strach i lęk – tak w kulturze zachodniej można najprościej opisać zachowanie ludzi względem wilka. Od bardzo dawnych czasów zwierzę to było przedstawiane w negatywnym świetle, niekoniecznie zasłużenie. Takie postrzeganie wilka oczywiście odbiło się niezbyt dobrze na liczebności populacji.

W wielu krajach dochodziło do eksterminacji tych zwierząt, a co gorsza wraz z przybyciem europejskich osadników do Ameryki, także tamtejsze wilki dostały nieźle w kość. Wielkie zamieszanie wokół tego drapieżnika zaczęło się bardzo, ale to bardzo dawno. Dodam tylko, że ludy słowiańskie, w tym również Polacy, wykazywali i obecnie również wykazują, o wiele większy entuzjazm względem tych zwierząt. Za czasów Piastów i Jagiellonów na terenach dzisiejszej Polski owszem polowano na wilki, przede wszystkim dla skór, które wówczas były tak samo cenne jak skóry bobrów. Jednak polowania na te zwierzęta nie były podszyte strachem przed nimi, zatem nie można doszukać się w obecnie nam znanych źródłach historycznych z tamtego okresu informacji o jakiś większych akcjach tępienia wilków.

Ilustracja do Czerwonego Kapturka – Gustave Doré
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy