Definicja pojęcia:

ucho

Ucho - narząd słuchu i równowagi kręgowców składający się z ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego. U człowieka ucho zewnętrzne składa się z małżowiny usznej (zbudowanej z chrząstki sprężystej) i przewodu słuchowego o długości ok. 24 mm (składającego się z części chrzęstnej i kostnej). Na końcu przewodu słuchowego usytuowana jest błona bębenkowa o grubości ok. 0.1 mm i powierzchni ok. 0.55 cm2 (o wymiarach 7\times9 mm). W skład ucha środkowego wchodzi: jama bębenkowa (wąska przestrzeń ok. 0.8 cm2 zawierająca powietrze, którego ciśnienie jest wyrównywane przez trąbkę słuchową), kosteczki słuchowe (młoteczek, kowadełko i strzemiączko) i trąbka słuchowa (łączy ona jamę bębenkową z jamą nosowo-gardłową; wentyluje ucho środkowe i wyrównuje jego ciśnienie z ciśnieniem atmosferycznym). Ucho wewnętrzne tworzy szereg połączonych ze sobą jam i kanałów wydrążonych w części kości skroniowej, noszących nazwę błędnika kostnego. Błędnik kostny składa się z przedsionka, kanałów półkolistych i ślimaka. Błędnik wypełniony jest płynem o nazwie przychłonka. Ślimak składa się z trzech równoległych kanałów skręconych spiralnie. W przewodzie ślimakowym znajduje się narząd spiralny (Cortiego), zawierający receptory słuchowe, tzw. komórki rzęsate.



Legenda. Pokaż objaśnienia oznaczeń i skrótów
Szukaj
Oceń stronę
Ocena: 4.6
Wybór wg alfabetu:
a b c ć d e f g h i j k l ł m n o q p r s ś t u v w x y z ż ź
Pasaż zakupowy