Jeż europejski (Erinaceus europaeus)

Nazywany/a też: jeż zachodni

Charakterystyka

Wygląd


Spotyka się 2 podgatunki jeża europejskiego -jeż zachodnioeuropejski (E. e.euoropaeus) -z ciemną, brunatną plamą na środku piersi oraz jeż wschodnioeuropejski (E. e. concolor) -z białawym spodem ciała. Długość ciała tego gatunku wynosi ok. 26 cm, długość ogona 2 -4 cm, masa ciała 0,6 -1,2 kg. Grzbiet, boki ciała i wierzch głowy pokryte są kolcami o długości 2 -3 cm. Środkowa ich część ma barwę brązową, a podstawa i koniec są żółte. Pysk jeża jest lekko wydłużony i ostro zakończony, uszy niewielkie. Silny podskórny mięsień okrężny umożliwia temu zwierzęciu zwijanie się w kulę i stroszenie kolców.

Występowanie

Areał występowania tego gatunku obejmuje niemal całą Europę i umiarkowaną strefę Azji. Granicę występowania obu podgatunków -wschodnio- i zachodnioeuropejskiego stanowi Odra, a strefa ich wspólnego występowania jest bardzo wąska. W górach dochodzi do 2000 m n.p.m. Jest zwierzęciem szeroko rozprzestrzenionym i licznym, w Polsce chronionym.

Czy wiesz, że...
  • U jeża europejskiego obserwuje się dużą odporność na jady zwierzęce (żmii, ropuchy), a także bakteryjne.

Tryb życia

Środowiskiem życia jeża europejskiego są skraje lasów o gęstym poszyciu, zarośla, żywopłoty, parki, ogrody i inne miejsca bujnie zarośnięte krzewami, drzewami i roślinnością zielną. Nie unika on terenów zurbanizowanych i często ginie na ruchliwych drogach (na widok nadjeżdżającego samochodu zwija się w obronną kulkę). Jako schronienie służą mu nory, kryjówki pod korzeniami drzew, w stertach chrustu, w szczelinach skalnych. Nory gniazdowe mają na ogół dwa wyjścia. Gniazdo zbudowane jest z trawy, mchu i liści, letnie ma dość niedbałą konstrukcję, zimowe zbudowane jest o wiele bardziej starannie i umieszczone w dobrze wybranym, zacisznym miejscu. Jeż jest zwierzęciem o aktywności zmierzchowej i nocnej. Prowadzi samotny tryb życia. Przed drapieżnikami skutecznie broni się zwijając się w kolczastą kulkę (chroni wrażliwą stronę brzuszną oraz pysk) i strosząc kolce. Zapada w sen zimowy trwający od połowy października do kwietnia. W tym czasie korzysta z zapasów tłuszczu nagromadzonych w organizmie jesienią, a tempo przemiany materii może stać się nawet 100 razy wolniejsze.

Odżywianie

Podstawę pożywienia jeża stanowi pokarm zwierzęcy. Stanowią go głównie owady i drobne kręgowce (płazy, gady, młode ssaki), a także ślimaki, dżdżownice i padlina. W okresie głodu zjada również rośliny.

Rozmnażanie i rozwój

Okres rozrodczy trwa od maja do września. W ciągu roku ma miejsce 1 lub 2 mioty. Po 5 -6 tygodniowej ciąży rodzi się 3 -8 nagich i ślepych młodych, które szybko pokrywają się miękkimi kolcami. Twarde i ostre kolce pojawiają się dopiero w 6 tygodniu życia. Dojrzałość płciową młode jeże osiągają w wieku 10 -12 miesięcy. W niewoli żyją ok. 8 -10 lat.
Jeż europejski,jeż zachodni,Erinaceus europaeus,European HedgehogFot. Gibe, GNU/Wikipedia

Galeria zdjęć

Jeż europejski,jeż zachodni,Erinaceus europaeus,European HedgehogJeż europejski,jeż zachodni,Erinaceus europaeus,European HedgehogJeż europejskiJeż europejskiJeż europejski
Jeż europejski,jeż zachodni,Erinaceus europaeus,European HedgehogJeż europejskiJeż europejskiJeż europejskiJeż europejski

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Podtyp:Kręgowce
Gromada:Ssaki
Rodzina:Jeżowate
Rodzaj:Erinaceus
Indeks nazw polskich dla gromady - Kręgowce
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy