Poniedziałek 07.09.2020

Ogromny krater otworzył się na arktycznej tundrze

Ogromny, o głębokości 50 metrów krater, otworzył się na arktycznej tundrze Syberii. Naukowcy badający formację uważają, że eksplozja może być wynikiem zmian klimatycznych.



Krater niewiadomego pochodzenia na Półwyspie Jamalskim. Źródło: shutterstockKrater niewiadomego pochodzenia na Półwyspie Jamalskim. Źródło: shutterstock

Krater został przypadkowo odkryty przez rosyjską ekipę filmową. Grupa naukowców, która od tamtego czasu odwiedziła to miejsce, stwierdziła, że dziura powstała najprawdopodobniej w wyniku ogromnej eksplozji spowodowanej nagromadzeniem się pod ziemią metanu – jest to proces znany również jako kriowulkanizm.
Dwie trzecie terytorium Rosji to wieczna zmarzlina, która jest ogromnym naturalnym rezerwuarem metanu.

Naukowcy uważają, że metan zostaje uwięziony w głębokich kieszeniach niezamarzniętej ziemi, zwanych „kriopegami”.

Nagromadzony metan wywiera ogromny nacisk na ziemię, więc gdy wieczna zmarzlina zaczyna topnieć, staje się niestabilna i może spowodować masowe eksplozje.

Niestety, kryzys klimatyczny spowodował rozmrożenie wiecznej zmarzliny, a tym samym uwolnienie metanu do atmosfery. To nie jest dobra wiadomość ponieważ metan jest gazem cieplarnianym o około 30-krotnej sile działania dwutlenku węgla, który uwalnia także wieczną zmarzlinę. Naukowcy twierdzą, że wraz ze wzrostem temperatur na całym świecie i ociepleniem klimatu topnienie wiecznej zmarzliny staje się coraz częstsze, co prowadzi do powstawania kolejnych kraterów.

„Zmiany klimatyczne mogą być również jednym z czynników w tych procesach kriowulkanicznych, ponieważ nadmierne ocieplenie w górnej warstwie wiecznej zmarzliny może prawdopodobnie przyczynić się do tych eksplozji. Ale jest to wciąż coś, co wymaga wielu dokładnych badań” ‒ powiedział Evgeny Chuvilin, główny naukowiec z Centrum Odzysku Węglowodorów Instytutu Nauki i Technologii w Skolkovo.

Naukowcy nie wiedzą jaka jest dokładna przyczyna powstawania kraterów. Głównym problemem jest to, że powstają niesamowicie szybko i krótko żyją, zanim zamieniają się w jeziora.

Na Półwyspie Jamalskim od 2014 roku rośnie liczba kraterów. Nie ma ich wystarczająco dużo, aby sklasyfikować je jako lokalną cechę tego obszaru, ale sama struktura wiecznej zmarzliny ma grubą warstwę lodu i bogate w metan złoża gazu ziemnego, które łącznie mogą służyć jako potencjalne wyjaśnienie, dlaczego syberyjska tundra ma więcej kraterów niż jakiekolwiek inne miejsce w Arktyce.
Ekologia.pl (JS)

Bibliografia

  1. “https://edition.cnn.com/2020/09/04/world/craters-tundra-siberia-trnd-scn/index.html”; data dostępu: 2020-09-07
Ocena (5.0) Oceń:
Pasaż zakupowy