Glinka zielona ‒ właściwości, działanie i zastosowanie. Jak przygotować maseczkę z glinki zielonej?

Kojarząca się z zabiegami oczyszczania twarzy glinka zielona jest surowcem, który  odkrywamy w XXI wieku na nowo. Okazuje się bowiem, że ta wydobywana z podziemi mineralna substancja jest nie tylko popularnym kosmetykiem i składnikiem ceramiki. Z jej pomocą można m.in. wyleczyć migrenę, pozbyć się cellulitu, przeziębienia i oczyścić organizm z toksyn. Co ciekawe, zielona glinka nadaje się nawet do jedzenia i picia!



fot. dreamstimefot. dreamstime

Argilloterapia czyli zabiegi z wykorzystaniem glinek organicznych stają się coraz bardziej popularne. Różnokolorowe substancje mineralne w formie maseczek na ciało i twarz albo glinkowe kompresy, okłady i roztwory do picia najchętniej stosują Francuzi oraz mieszkańcy Bliskiego Wschodu, Ameryki Południowej i Afryki.  Ze względu na bogaty skład mineralny tego naturalnego surowca, włączenie go do codziennej diety i pielęgnacji przynosi wiele korzyści. Wzmianki o leczniczych właściwościach glinki zielonejznajdziemy nawet w Biblii. We Francji substancja ta jest wykorzystywana do leczenia niemal 100 chorób, zaś w Azji, Ameryce Południowej i Afryce spożywanie jej jest czymś naturalnym! W Polsce niestety stosowanie wewnętrzne glinki wciąż jest rzadkością, natomiast jej kosmetyczne właściwości są u nas znane i doceniane od dawna.

Z głębin do słońca

Do celów leczniczych najlepiej używać glinki zielonej, która jest pozyskiwana z głębokich pokładów. Najcenniejsze surowce składają się z popiołów wulkanicznych tudzież są wydobywane z dużych rozlewisk wodnych. Tego rodzaju substancja jest oczyszczona ze wszelkich toksyn i bakterii chorobotwórczych. Oczywiście, każda glinka odznacza się odmiennymi właściwościami prozdrowotnymi. Glinka zielona jest jedną z najbardziej wartościowych i najpowszechniejszych leczniczych glinek mineralnych na rynku. Dobrej jakości surowiec otrzymuje się ze skał krzemionkowo-aluminiowych wydobywanych na głębokości ok. 70 m pod ziemią. Następnie jest on suszony naturalnymi metodami na słońcu, co nadaje mu magnetycznych właściwości. Minerał ten ma postać dobrze zmielonego proszku o jasnym, szarozielonym kolorze. Po kontakcie z wodą nabiera intensywnie turkusowego odcienia. Swoją charakterystyczną barwę zawdzięcza obecności związków żelaza. Surowiec ten ma niezwykle bogaty skład. Znajdziemy w nim wiele soli mineralnych, a także mikroelementów i pierwiastków śladowych.
Oto przykładowy skład mineralny glinki zielonej wydobywanej na terenie Francji:

Glinka zielona na drodze swojej naturalnej ewolucji absorbowała różnego rodzaju materiały organiczne, które następnie przekształciły się w substancje nieorganiczne. W ten sposób substancja utrzymuje korzystne dla ludzi pH (alkaliczne).

W glince często znajdują się również mikroskamieliny i śladowe ilości wymarłych organizmów. Co ciekawe, zróżnicowany skład molekularny tego surowca sprawia, że po zmieszaniu z wodą zaczyna on wytwarzać ujemnie naładowane pole elektromagnetyczne, które wykazuje się silnym działaniem na dodatnio naładowane toksyny i szkodliwe mikroorganizmy. Ta właściwość czyni glinkę zieloną niezwykle cennym preparatem stosowanym w medycynie naturalnej.
Zielona glinka nadaje się nawet do jedzenia i picia! Fot. pixabay.com


Minerał ten jest dodawany do cementu i wyrobów garncarskich. Fot. pixabay.com


Glinkę zieloną znali już starożytni Egipcjanie

Lecznicze właściwości glinki zielonej były znane ludzkości już w czasach starożytnych. Argilloterapia była kiedyś powszechną metodą leczenia, jednak współcześnie mamy dostęp do znikomej ilości informacji na temat konkretnych zastosowań tych mineralnych surowców w starożytnych formach leczenia.
Nie ulega jednak wątpliwości, że dawne cywilizacje stosowały ten surowiec podczas obrzędów o charakterze religijnych. Dobrej jakości glinka zielona była bowiem jednym z podstawowych składników używanych przez starożytnych Egipcjan do balsamowania zwłok. Powszechnie korzystano także z bakteriobójczych i leczniczych właściwości tego surowca. W średniowieczu żeglarze dodawali go do wody pitnej, aby uchronić się przed czerwonką. W czasach nowożytnych glinka została rozpowszechniona w całej Europie, dzięki Francuzom, którzy stosowali ją jako składnik luksusowych kosmetyków do pielęgnacji twarzy.

Składnik ceramiki i środek przeciw substancjom radioaktywnym

Obecnie odkrywamy na nowo cenne właściwości glinki zielonej, które są wykorzystywane w przemyśle i kosmetyce. Mimo że, zdaniem wielu przedstawicieli medycyny konwencjonalnej, włączenie jej do diety nie przynosi żadnych rezultatów, gros pacjentów zachwala ogromna skuteczność tego preparatu używanego w formie suplementu i źródła substancji mineralnych. Co ciekawe, wiele naturalnych suplementów diety, które znajdziemy w sklepach jest wyodrębniane z glinki. Kolejną ciekawostkę stanowi fakt, że rosyjscy naukowcy wykorzystują właściwości tej zielonej substancji do ochrony przed niebezpiecznym promieniowaniem podczas pracy z radioaktywną materią. Jako że surowiec ten ma zdolność pochłaniania promieniowania, nakładają go na dłonie i ciało przed założeniem ochronnych kombinezonów. Inne zastosowanie glinki zielonej to przemysł budowlany i ceramiczny. Minerał ten jest dodawany do cementu i wyrobów garncarskich. Z kolei specjalnie przetworzone rodzaje glinki zielonej są używane do oczyszczania żywności. Producenci często dodają ten surowiec do swoich produktów, aby pochłaniał nieprzyjemne zapachy.
Dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym i detoksykacyjnym, zielona glinka znacznie ogranicza powstawanie zmian trądzikowych. fot. pixabay.com


Zielona glinka to nie tylko maseczki

Najszerzej zieloną glinkę stosuje się oczywiście w kosmetyce – zwłaszcza w produktach do pielęgnacji cery problematycznej. Dzięki swoim absorbującym właściwościom znacznie poprawia stan skóry tłustej i mieszanej. Maseczki z dodatkiem tego surowca mają za zadanie usunąć martwy naskórek, poprawić krążenie krwi, zwęzić pory i nadać cerze blasku i świeżości.
Dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym i detoksykacyjnym, glinka zielona znacznie ogranicza powstawanie zmian trądzikowych. Minerał ten wykorzystuje się jednak nie tylko do pielęgnacji skóry twarzy. Można nim myć całe ciało, a także włosy – substancja ta nie pieni się i łagodnie usuwa zanieczyszczenia. Co więcej, glinka zielona stanowi składnik maści leczniczych stosowanych przy zapaleniu stawów, zwichnięciach i bólach mięśni. Glinka zielona przyspiesza również gojenie drobnych ran, śladów po ukąszeniach owadów i niewielkich oparzeń. Niektórzy naukowcy uważają, że poza właściwościami przeciwzapalnymi, substancja ta ma również działanie antyseptyczne i bakteriobójcze. Co ciekawe, zespół włoskich badaczy odkrył w 2002 roku, że proszek z glinki zielonej jest równie skuteczny jak preparat salicylowy w profilaktyce infekcji pępowinowej u niemowląt. Ogólnie jednak biorąc, stosowana zewnętrznie glinka zielona dezynfekuje skórę, absorbuje zawarte w niej toksyny, a także działa kojąco. Co więcej, ma działanie oczyszczające, odżywcze i regenerujące. Sprawdza się w leczeniu trądziku, wrzodów, spłyca zmarszczki oraz zmniejsza cellulit. Dzięki wygładzaniu i ujędrnianiu skóry jest powszechnie używana w kuracjach wyszczuplających i zabiegach mających za zadanie uformowanie sylwetki. Stosowanie okładów ze zmieszanej z wodą glinki, poza leczniczym działaniem w przypadku obrzęków i złamań, sprawdza się również w łagodzeniu bólów migrenowych, zapalenia ucha, a nawet infekcji gardła.
pixabay.com


Czy to się je?

Niektóre rodzaje glinki zielonej nadają się również do użytku wewnętrznego. Naturoterapeuci zalecają picie wodnego roztworu zawierającego odpowiednie stężenie tego surowca albo płukanie nim gardła, w celu oczyszczenia układu pokarmowego z toksyn, zapobiegania nudnościom, złagodzenia bólów menstruacyjnych i leczenia schorzeń jelitowych.
Poza przyjmowaniem wodnych roztworów glinki zielonej, w dawkach uzgodnionych ze specjalistą, minerał ten w sproszkowanej formie można także stosować w formie posypki do sałatek lub kanapek. Niektórzy lekarze medycyny alternatywnej cenią glinkę zieloną za właściwości pochłaniające szkodliwe substancje z żołądka i jelit, a także poprawianie odporności, zapobieganie anemii i spowalnianie procesów starzenia w organizmie, dzięki zawartości bogatego zestawu substancji mineralnych. Co ważne, wewnętrzne stosowanie tego preparatu nie wywołuje żadnych skutków ubocznych.


Kosmetyk i suplement o szerokim zastosowaniu

Mimo, że badacze do dziś nie potrafią w 100% wyjaśnić mechanizmów odpowiedzialnych za pozytywne efekty stosowania zewnętrznego lub wewnętrznego glinki zielonej, preparat ten cieszy się rosnącą popularnością wśród pacjentów decydujących się na terapie naturalne. Minerał ten jest dość tani, biorąc pod uwagę jego wydajność i wieloaspektowe zastosowanie. Na rynku możemy znaleźć glinkę zieloną do zastosowań kosmetycznych, jak również do użytku wewnętrznego. Z reguły występuje w postaci proszku, który wystarczy wymieszać z wodą, aby otrzymać konsystencję gęstej pasty. Przygotowaną w domu glinkę, w celu ochrony jej cennych właściwości, nie wolno przechowywać w metalowych pojemnikach ani mieszać za pomocą metalowej łyżki. Warto jednak zaopatrzyć się w ten surowiec, ze względu na jego wszechstronne działanie – sprawdzi się nie tylko w pielęgnacji cery wrażliwej, walce z cellulitem, migreną i trudno gojącymi się ranami, lecz także uzupełni minerały w organizmie, oczyści ciało z toksyn i wzmocni odporność.
Alicja Chrząszcz


Bibliografia

  1. Abehsera M; “Uzdrawiająca glinka, ”; Wydawnictwo Limbus 1999;
  2. “http://www.modanabio.com”; data dostępu: 2017-05-10
  3. “http://www.encyclopedia.com”; data dostępu: 2017-05-10
Ocena (4.1) Oceń:
Pasaż zakupowy