Olej z bakućim - właściwości, skład i zastosowanie w leczeniu bielactwa

fot. dreamstime fot. dreamstime

Coraz więcej ludzi na świecie boryka się z problemem bielactwa. Lekarze uważają, że choroba ta jest nieuleczalna. Na szczęście istnieje pewna roślina, która jest w stanie poradzić sobie z tym schorzeniem. Ta roślina nosi egzotyczną nazwę bakućim.


Problem bielactwa na świecie

Czym jest bielactwo? To nic innego, jak zanikanie barwnika skórnego, powszechnie zwanego melaniną. Przyczyną powstawania tego schorzenia mogą być negatywne uwarunkowania genetyczne, problemy środowiskowe, a nawet  stresujący tryb życia.

Istnieją dwa rodzaje bielactwa: wrodzone oraz nabyte. Bielactwo wrodzone, jak sama nazwa wskazuje, to przypadłość, z którą człowiek przychodzi na świat. Tryb życia i środowisko, w którym żyjemy nie mają wtedy żadnego wpływu. Powodem są złe uwarunkowania genetycznie, a choroba utrzymuje się przez całe życie chorego. Sama informacja o przekazywaniu wadliwych genów od rodziców nie pozwala jednak na konkretne sprecyzowanie i odnalezienie konkretnych wyjaśnień dotyczących źródeł pochodzenia tej choroby. Pomimo tego, że mniej więcej wiadomo na czym polega jej oddziaływanie na organizm człowieka, do dnia dzisiejszego naukowcy nie są w stanie zdiagnozować konkretnych jej przyczyn. Dlatego też powszechnie uważa się, że bielactwo wrodzone jest chorobą nieuleczalną. Natomiast wszelkie formy leczenia czy profilaktyki dotyczą bielactwa nabytego.

Bielactwo wrodzone dzieli się na dwa rodzaje: całkowite i częściowe. Skóra osób dotkniętych bielactwem wrodzonym całkowitym (tzw. albinosów) jest zazwyczaj bardzo jasna, a nawet biała, także włosy (w przypadku zwierząt: sierść i pióra) są białe, zaś źrenice są koloru czerwonego, co jest następstwem przeświecania naczyń krwionośnych przez przezroczyste tęczówki. Bielactwu całkowitemu często towarzyszą także zaburzenia oczne takie jak światłowstręt, oczopląs, zmiany w siatkówce. Czasami bielactwu całkowitemu towarzyszą zaburzenia natury psychicznej.

W odróżnieniu od bielactwa całkowitego, w przypadku bielactwa częściowego, w okolicach skóry pozbawionych barwnika nie stwierdza się obecności melanocytów lub mają one jakieś skazy w budowie morfologicznej.

Bielactwo nabyte występuje dość często; z problemem tym boryka się aż 1% ludzi na całym świecie. Jest wynikiem postępującego rozpadu komórek barwnikowych skóry z pozostawieniem białych, odbarwionych plam. Uważa się, że pewną rolę w jego rozwoju odgrywają zjawiska autoimmunologiczne, które polegają na wytwarzaniu przeciwciał niszczących melanocyty. Istnieje także duże powiązanie choroby z układem nerwowym. Układ odbarwień bowiem bardzo często ma postać segmentarną, zgodną z kształtem obszaru skóry zaopatrywanego przez konkretny nerw. U niektórych chorych stwierdzono także zmiany w nerwach obwodowych. U innej części pacjentów zmiany pojawiają się po silnych wstrząsach psychicznych i nerwowych. Z kolei u jeszcze innych chorych pierwsze ujawnienie się schorzenia następuje po mocnym działaniu promieni nadfioletowych albo po mechanicznym uszkodzeniu skóry.

Uważa się, że w Polsce to Śląsk jest rejonem częstego występowania tej choroby. Wiąże się to z dużym zanieczyszczeniem środowiska w tamtym obszarze kraju.


Dziecko z bielactwem wrodzonym całkowitym. von Lars Plougmann from London, United Kingdom (Ministry of Hope Nursery - DSCN1892) [CC BY-SA 2.0 ], via Wikimedia Commons
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy