Glin (Al) - właściwości, działanie i występowanie glinu

skeeze // via Pixabay skeeze // via Pixabay

Glin jest szeroko rozpowszechniony, co stanowi jego największą wadę, jeśli patrzeć z perspektywy naszego zdrowia. Glin, inaczej aluminium, nie ma zbyt dobrej prasy. To pierwiastek toksyczny i styczność z nim lepiej ograniczyć.


Glin (Al) jest jednym z najpowszechniej występujących metali. Ta informacja niewiele nam jednak mówi, dopóki nie wiemy, że glin to nic innego, jak dobrze znane i często wykorzystywane aluminium. Każdy z nas ma w domu chociażby folię aluminiową, a także inne przedmioty codziennego użytku, do produkcji których wykorzystuje się glin lub jego sole. Weźmy chociażby kosmetyki – glin zapewnia właściwości przeciwbakteryjne antyperspirantom, chroniącym nas przed potem i przykrym zapachem. Glin wykorzystuje się w przemyśle motoryzacyjnym, spożywczym, lotniczym. Pierwiastek ten ma również znaczenie biologiczne. Współczesną nazwę glinu – aluminium – zaproponował angielski chemik i fizyk, sir Humphry Davy.

Kontrowersje wokół aluminium


Glin nie jest nam potrzebny do prawidłowego funkcjonowania i rozwoju. Jego symbolu nie znajdziemy na liście niezbędnych makro- i mikroelementów. Z pożywienia i innych źródeł pochłaniamy pewne ilości tego pierwiastka, nie ma on jednak żadnego znaczenia dla procesów życiowych. Przynajmniej dopóki w naszym organizmie nie będzie go zbyt dużo… Wtedy może zacząć siać istne spustoszenie.
Wykazano, że aluminium może mieć bardzo destrukcyjny wpływ na codzienne funkcjonowanie człowieka i prowadzić do rozwoju wielu poważnych chorób. Dysfunkcje, które mogą stać się pokłosiem nadmiaru glinu w organizmie, dotyczą przede wszystkim pracy układu nerwowego. Aluminium, jeśli nie jest wystarczająco sprawnie wydalane, kumuluje się w narządach, głównie w mózgu. Upośledza centralny układ nerwowy, blokując niektóre enzymy i wiążąc się z DNA komórek nerwowych. Objawia się to przede wszystkim zaburzeniami pamięci i równowagi, a uszkodzenie neuronów, którym skutkuje, jest nieodwracalne. Permanentny nadmiar aluminium prowadzi również do wapnienia tkanek, niedokrwistości czy utraty elastyczności w błonach komórkowych.

Zdrowy człowiek, który ma sprawnie działające narządy i prowadzi zbilansowaną dietę, nie musi obawiać się konsekwencji nadmiaru aluminium. Gdy nasze nerki działają prawidłowo (glin bardzo szybko wydalamy z moczem) i nie cierpimy na niedobór żadnego pierwiastka (zwłaszcza żelaza, magnezu czy potasu), aluminium jest na bieżąco uCzłowiek codziennie wchłania średnio 45 mg glinu. Jeśli w naszym ciele wszystko pracuje prawidłowo, jest to ilość, która nie pociąga za sobą niekorzystnych zmian. Jednak problem mimo to może się pojawić, jeśli notorycznie dawka ta będzie sięgała więcej niż 60 mg na dobę. Kiedy może do tego dojść? Na przykład wtedy, gdy ekspozycja na glin zwiększy się w wyniku spożywania zbyt dużej ilości zawierających go produktów. suwane z krwiobiegu.


Aluminium, By UnknownUnknown author (http://images-of-elements.com/) [CC BY 3.0 ], via Wikimedia Commons
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy