Kmin rzymski przyprawa - właściwości, wartości odżywcze i zastosowanie kminu rzymskiego

Kmin rzymski to przyprawa wierności i lojalności. Dawne wierzenia nakazywały karmić ptaki jego nasionami, aby przywiązać je do siebie na zawsze. To samo miało odnosić się zresztą i do ludzi – kobiety zwykły dawać swym mężczyznom na drogę chleb lub wino doprawione kminem rzymskim, aby zapewnić ich niechybny powrót do domu…



Kmin rzymski, fot. stockfreeimages.comKmin rzymski, fot. stockfreeimages.com
  1. Kmin rzymski to nie kminek!
  2. Łyżeczka kminu rzymskiego na zdrowie
  3. Kmin rzymski wspiera odporność
  4. Inne właściwości zdrowotne kminu rzymskiego


Znany również jako kumin, kmin rzymski obecny jest w naszej historii już co najmniej od 5 tysięcy lat. W języku sumeryjskim, który jest najstarszym znanym nam językiem pisanym, występuje nawet słowo „gamun” oznaczające właśnie kumin. Nazwa aromatycznych nasionek przewija się również często w najstarszym zbiorze przepisów kulinarnych świata pochodzącym z 1750 r p.n.e. z obszaru Mezopotamii. Egipcjanie wykorzystywali kmin rzymski do balsamowania zwłok, a starożytni Grecy i Rzymianie jako przyprawę oraz środek do rozjaśniania cery. Szczyt popularności osiągnął on jednak w czasach średniowiecza, będąc jedną z niewielu powszechnie dostępnych przypraw.

Kmin rzymski to nie kminek!

W popularnym mniemaniu kmin rzymski często utożsamiany jest z kminkiem. Błąd ten związany jest nie tylko z samą nazwą, ale także podobnym wyglądem. Niemniej jednak nasionka kuminu są wyraźnie większe, jaśniejsze i mają znacznie ostrzejszy smak. Pozyskiwane są z jednorocznej rośliny Cuminum Cyminum, należącej do rodziny selerowatych i preferującej ciepły, dość deszczowy klimat. Dawniej występujący dziko w rejonie Morza Śródziemnego, dziś kmin rzymski egzystuje wyłącznie w postaci hodowlanej – największymi jego producentami są Egipt i Indie, a w dalszej kolejności Chiny, Iran, Syria i Turcja.

Sama roślina może osiągać do 30 cm wysokości i zakwita koszyczkowymi białymi lub różowymi kwiatami, z których później formują się owoce – nazywane przez nas nasionami kminu rzmskiego. W rzeczywistości dopiero wewnątrz księżycowatej łupinki znajduje właściwe nasionko.

O właściwościach zdrowotnych kminu rzymskiego głośno było już w starożytności. Tradycyjnie polecany był on przy wzdęciach i bólach mięśni, a także do wywoływania spóźnionego porodu. Z kolei olej wytłaczany z kuminu był niezawodnym lekarstwem na nadpobudliwość i nerwowość. Dzisiejsza nauka pozwoliła nam nie tylko lepiej poznać zalety niepozornych nasion, ale także przeanalizować jego godny podziwu skład chemiczny.
Kmin rzymski. By Franz Eugen Köhler, Köhler's Medizinal-Pflanzen (List of Koehler Images) [Public domain], via Wikimedia Commons
Kmin rzymski, fot. stockfreeimages.com

Łyżeczka kminu rzymskiego na zdrowie

W owocach kminu rzymskiego znajdziemy białko, tłuszcze, węglowodany, błonnik, cukry, witaminy -  witamina A, witaminy z grupy B (witamina B1, B2, B3 i B6), witamina C i E. Ponadto przyprawa jest bardzo bogata w minerały - cynkfosfor, magnez, mangan, miedź, potas, selen, sód, wapń i żelazo. Z dietetycznego punktu widzenia, konsumpcja 1 łyżeczki nasion zaspokaja w pełni dzienne zapotrzebowanie organizmu na wspomniane wyżej witaminy i minerały.

Godny uwagi jest również kuminaldehyd – związek chemiczny decydujący o aromacie olejku eterycznego z kminu rzymskiego i mający niezwykle silny wpływ na trawienie. W połączeniu z innym związkiem eterycznym, tymolem, duet ten pobudza wydzielanie śliny, żółci oraz kwasów żołądkowych, a także rzędu innych enzymów trawiennych. W efekcie kumin doskonale wspiera proces przetwarzania pokarmów, minimalizując ryzyko niestrawności oraz wzdęć i gazów jelitowych. Nasionka pomagają również przy mdłościach, w tym również ciążowych, bólach żołądkowych i biegunkach. Także uciążliwy w życiu codziennym zespół drażliwego jelita można dość efektywnie „zaleczyć” regularnym spożyciem kminu rzymskiego.

Na wspomniane wyżej dolegliwości poleca się zażywanie ciepłej wody z dodatkiem zmielonego kminu rzymskiego, zaś codzienna suplementacja, np. jako dodatek do jogurtu, znacząco wspiera także proces odchudzania. Według jednego z badań naukowych, spożywanie 3 g kuminu dziennie w przeciągu 3 miesięcy pozwala skutecznie zredukować nie tylko wagę, ale także obwód w pasie oraz poziom tkanki tłuszczowej w organizmie!

Kmin rzymski wspiera odporność

Substancje aktywne obecne w aromatycznych owocach wykazują silne działanie antybiotyczne, antywirusowe i przeciwgrzybiczne. Już w medycynie ludowej znaleźć można receptę na przeziębienie obejmującą picie ciepłego mleka ze zmielonymi nasionami kminu rzymskiego. Olejki eteryczne obecne w kminie rzymskim działają dezynfekująco, a dzięki bogactwu witamin A i C oraz żelaza zioło wspomaga również aktywność systemu odpornościowego, w tym także zdolność organizmu do radzenia sobie z wolnymi rodnikami. Zawartość żelaza jest przy tym na tyle wysoka, że może odgrywać znaczącą rolę w zwalczaniu anemii.

Współczesna medycyna doszukuje się również w eterycznych składnikach kminu rzymskiego substancji rozrzedzających flegmę i ułatwiających odkaszliwanie. Działanie to przynosi ulgę nie tylko przy zapaleniu oskrzeli, ale także w przebiegu astmy.
Kmin rzymski, fot. stockfreeimages.com

Inne właściwości zdrowotne kminu rzymskiego

O zaletach kuminu można by napisać książkę, a medycyna wciąż jeszcze zaskakuje nowymi odkryciami w tym zakresie. Mówi się wręcz o potencjalnym działaniu prewencyjnym w stosunku do raka żołądka i wątroby.

Poza tym kmin rzymski poleca się przy problemach z:
  • hemoroidami – kumin zapobiega zaparciom, leczy infekcje i przyspiesza trawienie, przynosząc ulgę przy problemach zlokalizowanych w obrębie odbytu;
  • zbyt wysokim poziomem cukru we krwi – nasionka kminu rzymskiego w badania laboratoryjnych przeciwdziałają wystąpieniu hipoglikemii;
  • zasypianiem – obecność magnezu i witamin z grupy B, a także lekko narkotyzujących substancji eterycznych w kminie rzymskim redukuje poziom stresu i promuje zdrowy sen;
  • niedostatkiem mleka w piersi – kumin wspiera laktację, a dodatkowo uzupełnia poziom wapnia w organizmie karmiącej matki;
  • podwyższonym poziomem cholesterolu w krwi – według badań regularne przyjmowanie 3 g kminu rzymskiego dziennie w długim okresie czasu ogranicza poziom cholesterolu LDL w krwi nawet o 10%.

Kulinarne zastosowanie kminu rzymskiego jest niemal tak szerokie jak jego działanie zdrowotne. Przyprawę chętnie wykorzystuje się w kuchni Północnej Afryki, Bliskiego Wschodu, Chin, Kuby czy Meksyku. W Indiach jest ona ważnym składnikiem mieszanek curry oraz garam masala, Holendrzy dodają ją do serów, a Francuzi do pieczywa.

Oto kilka przepisów pozwalających na włączenie kuminu do codziennego menu:

Zupa z soczewicy

Składniki:

Przygotowanie:
W garnku z grubym dnem prażymy na sucho kmin rzymski z płatkami chili przez minutę, a następnie dodajemy olej, startą marchew, soczewicę, bulion i mleko. Doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na małym ogniu ok. 20 minut, aż warzywa zmiękną. Miksujemy i doprawiamy solą i pieprzem do smaku. Serwujemy z łyżką jogurty greckiego i natką pietruszki.
Kmin rzymski, fot. pixabay.com
Sałatka z marchwi z kminem rzymskim

Składniki:

Przygotowanie:
Marchew i imbir ścieramy na tarce. Cebulkę obieramy i kroimy w drobną kostkę. Z cytryny ścieramy skórkę i wyciskamy sok. Wszystkie składniki łączymy w misce i doprawiamy solą i pierzem. Przygotowujemy minimum 0,5 godziny przed podaniem.


Egzotyczny kurczak

Składniki:
  • 4 połówki piersi z kurczaka bez kości
  • 2 łyżeczki kminu rzymskiego
  • ½ łyżeczki oregano
  • ¼ łyżeczki soli czosnkowej
  • 2 łyżki oliwy z oliwek
  • ½ szklanki sosu pomidorowego
  • ½ łyżeczki chili
  • 1 łyżeczka octu balsamicznego
  • ¼ szklanki wody

Przygotowanie:
1 łyżeczkę kminu łączymy z solą i oregano – w mieszance tej obtaczamy umyte i osuszone piersi. W dużym garnku rozgrzewamy olej i osmażamy piersi z obu stron, aż do zbrązowienia. Łączymy sos pomidorowy, wodę, chili, ocet i resztę kminu rzymskiego – zagotowujemy i otrzymanym sosem zalewamy kurczaka. Dusimy całość ok. 15 minut na małym ogniu. Wyjmujemy mięso i odkładamy na półmisek. Sam sos gotujemy jeszcze 5 minut do zgęstnienia. Podajemy piersi na ciepło, polane sosem.

Warto dodać, że smak kuminu rzymskiego jest dość intensywny, więc lepiej zachować umiar w doprawianiu. Zwłaszcza w postaci zmielonej mniej znaczy często więcej, bowiem aromatyczny, orzechowy smak kminu rzymskiego powinien być zaledwie ciekawą nutą, a nie dominantą całego dania. Przyprawę poleca się zwłaszcza do dań warzywnych i mięsnych, zwłaszcza wieloskładnikowych potraw typu chili czy gulasz. Do pieczywa i słonych wypieków wykorzystuje się częściej całe ziarenka, które nie tylko dodają aromatu, ale są również uroczą naturalną ozdobą.
Agata Pavlinec

Bibliografia

1. http://www.indepthinfo.com/cumin/history.shtml
2. http://www.ourherbgarden.com/herb-history/cumin.html
3. http://www.newworldencyclopedia.org/entry/Cumin
4. https://www.organicfacts.net/health-benefits/seed-and-nut/health-benefits-of-cumin.html
5. https://www.medicalnewstoday.com/articles/319562.php

Ocena (4.8) Oceń:

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy