Koszenila – właściwości, skład i zastosowanie koszenili

pixabay.com pixabay.com

Koszenila to najszlachetniejszy czerwony barwnik na świecie, o który przez setki lat walczyli królowie, handlarze, kapłani i artyści. Jego intensywność uosabia wszystko, czego oczekujemy od czerwieni – gorąc, żądzę, pasję i władzę. Wszystkie te pojęcia poniekąd mieszczą się też w historii koszenili – koloryzującej substancji, którą odkryli Aztekowie. Źródła historyczne wskazują wręcz, że poddani azteckiego władcy musieli corocznie przysyłać do stołecznego miasta, Tenochtitlán, worki pełne czerwonego proszku jako formę daniny.


W państwie Azteków na koszenilę mówiono „nochezli”, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza krew opuncji figowej. Barwnik produkuje się bowiem z insektów żyjących na amerykańskich kaktusach. Tradycyjni mieszkańcy dzisiejszego Meksyku wykorzystywali przy tym czerwony proszek do bardzo różnych celów – przede wszystkim wiązano z nim magiczną, religijną moc i wykorzystywano go do rytualnego malowania ciała oraz doprawiania leczniczych wywarów. Ponadto Aztekowie chętnie barwili na czerwono swoje tkaniny oraz poszczególne potrawy – nic dziwnego, że pozyskiwanie koszenili było w owych czasach biznesem na wielką skalę.

Wiemy nawet, że gdy słynny władca Montezuma podbił w XV w. jedenaście wrogich miast, od każdego z nich zażądał 40 worków pełnych koszenili. Obsesja na punkcie czerwonego proszku przybrała jeszcze na sile wraz z przybyciem kolonizatorów. Zafascynowani Europejczycy zaczęli masowo wywozić koszenilę do Hiszpanii, skąd dalej rozwożono ją po ówczesnych szlakach handlowych. Tym sposobem „krew opuncji” w XVII w. zawędrowała aż do Indii. Na Starym Kontynencie wraz z rozwojem mody na kolorowe tekstylia cena, po której sprzedawano amerykański barwnik sięgnęła tak wysoko, że towar zasłużył na miejsce na prestiżowej Londyńskiej giełdzie. Do XIX w. monopol w produkcji koszenili należał jednak do Meksyku – wraz z wyzwoleniem się kraju spod kontroli hiszpańskiej nastąpiła jednak liberalizacji rynku i słynne robaczki wraz z kaktusami zaczęto hodować m.in. w Gwatemali, na Wyspach Kanaryjskich, w Afryce oraz Hiszpanii.


Cząsteczka kwasu karminowego – model 3D; źródło: Wikimedia Commons
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy