Mumio - właściwości, działanie i zastosowanie mumio

Znamy wszechstronne zastosowanie skał i minerałów w gospodarce, ale naszej uwadze umyka fakt, że wysoko w górach Tybetu kryje się cenniejszy niż złoto wytwór Matki Natury – mumio! Ten specyfik o egzotycznie brzmiącej nazwie ma wszechstronne właściwości lecznicze, które odkryto 5 tysięcy lat temu. Substancja ta jest pozyskiwana z himalajskich skał i znajduje zastosowanie w medycynie naturalnej m.in. jako preparat na wzmocnienie organizmu, ochronę kości, poprawę pracy trzustki i tarczycy oraz układu pokarmowego. Mumio to istne panaceum, a do tego, w wielu przypadkach, jego skuteczność została potwierdzona naukowo!



Chirag jindal (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia CommonsChirag jindal (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons

Skarb ukryty w sercu góry

Mumio shilajit himalajskie, znane jako „krew gór”, „eliksir życia” lub „cudotwórczy balsam”, jest w rzeczywistości mieszaniną związków organicznych i nieorganicznych, gromadzącą się w niektórych masywach górskich. Nazwa „mumio” pochodzi z greki i oznacza „ochraniający” tudzież „oczyszczający”.
Skąd nazwa?
Nazwa „mumio” pochodzi z greki i oznacza „ochraniający” tudzież „oczyszczający”. Przypuszcza się, że substancja ta powstaje wskutek obumierania materii organicznej, takiej jak szczątki alg, roślin czy porostów, które tkwią w zakamarkach skał albo stanowi pozostałość po wybuchach wulkanów.
Przypuszcza się, że substancja ta powstaje wskutek obumierania materii organicznej, takiej jak szczątki alg, roślin czy porostów, które tkwią w zakamarkach skał albo stanowi pozostałość po wybuchach wulkanów. Konsystencją przypomina smołę – jest gęsta, z reguły ciemnobrązowa. Ma postać małych kryształków, podobnych nieco do żywicy. W Birmie mumio nosi nazwę ‘krew góry’. W Mongolii i Tybecie określają je mianem ‘soku skały’, zaś na Syberii – ‘kamiennego oleju’. Pozostałe przydomki tej skalnej substancji, to: wosk gór, olej gór i górski miód.

Starożytne panaceum

Lecznicze właściwości mumio odkryli starożytni mieszkańcy Himalajów, dzięki obserwacji zachowania rannych zwierząt, które regenerowały siły w sąsiedztwie skał. O antyseptycznym działaniu tej substancji możemy przeczytać u Arystotelesa, zaś perski lekarz i uczony – Awicenna – zalecał tę substancję na złamania i zwichnięcia kości, a także na stany zapalne oraz migreny. Z kolei w szekspirowskim dramacie „Makbet” znajdziemy taką oto kwestię bohatera – „Powinien zjeść górę mumijo". Rzeczywiście, w przeszłości specyfikiem tym byli leczeni najwięksi władcy. Substancję sprowadzano z Chin, Indii i Mongolii, jako najdroższy z klejnotów. Naturalna medycyna do dzisiaj uważa mumio za wspaniały środek, który leczy wszelkie bóle, zawroty głowy, anginę, kaszel, katar, paradontozę, ropiejące rany, czyraki, egzemy, astmę i boreliozę i wiele innych chorób. Specjalistyczne badania nad właściwościami mumio od dziesiątek lat prowadzi się w rosyjskich i indyjskich laboratoriach. Obecnie jednak mumio wciąż istnieje poza głównym nurtem farmaceutycznym. Dostępne w formie tabletek, proszków, roztworów, czopków i maści cieszy się jednak rosnącą popularnością w medycynie alternatywnej.
1. DrWindmannDrWindmann (Self-photographed) [CC BY-SA 2.0 de (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/de/deed.en)], via Wikimedia Commons


Co się kryje w „soku skały”?

W składzie mumio występuje wiele komponentów archaicznych roślin, makro- i mikroelementów oraz pierwiastków takich, jak potas, sód, fosfor, chrom, wapń, żelazo, siarka, cynk, kobalt, mangan, selen, fluor, molibden, witaminy z grupy B, witamina A, aminokwasy (glutamina, glicyna, fenylolalanina, lizyna, seryna, tyramina, walina, tyrozyna, kwas asparaginowy, histydyna, prolina, metionina), kwasy organiczne, a także olejki eteryczne, jad pszczeli, sterydy naturalne, żywice. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że o ile w przeciętnym suplemencie diety znajduje się zwykle od 3 do 8 składników chemicznych, z czego przeważnie jeden lub dwa stanowią bazę, o tyle mumio zawiera aż 65 komponentów, które wyselekcjonowała sama przyroda!

Jak rozpoznać mumio?

Niestety, na rynku możemy się spotkać z licznymi specyfikami imitującymi tę dobroczynną substancję. Prawdziwe mumio, zakupione w formie ciała stałego, powinno roztapiać się pod wpływem temperatury i rozpuszczać się w ciepłej wodzie. Ponadto, oryginalne mumio ma charakterystyczny, „smolisty” zapach i gorzki smak. Można je stosować w postaci maści lub kompresów (roztwór o mocy 0,6 g mumio na 2 łyżki przegotowanej wody), które aplikujemy na rany, stłuczenia, zwichnięcia i zmiany skórne. Substancję można też pić w postaci wodnego roztworu o różnym stężeniu – w zależności od zapotrzebowania na składniki odżywcze.
Jeden gram oczyszczonego Mumio gotowego do spożycia. Wilgotność tej próbki wynosi 7–9%. By Valentin [CC BY-SA 4.0 ], from Wikimedia Commons


Czy to naprawdę działa?

Zdaniem niektórych lekarzy medycyny niekonwencjonalnej, specyfik ten może wyleczyć ponad 200 chorób! Uważa się, że ów suplement działa ogólnie wzmacniająco, przywraca utracone siły i energię. Producenci tego preparatu deklarują jego pozytywne działanie na wiele schorzeń.

Oto przykłady zastosowania tej substancji:


Jak widać, spektrum zastosowania mumio jest niezwykle szerokie i wszechstronne. Czyżby ten tajemniczy lek rodem z Ajurwedy stanowił pewnego rodzaju panaceum?

Mumio wzmacnia kości i stawy

Za sprawą badań przeprowadzonych przez rosyjskich naukowców, już od lat 70. XX wieku wiadomo, że mumio działa wzmacniająco na układ kostny. W wydawanym ówcześnie czasopiśmie „Ortopediia travmatologiia i protezirovanie” opublikowano serię artykułów o zastosowaniu mumio przy złamaniach i zwichnięciach kości. Autorem pierwszej pracy o leczniczym zastosowaniu mumio jest rosyjski profesor Adyl Szakirow.

Badacz osobiście wybrał się w góry w poszukiwaniu tajemniczego środka, po czym szczegółowo zbadał jego działanie. Prace naukowe dowodzą, że mumio znacznie poprawia stan kośćca, przyspiesza regenerację po złamaniach, a także wspiera leczenie osteoporozy. O właściwościach himalajskiej substancji decydują zawarte w niej kwasy próchnicze, m.in. kwas fulwowy, mający zdolność pobudzania komórek do syntezy związków wapnia w kościach. Co więcej, mumio samo w sobie jest bogatym źródłem wapnia i fosforu, dzięki czemu dostarcza podstawowych składników, z których są zbudowane nasze kości.
Euphorbia royleana, prawdopodobne źródło mumio. By Raffi Kojian (http://www.gardenology.org) [CC BY-SA 3.0 ], via Wikimedia Commons


Ochrona trzustki i obniżenie poziomu cukru we krwi

Badania naukowe dowodzą, że mumio może obniżać poziom cukru we krwi. Przeprowadzono eksperyment, w czasie którego przez 3 tygodnie pacjentom podawano wyciąg z tej substancji. W finale eksperymentu okazało się, że stężenie glukozy u ochotników będących po posiłku uległo obniżeniu średnio o 26 jednostek, zaś mierzone na czczo – o niecałe 15 jednostek. Mumio powoduje spadek cukru we krwi dzięki zawartości antyoksydacyjnych kwasów próchniczych, które dodatkowo chronią trzustkę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników.

Ulga w chorobie hemoroidalnej

Naturoterapeuci zalecają stosowanie mumio w postaci czopków w celu leczenia hemoroidów. Dzięki takiej terapii zmniejsza się krwawienie, zaś ból i świąd ustępują. Mumio odbudowuje ponadto śluzówkę i zapobiega stanom zapalnym. Prace naukowe opublikowane przez Instytut Medycyny Alternatywnej w Biszkeku przedstawiają zalety stosowania mumio w chorobie hemoroidalnej. Zewnętrzne aplikowanie tej substancji w formie mieszanki z miodem przez ok. 4 miesiące, zdaniem specjalistów, może przynieść pożądane efekty.

Mumio lepsze niż żeń-szeń?

Zdaniem wielu lekarzy, mumio jest na tyle skuteczną substancją, że przyćmiewa nawet słynny żeń-szeń. Specyfik ten uzupełnia niedobory wielu minerałów i witamin, a także wspomaga ich przyswajanie. Wykazuje też działanie poprawiające odporność, wytrzymałość, a także wpływa korzystnie na całość procesów biochemicznych zachodzących w organizmie człowieka. Co ciekawe, analizy kliniczne dowodzą, że, przy regularnym i prawidłowym przyjmowaniu mumio, pozytywne rezultaty osiągają bardzo wysoki wskaźnik – nawet 94%! Czy w XXI wieku nastąpi renesans fascynacji tym „eliksirem życia”?
Alicja Chrząszcz


Bibliografia:
Wolfgang W., Mumio Naturalne lekarstwo z gór, Wydawnictwo Vital
www.mumiowplynie.org [dostęp: 2017-03-12]
www.poradnikzdrowie.pl [dostęp: 2017-03-12]
www.vitalia.pl [dostęp: 2017-03-12]
www.zdrowonaturalnie.pl [dostęp: 2017-03-12]

Źródła zdjęć:
1. DrWindmannDrWindmann (Self-photographed) [CC BY-SA 2.0 de (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/de/deed.en)], via Wikimedia Commons
2. Chirag jindal (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons
3. www.pixaby.com

Ocena (4.1) Oceń:

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy