Witamina U – właściwości, działanie i występowanie witaminy U

Witamina U nie jest właściwie witaminą, ale enzymem, którego poprawna chemiczna nazwa brzmi S-Methylmethionine, a po polsku L-metylo-metionino-sulfonian. Witamina U swoją zwyczajową nazwę zawdzięcza amerykańskiemu naukowcowi z Uniwersytetu Stanford, Garnettowi Cheneyowi, który w latach 50-tych XX wieku zbadał i udowodnił korzystny wpływ aktywnego składnika soku z kapusty na wrzody żołądka – z ang. „ulcers”. Witamina U od tamtego czasu przebyła dość długą drogę.



Kapusta jest najlepszym źródłem witaminy U; źródło: pixabay.comKapusta jest najlepszym źródłem witaminy U; źródło: pixabay.com
  1. Kapuściany eksperyment Cheneya
  2. Nie tylko witamina U?
  3. Spektrum działania witaminy U
  4. Jak leczyć chorobę wrzodową w naturalny sposób?
Chemiczny wzór witaminy U, określanej również angielskim skrótem MMS, brzmi C6H14NO2S+. Jest to więc organiczny związek siarki, wyposażony w grupę metylową, i występujący w naturalnej postaci w wielu roślinach. Jako taki, nie spełnia jednak kryteriów określonych w definicji witaminy, ponieważ nie jest organizmowi niezbędnie potrzebny do funkcjonowania. Raczej niż cierpieć na niedobory witaminy U, korzystamy po prostu z jej zwiększonej podaży.

Dziś wiemy już, że L-metylo-metionino-sulfonian występuje w cytoplazmie roślin należących do rodzin wiechlinowatych (zboża), bobowatych, dyniowatych oraz przede wszystkim kapustowatych. Ponadto obecny jest również w tkankach kakaowca właściwego. Z chemicznego punktu widzenia jest to związek stały, o temperaturze całkowitego rozpadu wynoszącej 139 stopni C. To bardzo ważna informacja, bowiem witamina U ze źródeł pokarmowych jest skuteczna tylko w surowej postaci – podgrzewanie, a przede wszystkim smażenie działa na nią niszcząco. Substancja jest również dość wrażliwa na utlenianie, więc świeże warzywa są jej najlepszym źródłem. W przypadku sałatek i soków istotne jest więc spożycie jak najszybciej po przyrządzeniu.

W aptekach i sklepach można również nabyć suplementy oznaczone jako witamina U, ale, tak jak w przypadku innych witamin, ich przyswajalność jest zawsze niższa w porównaniu z naturalnym źródłami pokarmowymi.
Struktura cząsteczki witaminy U; źródło: pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
Sok z kapusty był podstawą odkrycia witaminy U; źródło: pixabay.com

Kapuściany eksperyment Cheneya

W 1952 r. Garnett Cheney opisał eksperyment, w ramach którego na przełomie 2,5 lat ordynowano sok z kapusty 100 pacjentom ze zdiagnozowanymi wrzodami żołądka. Do badania zaklasyfikowano nawet osoby z powikłaniami choroby wrzodowej, polegającymi np., na krwawieniach z układu pokarmowego.
Do diagnozowania poprawy wykorzystywano m.in. zdjęcia RTG dokumentujące zmiany w błonie śluzowej żołądka, jak również subiektywne symptomy. Przez pierwszych 7-14 dni większość pacjentów była hospitalizowana i podawano im strawę złożoną wyłącznie z gotowanych pokarmów oraz 1 litra soku ze świeżej kapusty rozdzielonego do 4-5 porcji w ciągu dnia. W swojej publikacji Cheney odnotował, że kilku pacjentów nie było w stanie przyjmować tak dużych ilości soku dzień po dniu. Reszta jednak kontynuowała terapię przez łączny okres od 10 do 21 dni – do zdiagnozowania wyraźnej poprawy.

Jakie były wyniki? Na 92 pacjentów skarżących się na silne bóle przed rozpoczęciem terapii sokowej aż 86 zadeklarowało całkowite uśmierzenie dolegliwości po 2 tygodniach leczenia. U 61 pacjentów bóle ustały już po 4 dniach! Znaczącą poprawę zaobserwowano również w badaniach RTG. Warto dodać, że rezultaty te były wyraźnie lepsze niż w grupie kontrolnej pacjentów przyjmujących standardowe farmakologiczne leki na wrzody żołądka.

Nie tylko witamina U?

Naukowcy analizujący później wyniki badań Cheneya zaznaczali, że za cudotwórcze działanie soku z kapusty odpowiedzialne mogą być również inne związki, poza witaminą U. Mówi się przede wszystkim o aminokwasie zwanym L-glutaminą, który działa neutralizująco na kwaśne soki żołądkowe powodujące nadżerkę śluzówki oraz o allantoinie, która znana jest z łagodzącego, gojącego wpływu na tkanki. Wreszcie, nie bez znaczenia jest również fakt, że kapusta zawiera glukozylany, związki, które mają potencjał zwalczania bakterii H. pylori, odpowiedzialnej za powstawanie wrzodów.
Niesterydowe leki przeciwzapalne są częstą przyczyną wrzodów żołądka; źródło: pixabay.com

Spektrum działania witaminy U

Niesprawiedliwością jest jednak zawężanie działania L-metylometionino-suflonianu do wrzodów żołądka. Dziś wiemy już bowiem, że kapuściany związek ma ogólne pozytywne znaczenie dla układu pokarmowego. Wskazują na to już choćby tradycyjne zastosowania zielonych głąbów, które przez wieki uważane były za lekarstwo biednych.
Używano ich w ramach prewencji szkorbutu, jako lek na tuberkulozę oraz do oczyszczania organizmu. Ale kapusta od dawna polecana była również zwalczania stanów zapalnych, gojenia tkanek oraz neutralizowania kwasów żołądkowych – wszystkie te zastosowania mają doniosłe znaczenie dla dolegliwości przewodu pokarmowego.

W świetle współczesnej medycyny wyizolowana witamina U, nawet bez całego kapuścianego bogactwa, ma korzystny wpływ na śluzówkę układu trawiennego. Badania potwierdzają jej dobroczynne działanie w kontekście uszkodzeń przełyku, chronicznych nieżytów żołądka, wrzodziejącego jelita oraz choroby wrzodowej żołądka. Istnieją również badania sugerujące korzystny wpływ na przepuklinę przeponową. W bardziej szczegółowych analizach wykazano, że L-metylo-metionino-sulfonian ma zdolność do zwiększania produkcji śluzu chroniącego wyściółkę wszystkich organów biorących udział w procesie trawienia. Działa on również jako antyoksydant minimalizujący negatywny wpływ wolnych rodników na tkanki wewnętrzne.

W jednym z badań wykazano wręcz, że leczenie witaminą U przynosi bardzo pozytywne skutki przy problemach gastrycznych wywołanych nadmiernym spożyciem niesterydowych leków przeciwzapalnych, typu ibuprofen, aspiryna, diklofenak czy paracetamol. Jest to szczególnie istotna wiadomość w kontekście masowego nadużywania środków przeciwbólowych, które zdaniem naukowców przynoszą dzisiejszemu społeczeństwu więcej szkody niż pożytku.

W niektórych źródłach wspomina się również, że dieta bogata w witaminę U ma działanie podobne lekom antyhistaminowym, a więc ogranicza nasilenie reakcji uczuleniowych. Uważa się wręcz, że może być ona dobrym wspomaganiem przy leczeniu astmy oskrzelowej i alergii pokarmowych.

Co zaś najważniejsze, jak dotąd nie ma żadnych wskazań świadczących o możliwości przedawkowania tej nie-witaminy – w ciągu 70 lat badań i analiz żadnych skutków ubocznych nie odnotowano!
Diagram przedstawiający korzyści witaminy U dla zdrowia; opracowanie własne na podst.
Niesterydowe leki przeciwzapalne są częstą przyczyną wrzodów żołądka; źródło: pixabay.com

Jak leczyć chorobę wrzodową w naturalny sposób?

Do symptomów mogących świadczyć o chorobie wrzodowej należą przede wszystkim palące bóle brzucha, występujące przede wszystkim przy pustym żołądku, uczucie pełności, odbijanie, zgaga oraz nudności. W poważniejszych przypadkach dołączają się do tego również wymioty z krwią, problemy z oddychaniem czy utrata wagi. Diagnoza lekarska zwykle wymaga dziś przeprowadzenia badania gastroskopowego.
Niestety, standardowe leczenie farmakologiczne obejmuje najczęściej wielotygodniową kurację antybiotykami, która nie zawsze pomaga. Podaje się również leki obniżające poziom kwasowości w żołądku, nie pozbawione przykrych skutków ubocznych. W tym świetle kuracja wrzodów za pomocą witaminy U w naturalnej postaci wydaje się alternatywą wartą wypróbowania.

Sama terapia jest niezwykle prosta i wymaga jedynie posiadania sprawnej sokowirówki. Codziennie należy wyciskać z sok z białej kapusty i pić go na świeżo – zaraz po przygotowaniu. Jeśli chodzi o ilość, różne źródła polecają 200-250 ml od 3 do 5 razu dziennie. Taki sok można oczywiście bez problemu doprawić do smaku np. surową marchwią, selerem naciowym czy brokułem.

Korzyści z codziennego picia soku kapuścianego będzie naturalnie więcej – nawet bez zdiagnozowanych wrzodów, taka kuracja przynosi ulgę przy chorobie refluksowej czy zespole drażliwego jelita, działa uodparniająco, moczopędnie, przeciwbakteryjnie a nawet przeciwreumatycznie!
Agata Pavlinec

Bibliografia

  1. Human Metabolome Database,; “S-Methylmethionine”; data dostępu: 2019-04-11
  2. Garnett Cheney; “Vitamin U Therapy od Peptic Ulcer”; data dostępu: 2019-04-11
  3. Pub(c)hem; “S-Methylmethionine”; data dostępu: 2019-04-11
  4. Michael Ash; “The Use Of Vitamin U For Gastric Ulcer Recovery”; data dostępu: 2019-04-11
Ocena (5.0) Oceń:
Pasaż zakupowy