Wyciąg z jemioły – działanie, zastosowanie, przeciwwskazania i skutki uboczne

Owoce jemioły, fot. pixabay.com Owoce jemioły, fot. pixabay.com

Jemioła powszechnie uważana jest za zwykły pasożyt, który żerując na drzewach nie dając nic w zamian, ale jednocześnie nie szkodząc im. W niektórych kręgach kulturowych przypisywano jej niemal właściwości mistyczne – miała chronić przed ogniem i chorobą, zapewniać szczęście w małżeństwie oraz przynosić powodzenie. Jemioła kojarzona jest także ze świętami Bożego Narodzenia, a konkretniej z pocałunkiem pod jej gałązką, który ma nam zapewnić szczęście w miłości. W rzeczywistości nie tyle sama jemioła, co powstały z niej ekstrakt, ma zaskakująco pozytywne właściwości.


Garść faktów o jemiole

Jemioła najczęściej występuje na topolach, brzozach, sosnach, nieco rzadziej na dębach, jodłach, jabłoniach, śliwach, głogach, świerkach i jarząbach. Późną jesienią i na początku zimy, na końcówkach pędów jemioły dojrzewają kuliste owoce wielkości grochu, o białym zabarwieniu. Są wypełnione kleistą mazią, która przywiera do ptasich piór i w ten sposób  przenoszone są nasiona jemioły z drzewa na inne drzewo. Mimo to, że zarówno jej jagody, jaki i sama roślina uchodzą za trujące, to jednak odnotowano niewiele skutków ubocznych związanych z użyciem wyciągu z jemioły.

Sposób wzrostu jemioły jest interesujący - łodyga i liście tworzą okrągły krzew, który rozrasta się nie biorąc pod uwagę relacji wobec ziemi i słońca. Poza tym jest zielona przez cały rok i nie gubi liści w zimie, tym samym pory roku nie mają dla niej znaczenia. Mimo, iż żeruje na drzewach, jemioła nie szkodzi swojemu żywicielowi. Co więcej, gdy usunie się ją z chorego żywiciela, drzewo umiera. Jemioła rodzi się z przesadnych eterycznych sił drzewa. Jest to zatem obustronna współpraca: jemioła potrzebuje drzewa, ale drzewo również potrzebuje jemioły.

Składniki oraz ich skład chemiczny, jakie posiada w sobie jemioła zależą od drzewa, na którym żeruje. Lektyny, polisacharydy, alkohole cukrowe, aminokwasy, awonoidy, tosterole, peptydy to najcenniejsze elementy jemioły. Ale ten bogaty zestaw cennych substancji sprawia, że jemioła posiada różnorodne właściwości. Najcenniejszymi substancjami leczniczymi u tej rośliny są: flawonoidy (m.in. pochodne kwercetyny), kwasy oleanolowy, ursolowy, betulinowy – o właściwościach przeciwrakowych (z grupy trójterpenów), alkohole cukrowe, fitosterole, polisacharydy (o aktywności immunotropowej) oraz składniki mineralne, takie jak wapń, potas, cynk.

Nasiona jemioły roznoszą ptaki, fot. pixabay.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy