Żyrafy zagrożone wyginięciem

By Luca Galuzzi (Lucag) [CC BY-SA 2.5], via Wikimedia CommonsBy Luca Galuzzi (Lucag) [CC BY-SA 2.5], via Wikimedia Commons

Czy żyrafy znikną z powierzchni Ziemi? Wszystko na to wskazuje. W ciągu ostatnich 30 lat globalna populacja żyrafy spadła aż o 40% – wynika z najnowszej aktualizacji Czerwonej Listy Zagrożonych Gatunków IUCN.


Żyrafa (Giraffa camelopardalis), najwyższy lądowy ssak, jest obecnie zagrożona wyginięciem. Z powodu dramatycznego – bo aż o 36-40% – spadku liczebności żyrafy (od około 151702-163452 osobników w 1985 r. do 97562 w 2015 r.) kategoria zagrożenia dla tego szeroko rozpowszechnionego w całej południowej i wschodniej Afryce gatunku, z mniejszymi, odizolowanymi subpopulacjami w zachodniej i środkowej części Afryki, została podniesiona z najmniejszej troski (LC) do kategorii narażone (VU).

Rosnąca presja ze strony człowieka ma negatywny wpływ na subpopulacje żyraf. Nielegalne polowania, utrata siedlisk i zmiany spowodowane przez rolnictwo i górnictwo, a także konflikty na linii człowiek-przyroda i niepokoje społeczne skazują ten gatunek na wymarcie. Spośród istniejących dziewięciu podgatunków żyrafy aż pięć zmniejsza swoją populację, trzy zwiększają, a jeden jest stabilny.

Żyrafa, to nie jedyny gatunek, który znalazł się na Czerwonej Liście IUCN. Aktualizacja obejmuje obecnie 85.604 gatunki, z których 24.307 jest zagrożonych wyginięciem. Status zagrożenia otrzymało ponad 700 nowo wyodrębnionych taksonomicznie gatunków ptaków. 11% z nich jest zagrożonych wyginięciem.

Na przykład niedawno opisany pręgostrzyżyk cynamonowy Thryophilus sernai został sklasyfikowany jako zagrożony (EN), ponieważ ponad połowa jego siedlisk może przestać istnieć przez planowaną budowę zapory. Utrata siedlisk na rzecz rolnictwa i ich degradacja przez rośliny inwazyjne spowodowała również przesunięcie wangi komorskiej Cyanolanius comorensis do kategorii zagrożonych (EN).

Trzynaście z nowo rozpoznanych gatunków ptaków sklasyfikowano na Czerwonej Liście IUCN jako wymarłe (EX). Niektóre z nich wyginęły w ciągu ostatnich 50 lat – takie jak trzciniak mariański (Acrocephalus yamashinae), hawajka rdzawa (Loxops wolstenholmei) i hawajka szkarłatna (Himatione fraithii). Wszystkie te gatunki były endemiczne dla wysp i zostały najprawdopodobniej wyniszczone przez gatunki inwazyjne

„Wiele gatunków wymyka się nam zanim zdążymy je opisać” – mówi dyrektor generalny IUCN Inger Andersen. „Ta aktualizacja Czerwonej Listy IUCN pokazuje, że skala kryzysu wymierania może być większa niż sądziliśmy.”

Czerwona Lista IUCN ostrzega, że niektóre z najpopularniejszych ptaków mogą wkrótce zniknąć w środowisku naturalnym, jeśli odpowiednie działania ochronne nie zostaną podjęte. Zagłada grozi nawet tym najbardziej znanym, np. afrykańskiej papudze żako Psittacus erithacus cenionej za zdolność do naśladowania ludzkiej mowy, której zagrażają polowania i utrata siedlisk. Status zagrożenia tej żyjącej w Afryce Środkowej papugi podniesiono z kategorii narażony (VU) do zagrożonych (EN). Badania prowadzone przez BirdLife International pokazują, że w niektórych częściach kontynentu populacja tej papugi spadła aż o 99%.

Najtrudniejsza sytuacja jest w Azji. Na skutek nielegalnego handlu podniesiono kategorię zagrożenia m.in. sójkowca rdzawoczelnego (Garrulax rufifrons), lorysy większej (Trichoglossus forsteni) oraz bilbila żółtogłowego (Pycnonotus zeylanicus). Istnieją dowody, że masowe chwytanie ptaków na potrzeby dla handlu, głównie na Javie, jest przyczyną zmniejszających się populacji wielu gatunków.

Są jednak także dobre wiadomości dla najrzadszych i najbardziej zagrożonych ptaków na naszej planecie – tych, które istnieją tylko na małych, odizolowanych wyspach. Gil azorski Pyrrhula murina, sieweczka atlantycka Charadrius sanctaehelenae i szlarnik seszelski Zosterops modestus należą do występujących wyłącznie na wyspach gatunków endemicznych, którym obniżono kategorię zagrożenia, ponieważ dzięki wielu działaniom ochronnym ich populacje nie są już zagrożone wymieraniem.

Aktualizacja Czerwonej Listy IUCN zawiera również pierwsze oceny dzikiego owsa, jęczmienia, mango i innych dziko rosnących przodków roślin użytkowych. Status tych roślin jest kluczowy dla bezpieczeństwa żywnościowego, ponieważ ich różnorodność genetyczna może przyczynić się do poprawy odporności upraw na choroby, suszę i zasolenie.

Czerwona Lista IUCN jest powszechnie uznawana za najbardziej wiarygodny i obiektywny system oceny ryzyka wymierania gatunków. BirdLife International współpracuje z IUCN tworząc Czerwoną Listę ptaków.
Źródło: www.otop.org.pl




Ocena (5.0) Oceń:
Pasaż zakupowy