Jaszczurka zielona ‒ opis, występowanie i zdjęcia. Gad jaszczurka zielona ciekawostki

Jaszczurka zielona, fot. Kacper Kowalczyk Jaszczurka zielona, fot. Kacper Kowalczyk

Jaszczurka zielona w środkowej Europie to ogromna gratka dla miłośników zwierząt. Mówi się, że w Polsce próżno szukać tego gada, chociaż od czasu do czasu docierają do nas informacje o spotkaniach z pojedynczymi osobnikami, które zawieruszyły się z transportem drewna, lub po prostu były widziane wygrzewające się na rozgrzanych do granic możliwości skałach. Czy jaszczurka zielona jest nadal mieszkańcem ziem położonych nad Wisłą?


Zieleń, zieleń i jeszcze raz zieleń

Jaszczurka zielona (Lacerta viridis) to gatunek ciepłolubny. Jej główny zasięg występowania obejmuje przede wszystkim południowe krańce Starego Kontynentu z największym zagęszczeniem populacji na półwyspach: Iberyjskim oraz Apenińskim. Jeśli gad ten rzeczywiście występuje w Polsce, to jest to północny skraj występowania tego zwierzęcia. Jednak o wątpliwościach dotyczących obecności jaszczurki zielonej w naszym kraju będzie w dalszej części. Jak wygląda nasza bohaterka? Dorasta do nawet 40 cm długości ciała, z czego blisko 1/3 stanowi ogon. Ciało masywne, smukłe, zupełnie inne niż delikatna sylwetka znanej wszystkim zwinki. Głowa proporcjonalna do reszty ciała, czyli duża bez wyraźnego oddzielenia. Kończy ją pysk, wyraźnie zaokrąglony, wydłużony. Na głowie duże łuski, znacznie większe od pozostałych pokrywających ciało. Porusza się za pomocą krótkich, silnych nóg z pięcioma palcami zwieńczonymi ostrymi pazurami. Te są niezbędne z punktu widzenia trybu jaki wiedzie jaszczurka. Jako jedyna przedstawicielka jaszczurek właściwych na starym kontynencie potrafi się wspinać po drzewach, a na dodatek przeskakiwać z gałęzi na gałąź. Do tego potrzebny jest jej także ogon, który w tym przypadku jest gruby oraz długi, wąsko zakończony. W razie niebezpieczeństwa potrafi go odrzucić, a następnie zregenerować, jednak nigdy już nie będzie miał takiej samej długości, jaką miał wcześniej. Wierzch ciała pokrywają liczne, drobne łuski o barwie zielonej. Z reguły  jaskrawozielone, ale możliwe są inne warianty ubarwienia. Brzuszna powierzchnia ciała żółta bądź biała lub kremowa. Na czas godów samce zmieniają kolor podgardla, które staje się jaskrawoniebieskie. Samice zazwyczaj mają mniej jaskrawe ubarwienie, a na bokach ciała rozmyte, brązowe plamy, niezbyt wyraźnie zaznaczone. Występuje głównie na terenach dobrze nasłonecznionych, należy do gatunków ciepłolubnych. Charakterystycznym środowiskiem życia dla gada są otwarte przestrzenie porośnięte niezbyt wysoką roślinnością. Przebywa głównie na wyżynach oraz w górach, w środowisku skalistym, tam gdzie ma dużo kryjówek w postaci nor lub innych ubytków w półkach skalnych. Należy do zwierząt stroniących od obecności człowieka i kiedy tylko widzi dwunożne istoty, niemal od razu znika w ustronne miejsca.


wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy