Łasica - opis, występowanie i zdjęcia. Zwierzę łasica ciekawostki

Kiedy łasica pojawia się w okolicy, hodowcy drobiu powinni się mieć na baczności. Ssak ten mimo swoich niewielkich rozmiarów jest w stanie powalić na ziemię o wiele większe od siebie ofiary. Nie dość, że łasica należy do zwierząt walecznych, to jeszcze jest niezwykle szybka. Mrugniesz okiem, a jej już nie ma!



Łasica, fot. Kacper KowalczykŁasica, fot. Kacper Kowalczyk

Najmniejszy drapieżnik

Łasica (Mustela nivalis) to najmniejszy członek rzędu drapieżnych. Na obszarze jej występowania pomiędzy poszczególnymi populacjami istnieją bardzo duże różnice, jeśli chodzi o wymiary. Tak więc, długość ciała waha się od 11 do 26 centymetrów, a długość ogona od 2 do 8 cm, i masie od 25 do 250 gramów. Zwierzęta żyjące w Ameryce Północnej są na ogół mniejsze niż zwierzęta w Eurazji, przez co określa się je jako "najmniejsza łasica". Samica nieco mniejsza od samca wśród każdej populacji. Futro ssaka z wierzchu całe brązowe, a spód jaśniejszy, wręcz śnieżnobiały. Podobnie jak w przypadku gronostaja, może również występować odmiana, która zmienia swoje futro na zimę, ale w Europie Środkowej występuje to bardzo rzadko. Osobniki stają się wówczas całe białe. Z pewnością taka cecha pozwala być im jeszcze bardziej niewidocznymi, a co za tym idzie bardziej skutecznymi w swoich łowach. Jednak punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, mianowicie im zimy cieplejsze, tym cecha ta mniej przydatna. Ciepła zima równa się mało śniegu, zatem bieli w środowisku także jest mniej. Regionalnie występują całe populacje, na przykład w Górach Nockich w Austrii lub na Litwie, które również zimą zmieniają kolor na biały. Łasica pospolita gniazduje w norach. Ma 1-2 mioty rocznie w różnych porach roku. Ciąża trwa ok. 35 dni. Jednorazowo rodzi się 3-9 młodych. Laktacja trwa 6-8 tygodni, ale młode łasice już po 14 dniach pobierają stały pokarm. Samodzielność uzyskują po 12-16 tygodniach, zaś dojrzałość płciową po około 4 miesiącach. Długość życia łasicy na swobodzie wynosi około 3 lata, natomiast w niewoli dożywają do 6 lat.

W relacjach z człowiekiem

Ponieważ łasice żywią się głównie gryzoniami uważanymi za szkodniki (stanowią niemal 80 do nawet 90% ofiar), w niektórych krajach ludzie podchodzą do nich z życzliwością. Są jednak i takie miejsca, gdzie łasica nie jest pożądanym gościem. Hodowcy drobiu oraz gołębi woleliby, nie mieć jej za sąsiada, a jeśli już się coś takiego zdarzy, wtedy robią wszystko, by się jej pozbyć. Zupełnie inne podejście do tego zwierzęcia prezentują mieszkańcy Wysp Brytyjskich. Łasice zostały wprowadzone na niektórych wyspach i w niektórych regionach, gdzie wcześniej próżno było ich szukać, tylko po to by walczyć z uciążliwymi myszami. Człowiekowi trudno jest zaobserwować te drobne gryzonie, nie wspominając już o znalezieniu gniazda z oseskami. To sztuka wymagająca czasu oraz poświęcenia. Dla łasicy to chleb powszedni. Drapieżnik niemal z każdej, nawet najmniejszej szparki, czy dziurki wyciągnie swoją ofiarę, dlatego właśnie stał się przyjacielem Brytyjczyków, a zwłaszcza brytyjskich rolników, którzy nie mogli sobie poradzić z plagą myszy.
Ocena (5.0) Oceń:

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy