Najszybsze zwierzęta na świecie

Niektóre zwierzęta są tak doskonale zaprojektowane, aby być maszynami, które osiągają zawrotne prędkości. Niektóre z nich latają w powietrzu, inne płyną, a inne biegną po lądzie. Oto 10 najszybszych zwierząt na świecie.



Najszybszy ssak lądowy na świecie. Źródło: shutterstockNajszybszy ssak lądowy na świecie. Źródło: shutterstock
  1. Gepard
  2. Żaglica
  3. Sokół wędrowny
  4. Orzeł przedni
  5. Igłosternik białogardły
  6. Zając szarak
  7. Widłoróg amerykański
  8. Kalmar pospolity
  9. Trzyszcz hudsona
  10. Roztocze

Gepard

Bezapelacyjnie Najszybszym zwierzęciem lądowym jest gepard (Acinonyx jubatus). Ten wspaniały sprinter potrafi w ciągu kilku sekund osiągnąć prędkość 72 km/h, a w punkcie kulminacyjnym, w pogodni za zdobyczą nawet 120 km/h. Jednak gepard nie jest zbyt wytrzymały. Po 300, 400 metrach musi się zatrzymać, by wyrównać oddech. Gepardy są nie tylko szybkie, ale także mają niesamowite przyspieszenie ‒ mogą przyspieszyć od 0 do 100 km/h w zaledwie 3 sekundy. Naukowcy odkryli, że jednym susem mogą zwiększyć prędkość o 10 km/h. Stworzone z myślą o prędkości, gepardy są smukłe, mają długie i cienkie nogi i długi ogon. W połączeniu z ich zdolnością do zmiany kierunku jest to istotna część ich strategii łowieckiej.
Gepard jest najszybszym ssakiem lądowym na świecie, fot. shutterstoc

Żaglica

Żaglica (Istiophorus platypterus) to najszybsza ryba na świecie – poszczególne okazy osiągały prędkość nawet 110 km/h. Cechą charakterystyczną tej ryby jest wysoka i długa płetwa grzbietowa, która podczas pływania składana jest do tyłu. Podczas płytkiego pływu rozpina się ponad powierzchnię wody tworząc żagiel, stąd nazwa ryby.
Marlin osiąga zawrotna prędkość pod wodą, fot. shutterstock

Sokół wędrowny

Gepard króluje na lądzie, w wodzie prym wiedzie żaglica, a w powietrzu? Bezsprzecznie najszybszym ptakiem, ale i zwierzęciem na świecie jest sokół wędrowny (Falco peregrinus). Jeśli chodzi o prędkość, sokół wędrowny nie ma sobie równych. Podczas normalnego lotu potrafi osiągnąć prędkość ok. 100 km/h. W trakcie polowania spadają na swoją ofiarę lotem pikowym z zawrotną prędkością nawet do 350 km/h. Przy takiej prędkości nawet ptak ważący zaledwie kilka gramów może zadać śmiertelny cios. Jest to możliwe dzięki wyjątkowej anatomii: skrzydła, które są bardziej zwarte i spiczaste, poprawiające aerodynamikę i sztywniejsze pióra przecinające powietrze i zmieniające kierunek. Podczas szczytowych prędkości zmiany ciśnienia powietrza mogłyby go zabić, ale nozdrza sokoła wędrownego mają małe kości zwane „guzkami”, które kierują silny przepływ powietrza z dala od nozdrzy, umożliwiając ptakowi łatwiejsze oddychanie podczas nurkowania.
Najszybszym zwierzęciem na świecie jest sokół wędrowny, fot. shutterstock

Orzeł przedni

Jeden z największych latających drapieżników w Ameryce Północnej, orzeł przedni to potężny brązowy ptak ze złotymi piórami na głowie i szyi. Żerując na królikach, wiewiórkach i psach preriowych, orzeł przedni, podczas nurkowania w poszukiwaniu zdobyczy może osiągnąć 240-320 km/h. Orły przednie wykorzystują swoje masywne szpony do chwytania zdobyczy, a nawet są znane przypadki, że atakowały jelenie i zwierzęta gospodarskie. Niegdyś budzące strach i ścigane przez farmerów, teraz są chronione przez prawo.
Orzeł przedni, fot. shutterstock

Igłosternik białogardły

Podczas gdy sokół wędrowny i orzeł przedni wykazują niezwykłą prędkość podczas nurkowania za ofiarą, inne ptaki są znacznie szybsze w locie poziomym. Chociaż nie zostało to udowodnione naukowo, wielu badaczy uważa, że igłosternik białogardły (Hirundapus caudacutus) jest najszybszym ptakiem lecącym w linii prostej. Ptak w kształcie cygara z białym gardłem może podobno osiągać prędkość do 169 km/h.
Igłosternik białogardły, fot. shutterstock

Zając szarak

Zając szarak to najszybszy ssak lądowy, którego możemy spotkać w Polsce. Podobny wyglądem do królika, żyje na otwartych łąkach, a nie w podziemnych norach. Dlatego musi być tak szybki, ponieważ podczas gdy króliki mogą zanurkować w dziurze, zając szarak musi być w stanie wyprzedzić prześladowców. Długie tylne nogi zająca umożliwiają mu osiągnięcie prędkości 77 km/h, czyli tej samej, co ich drapieżnik, rudy lis.
Zając szarak, fot. shutterstock

Widłoróg amerykański

Widłoróg może biec z prędkością do 90 km/h na godzinę, co czyni go drugim najszybszym zwierzęciem lądowym na świecie (gepard – 120 km/h na godzinę). Chociaż widłoróg ustępuje miejsca gepardowi, może utrzymywać prędkość znacznie dłużej. Zoolog z Uniwersytetu Idaho, John Byers, zasugerował, że widłoróg rozwinął swoją zdolność ucieczki, by uchronić się przed atakiem wymarłego już drapieżnika, jakim jest amerykański gepard.
Widłoróg amerykański, fot. shutterstock

Kalmar pospolity

Ten głowonóg przebija się przez ocean jak odrzutowiec z mackami. Zasysa wodę do komory w swoim korpusie w kształcie stożka, a następnie napina mięśnie, aby przepchnąć płyn przez wąski organ w kształcie lejka w pobliżu głowy. Strumień pędzi w jednym kierunku, wyrzucając galaretowatą formę dorosłej kałamarnicy w drugą stronę z prędkością 10 długości ciała na sekundę.
Kalmar pospolity, fot. shutterstock

Trzyszcz hudsona

Trzyszcz Hudsona (nazywany również australijskim chrząszczem tygrysim) należący do rodzaju Cicindela i podrodzaju Rivacindela, to najszybciej biegający owad, a tym samym najszybszy owady na lądzie. Cicindela hudsoni, może przebiec 2,5 metra na sekundę (9 km/h). Trzyszcze Hudsona należą do najszybszych owadów, jakie kiedykolwiek napotkasz, przez co trudno je sfotografować, a jeszcze trudniej złapać. Entomolog z Cornell, Cole Gilbert, zauważył, że chrząszcze mają tendencję do zatrzymywania się i częstego przemieszczania się podczas ścigania zdobyczy. Dlaczego tak robią? Biegają tak szybko, że nie mogą skupić się na swoim celu. „Jeśli trzyszcze Hudsona poruszają się zbyt szybko, nie gromadzą wystarczającej ilości fotonów (oświetlenia oczu chrząszcza), aby stworzyć obraz swojej ofiary” ‒ wyjaśnia Gilbert.
Trzyszcz hudsona, fot. shutterstock

Roztocze

Chociaż roztocza z gatunku Paratarsotomus macropalpis, nie są większe od ziarenka sezamu, to w sekundę pokonują odległość równą 322 długościom swojego ciała. Dla porównania gepard tylko 16. To tak jakby człowiek poruszał się prędkością 2092 km na godzinę. Co więcej, małe zwierzęta mają jeszcze jedną przewagę. P. macropalpis może bardzo szybko się zatrzymać, zmienić kierunek i przyspieszyć, ponieważ jego mały rozmiar oznacza, że nie napotyka dużego oporu powietrza.
Szczegóły dłoni, pazurów i żuchwy Paratarsotomus macropalpis. Źródło: shutterstock
Ekologia.pl (JS)

Bibliografia

  1. “http://www.bbc.com/earth/story/20141021-the-fastest-insect-in-the-world”; data dostępu: 2021-01-15
  2. “https://onekindplanet.org/top-10/top-10-worlds-fastest-animals/”; data dostępu: 2021-01-14
  3. “https://www.popsci.com/fastest-animals/”; data dostępu: 2021-01-15
  4. “https://www.treehugger.com/fastest-birds-5070090”; data dostępu: 2021-01-15
Ocena (4.3) Oceń:
Pasaż zakupowy