Największe płazy na świecie

Płazy występują w różnych rozmiarach, od maleńkich gatunków o długości nie większej niż kilka centymetrów po gigantyczne stworzenia wielkości dużego psa. Na świecie istnieje ponad 7000 gatunków płazów, ale który z nich jest największy? Oto 10 największych płazów na świecie!



Japońska salamandra olbrzymia w górskiej rzece Gifu, Japonia. Źródło: shutterstockJapońska salamandra olbrzymia w górskiej rzece Gifu, Japonia. Źródło: shutterstock
  1. Salamandra olbrzymia południowochińska
  2. Salamandra olbrzymia chińska
  3. Salamandra olbrzymia japońska
  4. Goliat płochliwy
  5. Żaba rycząca (American bullfrog)
  6. Calyptocephalella gayi
  7. Żaba „Kurczak górski”
  8. Rogatka itania
  9. Olbrzymia żaba z jeziora Junin
  10. Ropucha aga

Salamandra olbrzymia południowochińska

Ogólnie rzecz biorąc, wiedzieliśmy już, że największymi płazami są olbrzymie salamandry w Chinach. Mogą urosnąć do 1,5 metra długości i ważyć nawet 50 kg. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu można je było łatwo znaleźć w całych Chinach, od podzwrotnikowego południa, przez północno-środkowe góry, po wschodnią część kraju. Wcześniej uznawane były za jeden gatunek, ale nowe badania okazów muzealnych pokazują, że chińskie salamandry olbrzymie to nie jeden, ale co najmniej trzy różne gatunki. A gatunek, który jest prawdopodobnie największy z trzech, otrzymał nową nazwę: Andrias sligoi lub salamandra olbrzymia z Chin Południowych. Niestety Andrias davidianus jest już uważany za gatunek krytycznie zagrożony. Naukowcy twierdzą, że jeśli zwierzę ma zostać uratowane przed wyginięciem, potrzebne są wznowione działania ochronne. W ostatnich dziesięcioleciach nasiliła się nadmierna eksploatacja w celu zaopatrzenia krajowego rynku luksusowej żywności. Rozwinął się przemysł rolny na dużą skalę, który może zagrażać dzikim populacjom poprzez kłusownictwo i rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych.
Po lewej: rysunki porównujące A. davidianus (góra) i A. sligoi (środek, dół). Po prawej: holotyp A. sligoi Turvey ST, Marr MM, Barnes I, et al, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Salamandra olbrzymia chińska

Salamandra olbrzymia chińska (Andrias davidianus) to jeden z największych płazów na świecie, dorastający do 1,8 metra długości, z dużym ogonem obejmującym prawie 60% długości ciała. W 1983 roku doniesiono nawet, że na lokalnym targu w Chinach zakupiono 3-metrową, 70-kilogramową salamandrę! Salamandry były kiedyś pospolite w rzekach południowo-wschodnich Chin. Obecnie chińska salamandra olbrzymia jest zagrożona wyginięciem z powodu utraty siedlisk, zanieczyszczenia wody i nadmiernej eksploatacji dzikich populacji. Gatunek ten jest uważany w Chinach za przysmak spożywczy i jest również wykorzystywany w tradycyjnych lekach. W konsekwencji gatunek ten doznał katastrofalnego spadku populacji i jest wymieniony jako krytycznie zagrożony na Czerwonej Liście IUCN.
 Salamandra olbrzymia chińska
Salamandra olbrzymia chińska, fot. shutterstock

Salamandra olbrzymia japońska

Salamandra olbrzymia japońska (Andrias japonicus) to trzeci co do wielkości gatunek salamandry na świecie, osiągający długość do 5 stóp 1,5 metra i ważący do 23 kilogramy. Podobnie jak ich północnoamerykańscy kuzyni, japońskie salamandry olbrzymie mają płaskie głowy, wydłużone ciała i długie, szerokie ogony. Mają małe oczy i polegają na innych zmysłach, aby wykryć zdobycz. Salamandry olbrzymie mają niesamowite zdolności regeneracyjne i w razie potrzeby potrafią odbudować skórę i kości. Gatunek ten nie wykazuje dymorfizmu płciowego (wyraźne różnice w wyglądzie między samcami i samicami), z wyjątkiem okresu lęgowego, kiedy samce rozwijają spuchniętą kloaki. Salamandra olbrzymia japońska na liście IUCN jest gatunkiem bliskim zagrożenia (kategoria NT). Wpisana jest do konwencji CITES (załącznik I). Głównym zagrożeniem salamandry jest kłusownictwo (zabijana jest dla mięsa oraz części ciała stosowanych w medycynie ludowej), a także utrata i degradacja siedlisk (spowodowana grodzeniem rzek).
Salamandra olbrzymia japońska
Salamandra olbrzymia japońska, fot. shutterstock

Goliat płochliwy

Goliat płochliwy (Conraua goliath) jest największym płazem bezogonowym na świecie - niektóre osobniki ważą nawet 3,3 kilograma i osiągają długość ok. 32 cm. Żaba jest sklasyfikowana jako zagrożona zgodnie z Czerwoną Listą IUCN i jest w pełni chroniona przez ustawodawstwo Kamerunu dotyczące dzikiej przyrody. Mimo tego, populacja żaby jest nadal zagrożona zniszczeniem i degradacją siedlisk w wyniku działalności człowieka, a także nielegalnych polowań lub połowów w celach konsumpcyjnych - żaba goliat jest ważnym źródłem białka dla lokalnej populacji. Chociaż te masywne stworzenia są stosunkowo popularne znamy zadziwiająco niewiele faktów na temat ich biologii. Są dość płochliwe, co utrudnia ich obserwowanie.
Goliat płochliwy
Goliat płochliwy, Ryan Somma, CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

Żaba rycząca (American bullfrog)

Żaba rycząca (Lithobates catesbeianus) to jedna z największych żab – waga dorosłych osobników może dochodzić do pół kilograma przy długości ciała pond 20 cm! Nawet jej kijanki mają spore rozmiary i mogą mieć nawet 15 cm. Dlaczego żaba rycząca? Wołanie barytonowe żaby ryczącej jest tak głębokie i dźwięczne, że przypomina ryk krowy. Tylko samce emitują ten charakterystyczny dźwięk, a ich chórki można usłyszeć w dzień lub w nocy.  Mięso tego gatunku jest jadalne, na żaby te poluje się (w południowych stanach USA), a także hoduje się na fermach na całym świecie. W wielu miejscach uciekinierzy z hodowli utworzyli dzikie populacje, zagrażające lokalnej bioróżnorodności - jest to groźny gatunek inwazyjny.
Żaba rycząca, fot. shutterstock
Żaba rycząca, fot. shutterstock

Calyptocephalella gayi

Calyptocephalella to rodzaj żab z rodziny Calyptocephalellidae. Jest reprezentowany przez jeden żyjący gatunek, Calyptocephalella gayi, powszechnie znany jako ropucha wodna, chilijska żaba byk w hełmie lub ropucha szerokopyska. Calyptocephallela gayi jest dużą żabą, której dorosłe samce osiągają 120 mm, a samice 320 mm. Ta żaba ma solidne ciało i dużą głowę z krótkim okrągłym pyskiem. Oczy są małe, z pionowymi źrenicami i brązowymi tęczówkami. Występuje w Chile i być może w Argentynie.
Calyptocephalella gayi José Grau de Puerto Montt at en.wikipedia, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Żaba „Kurczak górski”

Kurczak górski (Leptodactylus fallax) faktycznie nie jest kurczakiem. To żaba. Oficjalnie nazywa się Giant Ditch Frog, a lokalnie jest znana jako Mountain Chicken ze względu na duży rozmiar i bardzo smaczne mięso. Kurczak górski, występujący tylko na wyspach Montserrat i Dominika na wschodnim Morzu Karaibskim, był kiedyś lokalnym przysmakiem. Jest to jedna z największych żab na świecie i widnieje na oficjalnej pieczęci Dominiki. A jak  smakuje? Jak kurczak. Lata polowań i utraty siedlisk, a także erupcje wulkanów w Montserrat zmniejszyły populację tych żab. Populacja zmniejszyła się o co najmniej 80% od 1995 do 2004 r. Niewielka dzika populacja pozostaje na Dominice, gdzie podejmowane są wysiłki, aby ją zachować.
Kurczak górski (Leptodactylus fallax)
Kurczak górski (Leptodactylus fallax), fot. shutterstock

Rogatka itania

Rogate żaby z Surinamu osiągają swój ogromny obwód dzięki temu, że są generalnie bezkrytyczne w kwestii tego, co jedzą. Są to typowe drapieżniki zasadzkowe, wciskają swoje ciała w podłoże leśne lub ściółkę, tak że wystają tylko głowy. Kiedy nadchodzi zdobycz, wyskakują z błota i połykają zdobycz w całości. Są agresywnie terytorialne i bardzo żarłoczne. Ich nieposkromiony apetyt i ogromne gęby przyniosły im i innym rogatym żabom przydomek „żaby Pac Man”. Naukowcy nie są pewni, do czego służą ich rogi, ale prawdopodobnie pomagają one w kamuflażu, przypominając łodygi liści.
Rogatka itania, fot. shutterstock

Olbrzymia żaba z jeziora Junin

Telmatobius macrostomus, znana również jako żaba z jeziora Junin jest bardzo dużym gatunkiem żaby z rodziny Telmatobiidae. Ta całkowicie wodna żaba jest endemiczna dla jezior na wysokości 3200-4300 m w Andach Junín i Pasco w środkowym Peru. Introdukowana populacja występuje w wolno płynących partiach górnego biegu rzeki Mantaro. Telmatobius macrostomus jest zagrożona wyginięciem głównie przez polowania, drapieżnictwo, wprowadzanie obcych gatunków, ale także przez zanieczyszczenia pochodzące z górnictwa i odchody ludzkie.
Olbrzymia żaba z jeziora Junin Carlos Arias Segura, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Ropucha aga

Ropucha Aga (Bufo marinus) nazywana niekiedy kururu jest największym gatunkiem ropuchy. Dorosła osiąga do 24 cm długości i do kilograma wagi. Pierwotnie zamieszkiwała Amerykę Południową, jednak jako doskonałego tępiciel szkodników wprowadzono ją sztucznie na rożne kontynenty, w tym do Australii. Z uwagi na osiągane rozmiary oraz niewielkie wymagania jest gatunkiem popularnym w hodowli amatorskiej. W niewoli przy odpowiedniej pielęgnacji może osiągnąć nawet sędziwy wiek 40 lat. Inne jej nazwy to żaba talerzowa, kurucu lub ropucha olbrzymia.
Bufo marinus, fot. shutterstock
Ekologia.pl (JSz)

Bibliografia

1. Katie Langin; “The world's largest amphibian is being bred to extinction”; data dostępu: 2022-01-14
2. Douglas Main; “World’s largest amphibian identified as a unique species”; World’s largest amphibian identified as a unique species; 2022-01-14
3. Hannah Ward; “The 10 Largest Frogs In The World”; data dostępu: 2022-01-12
4. Patrick Sather; “The 10 Largest Salamanders in the World”; data dostępu: 2022-01-13
5. Gone Froggin; “10 Largest Frogs and Toads in the World”; data dostępu: 2022-01-13

Ocena (5.0) Oceń: