Najwolniejsze zwierzęta na świecie

Podczas gdy zwierzęta, takie jak gepard i chart, pokazują swoją pełną wdzięku prędkość, są stworzenia, którym nigdzie się nie spieszy. Od leniwców po ślimaki i żółwie ‒ te zwierzęta czerpią radość z powolnego pełzania i przechadzania się, poruszając się czasami z prędkością zaledwie kilku centymetrów na minutę. Te stworzenia są tak powolne, że kilka z ich imion stało się synonimami bezczynności. Oto 10 najwolniejszych zwierząt na świecie.



Leniwiec, fot. shutterstockLeniwiec, fot. shutterstock
  1. Ślimak bananowy
  2. Leniwiec
  3. Rozgwiazda
  4. Żółw olbrzymi
  5. Manat
  6. Ukwiał
  7. Słonka amerykańska
  8. Koala
  9. Heloderma arizońska
  10. Konik morski
W królestwie zwierząt bycie powolnym może być niebezpieczne. W przeciwieństwie do niektórych z najszybszych zwierząt na świecie, powolne stworzenia nie mogą polegać na szybkości, aby uniknąć ataków drapieżników. Muszą używać kamuflażu, niesmacznych wydzielin lub ochronnych osłon jako mechanizmów obronnych. Pomimo niebezpieczeństw powolne przemieszczanie się i podejście do życia może przynieść realne korzyści. Zwierzęta wolno poruszające się mają wolniejsze tempo metabolizmu spoczynkowego i zwykle żyją dłużej niż zwierzęta, które żyją na szybszych obrotach. Co jeszcze wiemy o wolniejszych zwierzętach na świecie?

Ślimak bananowy

Jego nazwa wynika z podobieństwa do dojrzałego (lub przejrzałego, w przypadku osobników plamistych) banana. Ślimak bananowy, to jedno z najwolniejszych stworzeń na Ziemi, poruszające się z maksymalną prędkością około 15 cm na minutę. Ślimak bananowy ma jedno płuco, jedną stopę i nie ma kręgosłupa.

Jak wszystkie ślimaki, których ciała składają się głównie z wody, ślimaki bananowe muszą pozostać wilgotne, aby pozostać przy życiu. Aby uniknąć odwodnienia, ślimaki wydzielają warstwę śluzu lub szlamu, która pokrywa ich ciała. Podczas gdy inne ślimaki mają muszle, które chronią ich skórę przed wysychaniem, ślimaki bananowe muszą znaleźć inne sposoby na zatrzymanie wilgoci. W suchych warunkach ślimaki izolują się w ziemi i liściach, dopóki ich środowisko nie stanie się ponownie wilgotne, zazwyczaj wychodząc na zewnątrz w nocy. Śluz pomaga również poruszać się ślimakom bananowym, a jednocześnie odstrasza drapieżniki. Ślady śluzu często mogą zagrozić lub spowolnić napastników, takich jak salamandry i węże - pospolite drapieżniki ślimaków bananowych. Po spożyciu śluz może spowodować odrętwienie języków napastników. Często, aby zneutralizować śluz, drapieżniki toczą ślimaki bananowe w glebie przed ich zjedzeniem.
Slimaki bananowe, fot. shutterstock

Leniwiec

Leniwce większość dnia spędzają w koronach drzew, ledwo się poruszając. Za taki stan rzeczy można winić ich niezwykle niskie tempo metabolizmu. Ten powolny metabolizm oznacza, że do pożywienia potrzebują tylko kilku liści i gałązek. Podróżują w zawrotnym tempie od 2 do 4 metrów na minutę, jak donosi National Geographic, poruszając się tak wolno, że na ich owłosionych nogach rosną glony. Chociaż lokomocja leniwca wydaje się podobna do innych ssaków, niemieccy zoolodzy odkryli, że ich budowa anatomiczna jest zupełnie inna. Mają bardzo długie ramiona, ale bardzo krótkie łopatki. Daje im to duży zasięg bez większego ruchu, co pozwala im oszczędzać energię podczas wykonywania takich samych ruchów, jak inne zwierzęta. Brak mobilności u leniwców służy jako mechanizm obronny przed potencjalnymi drapieżnikami. Kamuflują się w swoim tropikalnym środowisku, aby uniknąć ataku.
Leniwiec trójpalczasty, fot. shutterstock

Rozgwiazda

Istnieje około 15 000 gatunków rozgwiazd, a większość z nich jest bardzo powolna. Gwiazdy morskie, powszechnie nazywane rozgwiazdami, są twarde na górze, a na dnie znajduje się wiele małych, kręconych rurkowych stóp. Te maleńkie nóżki pomagają rozgwiazdom chwytać powierzchnie i poruszać się. Ale nie poruszają się bardzo szybko. Według National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) dorosła słoneczna rozgwiazda morska może poruszać się z prędkością jednego metra na minutę przy użyciu wszystkich 15 000 pomocnych rurowych stóp. Zatem w jaki sposób uciekają przed drapieżnikami? Rozgwiazdy wykorzystują swój twardy egzoszkielet jako mechanizm do ochrony przed drapieżnikami, takimi jak rekiny, manty, kraby, a nawet inne rozgwiazdy. Jeśli zdarzy się, że rozgwiazda straci ramię na skutek wypadku lub ataku drapieżnika, może wyhodować inną poprzez regenerację.
Rozgwiazda, fot. shutterstock

Żółw olbrzymi

Żółw olbrzymi to gad z rodziny Testudinidae. Kiedy myślimy wolno, często myślimy o żółwiu, czego dowodem jest popularna bajka dla dzieci „Żółw i zając”. Gigantyczne żółwie poruszają się z prędkością mniejszą niż 2 kilometry na godzinę. Chociaż są bardzo powolne, żółwie są jednymi z najdłużej żyjących zwierząt na naszej planecie. Często żyją ponad 100 lat, a niektóre dożywają nawet 200 lat. Gigantyczny żółw opiera się na swoich ogromnych rozmiarach i ogromnej twardej skorupie jako ochronie przed potencjalnymi drapieżnikami. Gdy żółw osiągnie dojrzałość płciową, może żyć bardzo długo, ponieważ żółwie olbrzymie nie mają na wolności naturalnych wrogów. Największym zagrożeniem dla tych zwierząt jest utrata siedlisk i rywalizacja o pożywienie.
Żółw olbrzymi, fot. shutterstock

Manat

W porównaniu z innymi najwolniejszymi zwierzętami manat jest stosunkowo szybki. Ale biorąc pod uwagę jego wagę i pogardę dla ruchu, manaty są zwykle bardzo powolne. Łagodny olbrzym oceaniczny ‒ znany również jako krowa morska ‒ może osiągnąć długość do 4 metrów i ważyć nawet 500 kilogramów. Przy tak dużym ciężarze nic dziwnego, że manaty raczej się nie spieszą. Manaty zwykle poruszają się z prędkością zaledwie 5-8 km/h. Jednak zdarza im się przyspieszyć do nawet 30km/h.

Manaty zazwyczaj przebywają w płytkiej wodzie. Tak naprawdę nie mają żadnych wrogów. Ze względu na środowisko w jakim żyją, trzymają się z daleka od rekinów czy orek. Poza tym manaty są po prostu zbyt duże, aby jakiekolwiek zwierzę mogło je zjeść. A jeśli zwierzę spróbuje, skóra manata jest zbyt gruba i twarda, by można było spokojnie ją przeżuć. 
Manat, fot. shutterstock

Ukwiał

Ukwiały to zwierzęta należące do rzędu Actiniaria. Są blisko spokrewnione z meduzami i koralowcami. Te kolorowe i interesujące podwodne stworzenia używają swojej pojedynczej stopy (tarczy czepnej) i śluzowej wydzieliny, by przyczepić się do muszli, roślin, skał lub raf koralowych. Rzadko się przemieszczają, czekając, aż ryba zbliży się wystarczająco blisko, by ją złapać i skonsumować. Ale kiedy się poruszają, ich tempo wynosi około centymetra na godzinę. Naukowcom udało się uchwycić ich ruch za pomocą fotografii poklatkowej. Zazwyczaj poruszają się, by uniknąć kontaktu z drapieżnikami lub w odpowiedzi na niesprzyjające warunki. Niektóre ukwiały nie przyczepiają się do przedmiotów i zamiast tego pływają w toni wodnej, wyginając ciało lub wykorzystując ramiona.
Ukwiał, fot. shutterstock

Słonka amerykańska

Słonka amerykańska (Scolopax minor) należy do rodziny bekasowatych. Ma długi dziób i plamiste, brązowawe upierzenie. Jej ubarwienie pozwala wtopić się w liście i ściółkę – taki kamuflaż pozwala uniknąć kontaktu z drapieżnikami. W porównaniu z innymi ptakami, słonki migrują i poruszają się w spokojnym tempie. Uważane są za rekordzistki w zakresie najniższej w historii prędkości lotu ptaka migrującego: 8 km na godzinę. Chociaż zwykle podczas lotu osiągają prędkość do 25 km/h.
Słonka amerykańska, fot. shutterstock

Koala

Koale to wolno poruszające się zwierzęta, które śpią do 22 godzin na dobę. Kiedy nie śpią, całymi godzinami przeżuwają liście eukaliptusa. Koale nie są niedźwiedziami, jak wielu ludzi sądzi. Są raczej członkami rodziny torbaczy, do której należą kangury i wombaty. Ponieważ mają słaby wzrok, większość czasu spędzają na drzewach, gdzie prowadzą powolny tryb życia. Dużo odpoczywają ze względu na niską wartość odżywczą ich pożywienia, ale kiedy się poruszają, mogą być szybkie, zwinne i mocne. Koala może biegać po ziemi z prędkością około 32 km na godzinę. Jeśli są przestraszone, mogą szybko wskoczyć na drzewo z odległości 2 metrów. Występujące tylko w Australii koale są zagrożone niszczeniem siedlisk, pożarami buszu i wypadkami drogowymi.
Koala, fot. shutterstock

Heloderma arizońska

Heloderma arizońska wyróżnia się spośród innych gadów. Jest to duża jaszczurka z masywną głową, krótkim i pękatym ogonem. Ich czarne ciała pokryte są odważnymi, charakterystycznymi wzorami w kolorze pomarańczowym, żółtym, a nawet różowym - ostrzegawczymi oznakami toksycznego jadu. Ukąszenia jaszczurek mogą być niezwykle bolesne, ale rzadko są śmiertelne dla ludzi. Heloderma jest największą jaszczurką zamieszkującą Amerykę, zwykle osiągająca długość od 40-50 centymetrów. Jest również najwolniej poruszającą się jaszczurką. Większość czasu spędza pod ziemią, odpoczywając i gromadząc duże ilości tłuszczu w swoich ciałach, aby jak najrzadziej polować - i nie narażać się na ataki drapieżników. Kiedy Heloderma idzie na polowanie, porusza się z prędkością około 2,4 kilometra na godzinę, więc pomimo swojej wielkości i jadu nie stanowi większego zagrożenia dla ludzi.
Heloderma arizońska, fot. shutterstock

Konik morski

Karłowaty konik morski (Hippocampus zosterae) to niewielki gatunek pławikonika występujący na Bahamach i niektórych częściach USA, który łączy się w pary na całe życie. Ze względu na swój wyjątkowy kształt ciała koniki morskie nie są w stanie wykonywać dynamicznych ruchów w wodzie, zamiast tego dryfują. Jest to niezwykle powolny ruch, który pozwala im podkraść się do ofiary (zwykle małych skorupiaków) niezauważenie, a następnie zaatakować. Konik morskie został odnotowany w Księdze Rekordów Guinnessa jako najwolniejsza ryba na świecie – poruszając się z prędkością maksymalną około 150 centymetrów na godzinę.  Ale co dziwne, to ten niezwykły kształt ciała i brak prędkości sprawia, że konik morski jest groźnym łowcą. W przeciwieństwie do ryb z wystającymi szczękami, konik morski ma długi, cienki pysk i dobry refleks. Zwierzę w ciągu 5-10 ms podrzuca głowę do góry i przesuwa pysk w kierunku ofiary. Ten milisekundowy manewr wytwarza ssanie, które wciąga ofiarę, ale działa tylko z bardzo bliskiej odległości.
Konik morski, fot. shutterstock
Ekologia.pl (JS)


Bibliografia

  1. “https://pqspb.org/bpqpoq/coolest-bird-of-the-week10-facts-about-the-american-woodcock/”; data dostępu: 2021-01-29
  2. “https://www.newscientist.com/article/dn24595-dwarf-seahorses-are-stealth-hunters-of-the-oceans/”; data dostępu: 2021-01-29
  3. “https://www.indiatoday.in/education-today/gk-current-affairs/story/slowest-animals-261003-2015-09-03”; data dostępu: 2021-01-26
  4. “https://www.treehugger.com/slowest-animals-in-the-world-5069621”; data dostępu: 2021-01-26
  5. “https://www.thoughtco.com/slowest-animals-on-the-planet-373906”; data dostępu: 2021-01-26
  6. “https://wwf.panda.org/discover/knowledge_hub/teacher_resources/olympic_animals/unusual_gold_medal_awards/”; data dostępu: 2021-01-27
Ocena (5.0) Oceń:
Pasaż zakupowy