Mangold warzywo - właściwości, witaminy i wartości odżywcze mangoldu

Fot. Tristan Ferne[CC BY 2.0 ], Flickr.com Fot. Tristan Ferne[CC BY 2.0 ], Flickr.com

Mangold określony czasem nazwą „burak szpinakowy” nie jest w Polsce zbyt popularny, a w handlu ciężko go dostać. Większym zainteresowaniem mangold cieszy się wśród właścicieli działek, którzy amatorsko uprawiają go na swoim kawałku ziemi. Młode liście tego warzywa są niezwykle miłe dla oka dzięki różnokolorowym ogonkom i mogą stanowić piękną dekorację rabat kwiatowych. Co więcej, mangold dosyć łatwo się uprawia, a w dodatku odwdzięczają nam się wybornym smakiem i ogromnymi zasobami cennych dla zdrowia składników. Takie buraki bez wątpienia warto posiadać w domowym warzywniaku!


Mangold, znany również pod nazwą buraka liściowego i boćwiny, stanowi kultywar buraka zwyczajnego, który wywodzi się z rejonu basenu Morza Śródziemnego. Jest rośliną jednoroczną, uprawianą wyłącznie dla jadalnych liści. Niektóre jego odmiany charakteryzują nerwy liściowe o barwie biało-srebrnej, zaś same blaszki mogą mieć kolor zielony lub purpurowo fioletowy. Ogonki liściowe mangoldu mają przeróżne barwy – zazwyczaj są czerwone, różowe, pomarańczowe lub żółte. Korzeń jest długi o walcowatym kształcie i miąższu białym lub czerwonawym. Kwiaty i owoce tej rośliny wyglądają identyczne, jak u buraka ćwikłowego. U nas tę roślinę uprawia się rzadko – najczęściej amatorsko na działkach. W handlu najlepiej dostępna jest odmiana Lukullus o żółtawozielonych, mocno pomarszczonych liściach. Plonem pozyskiwanym z uprawy mangoldu są jego liście wraz z ogonkami. Korzeń tej rośliny, ze względu na to, że jest zbyt twardy i nie tak smaczny jak u buraka ćwikłowego, nie nadaje się do spożycia.

Jak wzbogacić swój ogródek burakiem szpinakowym?

Wyróżniamy dwie grupy kultywarów mangoldu: boćwina zwyczajna, której liście służą do przyrządzania zup i sałatek oraz boćwina kardonowa o szerokich ogonkach liściowych, które można spożywać tak, jak szparagi. Mangold nie ma wysokich wymagań glebowych. Nie udaje się jedynie na piaskowych i gliniastych terenach. Aby zachował doskonały smak i kruchość, zaleca się uprawiać go na podłożu żyznym i wilgotnym. Czas między wysiewem a zbiorem wynosi maksymalnie 10 tygodni. Nasiona siejemy w rzędy oddalone od siebie o 40 cm. Aby wzrost przebiegał bezproblemowo, glebę należy regularnie nawadniać i odchwaszczać. Zbioru dokonuje się stopniowo, ostrożnie wycinając liście na ok. 3 cm od ziemi. Najlepsze dla podniebienia są młode liście albo narażone na przymrozki starsze okazy.


Fot. woodleywonderwords [CC BY 2.0 ], Flickr.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy