Rabarbar warzywo - właściwości, witaminy i wartości odżywcze rabarbaru

Przez skojarzenia wizualne można powiedzieć, że rabarbar, inaczej rzewień, to taki smaczniejszy i bardziej kolorowy seler. Podobnie, jak ten ostatni jest warzywem, choć wyjątkowy smak kompotów i ciast z rabarbarem nauczył nas traktować go jako owoc. Poza tym rabarbar to bylina – roślina wieloletnia. W kulinariach stosuje się przede wszystkim łodygę rzewienia, o barwie zielono-różowej, po fioletową. Medycyna naturalna zna natomiast głównie odmianę leczniczą rabarbaru, z której najważniejszy jest korzeń.



Rabarbar - właściwości, przepisyRabarbar, fot. shutterstock
  1. Rabarbar - skąd wziął się w Europie?
  2. Rabarbar – łodyga do kuchni, korzeń do domowej apteczki
  3. Rabarbar - witaminy i właściwości odżywcze
  4. Rabarbar - Uwaga na kwas szczawiowy!
  5. Rabarbar w kuchni

Rabarbar - skąd wziął się w Europie?

Rabarbar uprawiany był w Chinach już około 2700 r. p.n.e. w celach typowo leczniczych. Szczególnie cenne właściwości, z punktu widzenia medycyny alternatywnej, miał korzeń specjalnej odmiany rzewienia, więc Chińczycy ponad wszystkie cenili właśnie ją. Określenie „rabarbar” (Rheum, Rha-ponticum) pochodzi od Rha – łacińskiej nazwy rzeki Wołgi, na której brzegach rósł rzewień. To każe nam wiązać pochodzenie rabarbaru z terenem Euroazji. Do Europy rabarbar dotarł i rozpowszechnił się dopiero w XVII i XVIII, podobno za sprawą wielkiego podróżnika Marco Polo, który był zafascynowany właściwościami tej rośliny.

Rabarbar – łodyga do kuchni, korzeń do domowej apteczki

Starania Marco Polo zaowocowały najpierw popularyzacją rabarbaru leczniczego (Rheum officinale), właśnie tego, który od stuleci wykorzystywany był w medycynie chińskiej. Nieco później przywieziono do nas rabarbar ogrodowy (Rheum rhaponticum L.). Trzeba bowiem wiedzieć, że odmian rabarbaru jest aż kilkadziesiąt. Ta, która rośnie w naszych ogródkach i osładza nam smak lata nie jest stosowana w medycynie naturalnej. Z rabarbaru ogrodowego odcinamy korzeń i liście, pozostaje nam tylko zielono-różowa łodyga o bogatych właściwościach smakowych. Liście zawierają ponadto truciznę, należy je więc odrzucić. Z kolei najbardziej wartościową częścią rzewienia leczniczego jest korzeń, i to z niego Chińczycy przygotowują preparaty przeciwbólowe i przeczyszczające. Korzeń rabarbaru leczniczego ma właściwości antyseptyczne, nawilżające, przeciwrakowe, rozkurczowe i moczopędne. Nadaje się do leczenia długotrwałych zaparć, biegunek, dolegliwości wątrobowych, hemoroidów, podrażnień skórnych, a nawet poparzeń, łagodzi ponadto bóle menstruacyjne. Leków na bazie korzenia rabarbaru nie powinny jednak stosować kobiety w ciąży i karmiące piersią. Uważa się też, że wypicie przed posiłkiem nalewki z korzenia rabarbaru podnosi apetyt, obniża poziom cholesterolu oraz wspiera pracę serca.

Co ciekawe, korzeń rabarbaru wykorzystywany jest także w kosmetyce. Przygotowuje się z niego, na przykład, specjalne płukanki do włosów o właściwościach rozjaśniających.

To nie wszystko, jeśli chodzi o użyteczność tej rośliny. Trujące właściwości liści pomogą nam pozbyć się mszyc z ogrodu (tu nada się każda odmiana rabarbaru, opieramy się bowiem o obecność w liściach kwasu szczawiowego i tlenowego). Pół kilograma liści gotujemy w wodzie przez około 15-20 minut. Wywar studzimy, a następnie dodajemy do niego odrobinę płatków mydlanych. Specyfik umieszczamy w butelce ze spryskiwaczem i traktujemy nim szkodniki.
fot. shutterstock

Rabarbar - witaminy i właściwości odżywcze

Choć potencjał leczniczy rabarbaru lekarskiego jest naprawdę imponujący, pamiętajmy, że odmiana ogrodowa także zawiera wartości odżywcze, którym warto się przyjrzeć. Przede wszystkim możemy rabarbar z ogródka traktować jako warzywo o właściwościach antyoksydacyjnych. Warzywo to zawiera tłuszcze, białko i węglowodany, witaminy - witamina A, witaminy z grupy B (witamina B1, B2, B3, B6 i B9), witamina C, E i K oraz minerały - cynk, fosfor, magnez, potas, sód, wapń i żelazo. Rabarbar jest niskokaloryczny oraz obfituje w błonnik pokarmowy, dlatego mogą go jeść osoby prowadzące dietę odchudzającą.

Rabarbar - Uwaga na kwas szczawiowy!

Rabarbar, podobnie jak szpinak, herbata, kakao czy oczywiście szczaw, zawiera w sobie kwas szczawiowy. To dlatego nie poleca się jedzenia rabarbaru osobom z dolegliwościami nerek czy chorującymi na reumatyzm. Kwas szczawiowy wiąże bowiem wapń i tworzy nieprzyswajalny szczawian wapnia, który następnie odkłada się w nerkach w postaci kamieni nerkowych. Obecność kwasów w rabarbarze decyduje zresztą o jego bardzo cierpkim smaku, który nie pozwala spożywać tej rośliny na surowo. Trzeba ją zawsze odpowiednio osłodzić. To, z kolei, kłóci się z odchudzającymi właściwościami rabarbaru. Bo co nam po nich, jeśli dosypiemy do niego cukru? Wyjściem jest dodanie zamiast tego niekalorycznej stewii lub chociażby naturalnego miodu, które dodatkowo zapewnią nam dawkę witamin i soli mineralnych.
Lemoniada z rabarbaru stanowi idealny ochłodzenie w upalne dni, fot. shutterstock

Rabarbar w kuchni

Każdy z nas zna smak ciasta z rabarbarem i rabarbarowego kompotu, które towarzyszą nam przez krótką chwilę na przełomie wiosny i lata. Sezon na rzewień obejmuje w Polsce tylko maj i czerwiec, tym bardziej więc trudno przejeść się tymi smakami. Kiedy mamy okazję wykorzystujmy go w kuchni, ile się tylko da. Nasze możliwości nie kończą się na wypiekach i napojach. Rabarbar funkcjonuje także jako wykwintny dodatek do potraw z mięsa i ryb. Można z niego przygotować dżemy, sosy, galaretki, puddingi, dressingi, a nawet wino.
Lemoniada truskawkowo-rabarbarowa

Rabarbar często występuje w parze z truskawką. Tutaj w formie lemoniady.

Składniki:
  • 1,5-2 litrów wody
  • pół kilograma łodygi rabarbaru pokrojonej w kostkę
  • 1,5 szklanki cukru lub odpowiednia ilość zamiennika
  • obrana skórka z jednej cytryny
  • pół łyżeczki wanilii w proszku
  • dwie szklanki soku z cytryny
  • 3-4 szklanki pokrojonych truskawek

Przygotowanie:
Do rondla (powinien być ze stali, kwas szczawiowy z innym materiałem wejdzie w reakcję niekorzystną dla naszego organizmu) wlewamy wodę, wkładamy rabarbar, substancję słodzącą, większą część skórki z cytryny, wsypujemy wanilię, i całość gotujemy. Gdy cukier się rozpuści, przykrywamy rondel na około 8 minut. Po tym czasie dodajemy połowę przygotowanych truskawek i gotujemy przez kolejne 2 minuty. Następnie miksturę ściągamy z gazu i pozwalamy jej wystygnąć. Gdy będzie już chłodna, przelewamy ją do dużego dzbanka przez sito, na koniec wyciskając jeszcze nieco soku z owoców. Wrzucamy do napoju pozostałe truskawki i wlewamy wyciśnięty sok z cytryny. Lemoniadę schładzamy. Podajemy w szklankach wypełnionych lodem i dekorujemy kawałkiem pozostałej skórki z cytryny.
Smacznego!
Elżbieta Gwóźdź

Bibliografia

  1. Krystyna Flis, Wanda Konaszewska; “Podstawy żywienia człowieka ”; WSiP, Warszawa 1986;
  2. Beth Dunn ; “Rhubarb: A Love Affair”; data dostępu: 2019-06-03
  3. Brandi Marcene; “11 Amazing Health Benefits of Rhubarb”; data dostępu: 2019-06-03
  4. University Health News; “4 Rhubarb Health Benefits”; data dostępu: 2019-06-03
  5. NHS; “Claims over rhubarb cure crumble”; data dostępu: 2019-06-03
  6. Sheffield Hallam University ; “Baked rhubarb could help fight cancer”; data dostępu: 2019-06-03
Ocena (5.0) Oceń:

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy