Tamaryndowiec indyjski owoc – właściwości, witaminy i wartości odżywcze tamaryndowca indyjskiego

Tamaryndowiec indyjski, fot. pixabay.com Tamaryndowiec indyjski, fot. pixabay.com

Tamaryndowiec indyjski to niezwykła roślina o wielu zastosowaniach. Chociaż swoim wyglądem owoce tamaryndowca indyjskiego mogą wzbudzać różne skojarzenia, to pod omszałą skórką kryje się miąższ, który ceniony jest nie tylko ze względu na swoje walory smakowe, ale przede wszystkim zdrowotne. W kuchni azjatyckiej tamaryndowiec indyjski jest bardzo ważnym składnikiem wielu potraw.


O pochodzeniu tamaryndowca indyjskiego

Tamaryndowiec indyjski, tamarynd indyjski lub powidlnik indyjski – pod taką nazwą występuje ta egzotyczna roślina. Pierwotnie wywodzi się ze wschodniej Afryki, ale uprawiany jest także w Azji, Ameryce Środkowej, na Jamajce oraz Florydzie. Uprawy tamaryndowca indyjskiego w Egipcie zostały udokumentowane już 400 lat p.n.e., ale o tej roślinie wspominają także indyjskie księgi spisane około 1200-200 r. p.n.e. Przez jakiś czas handlem owocami tamaryndowca indyjskiego zajmowali się głównie kupcy pochodzenia arabskiego. Do Ameryki przybyły w 1615 roku, a na Hawaje dotarły dopiero w 1797 roku, zatem zawładnęły niemal całym tropikalnym światem.

Tamaryndowiec indyjski – co to takiego?


Tamaryndowiec indyjski jest drzewem długo żyjącym, które wysokością sięga do 20-30 metrów. Naturalnie występujące drzewo tamaryndowca jest to bardzo duże, a w skrajnych wypadkach obwód jego pnia może osiągnąć nawet 8 metrów. Kora jest o barwie szaro-brązowej, jest szorstka i łatwo łuszcząca się. Korzeń drzewa sięga głęboko w ziemi, a jego system korzeniowy jest bardzo rozległy. Jednak wzrost korzenia może być zahamowany na źle gospodarowanym podłożu

Liście tamaryndowca indyjskiego składają się z 10 -18 podłużnych listków, lekko zaokrąglonych na końcu. Co ciekawe, liście składają się na noc (ponoć jest to związane z syntezą lupeolu, gdy zapada zmierzch), rano zaś rozkładają się z powrotem. Rdzenna ludność używa ich jako warzyw. Liście tego drzewa zawierają 4-6% białka i są doskonałym źródłem wapnia i witaminy C, ale zawierają też kwasy szczawiowy, winowy i maleinowy, które w dużych ilościach mogą być szkodliwe dla zdrowia.

Kwiaty są obupłciowe, owadopylne i miododajne, ale wymagają zapylenia krzyżowego. Mają około dwóch centymetrów wielkości i mogą być koloru blado-żółtego, kremowego lub różowego. Pojawiają się wiosną lub latem, ale niektóre z nich zakwitają dopiero w lipcu i sierpniu. Roślina może zakwitnąć już po 3-6 latach od wysiewu, jeśli oczywiście ma odpowiednie warunki do wzrostu i rozwoju.

Tamaryndowiec indyjski nie tylko do jedzenia

Tamaryndowiec indyjski ma bardzo szerokie zastosowanie. Z drewna wytwarzane są meble, które piękna barwa oraz wysoka trwałość. Z kolei charakterystyczne nasiona chętnie wykorzystują rzemieślnicy produkujący biżuterię, a owocową papkę stosuje się do naturalnego farbowania bielizny. Jednak największą „karierę” tamaryndowiec robi w przemyśle spożywczym oraz medycynie.


Drzewo tamaryndowca, fot. pixabay.com
wykop.pltwitter.plfacebook.pl
Oceń: Drukuj

Pasaż zakupowyprzejdź do pasażu pasaż

Ogłoszenia - ekologia.pl
Pasaż zakupowy