Ochrona przyrody - aspekty, cele i sposoby.

BaribalBaribal

Ochrona przyrody to zachowanie bioróżnorodności, ale także ogół działań zmierzających do ocalenia zagrożonych gatunków zwierząt i roślin, oraz zachowania naturalnych ekosystemów.



Dziś coraz więcej ekosystemów jest przekształconych, a zachwianie delikatnej równowagi świata przyrody skutkuje tym, że więcej zwierząt może bezpowrotnie zniknąć z naszej planety. Na szczęście wraz z rozwojem świadomości powoli zmienia się nastawienie ludzi do zwierząt, w efekcie coraz częściej słyszymy o zakładaniu nowego rezerwatu, czy powołaniu fundacji ratującej zagrożony gatunek. Dzięki wysiłkowi przyrodników, naukowców, czy aktywistów sytuacja wielu gatunków jest znacznie lepsza, niż jeszcze kilka lat temu. Jeżeli dodamy do tego programy hodowane i badawcze oraz coraz doskonalsze prawo wydaje się, że los zwierząt znacząco się polepszył.

Panda Wielka-- zagrozony gatunek kojarzony z WWF (Wikipedia, GNU)
Panda Wielka-- zagrożony gatunek kojarzony z WWF (Wikipedia, GNU)


Historia wskazuje, że potrafimy wytępić nawet chronione lub bardzo liczne zwierzęta. Mimo wielowiekowej ochrony, ostatni tur padł w 1627 roku. Kiedyś miliardowe stada gołębi wędrownych przemierzały Amerykę, jednak kilkadziesiąt lat polowań sprawiło, że gatunek ten wyginał w 1914 roku. Nadal poluje się na wieloryby, wycina połacie lasu w Amazonii (siedlisko tysięcy gatunków), a ginące gatunki ryb wciąż można kupić w supermarkecie. A zatem z ochroną ginących gatunków nie jest tak dobrze jak być powinno.


Historia ochrony

Początkowo dla różnych plemion określone gatunki zwierząt były święte i nietykalne z uwagi na nadanie im magicznych atrybutów. W czasach późniejszych na niektóre gatunki mogli polować tylko uprzywilejowani – np. już Bolesław Chrobry wydal pierwszy zakaz polowania na bobry. Stopniowo zakazów przybywało, pojawiły się tereny na których polowanie, czy też wypłaszanie zwierząt było zabronione. Wreszcie w 1972 roku powstał Park Narodowy Yellowstone – pierwszy tego typu obiekt na świecie.

Dziś ochrona przyrody staje się jednym z priorytetów państwa, chociaż wciąż dochodzi do sytuacji niepokojących, jak chociażby historia Rospudy. Obecnie ochronę przyrody w Polsce, w imieniu ministra środowiska nadzorują konserwatorzy przyrody (główny i wojewódzcy), a jednym z organów doradczych przy ministerstwie jest Państwowa Rada Ochrony Przyrody (PROP). Obowiązują oczywiście odpowiednie regulacje prawne zarówno w ramach ochrony gatunkowej, jak i ochrony obszarowej. Działa także wiele organizacji pozarządowych zajmujących się ochroną gatunków, jak chociażby WWF, Greenpeace, LOP, OTOP.


Główne problemy

  • Przemyt zagrożonych gatunków – kwitnie szczególnie w Azji i Ameryce Południowej, gdzie wyłapuje się ginące gatunki, a następnie sprzedaje zamożnym kolekcjonerom zagranicznym, albo trafiają one na stoły restauracji, lub do fabryk paramedykamentów.
  • Niszczenie siedlisk- bez ochrony siedlisk nie da się skutecznie chronić zwierząt. Niestety wciąż środowisko jest niszczone z chęci zysku (np. dżungla amazońska), lub przez zwykłą bezmyślność (np. wypalanie traw).
  • Kłusownictwo – kwitnie szczególnie w Afryce i Azji, ale wszędzie stanowi mniejszy, lub większy problem. Wynika z biedy (polowanie dla mięsa), lub z chęci zaspokojenia snobistycznych zachcianek (nielegalne polowania dla trofeów).
  • Nadmierna eksploatacja zasobów – prowadzi do  gwałtownego spadku populacji wielu organizmów. Klasycznym przykładem jest sytuacja wielu rekinów, ale też łososi, dorszy, czy wreszcie fok w Kanadzie. Osobną kwestią jest poławianie okazów dla kolekcjonerów, oraz przekształcanie środowiska pod nowe inwestycje.
  • Konflikt interesów – jedna z przyczyn prześladowań drapieżników wynika z chęci ochrony zwierząt gospodarskich ,oraz z rozpowszechnionych stereotypów na temat zwierząt drapieżnych.
  • Działalność pseudonaukowa – klasycznym przykładem jest polowanie na wieloryby (mimo że są zagrożone i chronione) prowadzona przez kilka państw pod płaszczykiem prowadzonych badan naukowych.
  • Wprowadzenie do środowiska obcych gatunków – może być celowe lub przypadkowe, najczęściej nowe gatunki bezpośrednio, lub pośrednio (pasożyty, większa plastyczność) wypierają ze środowiska gatunki rodzime.
ekologia.pl
Ocena (3.7) Oceń:
Pasaż zakupowy