Definicja pojęcia:

zadrzewianie śródpolne

Zadrzewianie śródpolne - element krajobrazu rolniczego tworzony przez człowieka w celu ograniczenia erozji gleby. Powstaje w wyniku kolonizacji terenów przez drzewa i krzewy, przez sadzenie jedno- lub wielogatunkowych zadrzewień lub z reliktów naturalnej roślinności leśnej, zebranej w formie enklaw lub tworzone z roślin drzewiastych występujących w okolicy. Większość gatunków roślin spotykanych w zadrzewieniach można spotkać w lesie lub na jego obrzeżu, np. drzewa (lipy, klony, dęby, topole, jesiony, wierzby, brzozy, graby, olchy, grusze pospolite, wiśnie, świerki, sosny), jak i krzewy (tarnina, głóg, trzmielina, bez czarny i koralowy, derenie, kalina, czeremcha) oraz rośliny zielne (zawilec gajowy, kulik pospolity, jasnota plamista, przytulia czepna, chmiel zwyczajny). Fauna zadrzewień składa się z gatunków należących do różnych środowisk, np. ptaki (sowa uszata, dzięcioł zielony, sikora modra, słowik szary, kuropatwa, sroka, pokrzewka cierniówka i inne), ssaki (orzesznica, ryjówka aksamitna, łasica łaska, jeż europejski, mysz zaroślowa, zając szarak, kuna domowa) i różne gatunki owadów.
Legenda. Pokaż objaśnienia oznaczeń i skrótów
Szukaj
Oceń stronę
Ocena: 4.3
Wybór wg alfabetu:
a b c ć d e f g h i j k l ł m n o q p r s ś t u v w x y z ż ź
Pasaż zakupowy