Ropucha paskówka posiada tęczówkę oczną złocistozieloną, ciemno nakrapianą. Na grzbiecie wzdłuż całej osi ciała biegnie szeroki, jasnożółty pasek (cechacharakterystyczna dla tego gatunku). Ubarwienie ciała popielato-oliwkowe. Ciało pokryte jest brązowymi lub zielonkawymi plamami. Spód jasny, szarawy oraz plamkowany. Skóra stosunkowo gładka. Brodawki są nieliczne. Brak widocznych różnic między obiema płciami, choć samice są większe. Podobnym gatunkiem jest ropucha zielona (Bufotes viridis).
Ropucha paskówka jest wybitnie lądowa. Zamieszkuje nizinne obszary piaszczyste, nieużytki, pola uprawne, łąki, wydmy. Do godów przystępuje w niewielkich, czystych zbiornikachwodnych, słabo zarośniętych przez roślinność wodną. Wybiera zarówno słodkie, jak i słonawe wody. Odporna na zasolenie i susze. Aktywna przeważnie w nocy (poza okresem godowym). Dzień spędza w ukryciu (m. in pod kępami traw). Hibernuje do kwietnia (około 6 miesięcy), w norach bądź zagrzebuje się w ziemi. Po wybudzeniu migruje do zbiorników wodnych. Porusza się krocząc, bądź biegnie. W naszym kraju gatunek rzadki. Ma status zagrożenia najmniejszej troski (kategoria LC na liście IUCN).
Rozmnażanie
Gody u ropuchy paskówki odbywają się pod koniec kwietnia, w małych, płytkich zbiornikach. Jaja składane są od maja do czerwca (nieraz w ciągu dnia). Samica może złożyć od 3 do 4 tysięcy czarnych jaj. Skrzek jest składany w postaci dwóch galaretowatych sznurów. Kijanki są czarne, z jaśniejszym spodem. Maksymalnie osiągają 3 cm. Przeobrażenie odbywa się między lipcem a sierpniem. Długość ciała świeżo po przeobrażeniu wynosi około 1 cm. Dojrzałość płciową osiąga między drugim a czwartym rokiem życia.