Węgorek jelitowy (Strongyloides stercoralis)

Strongyloides stercoralis, fot. shutterstock
Węgorek jelitowy jest gatunkiem tropikalnym. Większość przypadków zakażenia pochodzi z Ameryki Południowej (głównie z Brazylii, Peru, Kolumbii, Wenezueli, Gujany, Surinamu i Gujany Francuskiej), Afryki (centralna i środkowo-zachodnia część kontynentu), Azji (Laos) i Papui-Nowej Gwinei. Rzadziej spotykany jest w innych ciepłych rejonach na całym świecie. Sporadycznie węgorzyca notowana jest w południowej Europie, USA i północnej Australii.
  1. Budowa
  2. Biologia
  3. Systematyka
  4. Galeria zdjęć

Budowa

Węgorek jelitowy jest niewielkim, kilkumilimetrowym nicieniem (należy do typu nicienie – Nematoda). Jego ciało jest wydłużone, na obu końcach zwężone. Zewnętrzną powłokę ciała stanowi wór skórno mięśniowy. Samice są większe od samców.
Czy wiesz, że...Węgorek jelitowy wywołuje chorobę węgorczyce. Szacuje się że na świecie choruje na nią od 30 do 100 milionów ludzi.

Biologia

Węgorek jelitowy w stadium dojrzałym jest pasożytem ssaków (między innymi człowieka i małp człekokształtnych). Większość życia przebywa w ciele człowieka. Jedynie larwy są zdolne do życia w glebie, gdzie czekają na możliwość wniknięcia do gospodarza. Istnieje kilka możliwości zarażenia. Poprzez kontakt z zainfekowaną glebą, ponowne wniknięcie do organizmu żywiciela (autoinfekcja) oraz przez przypadkowe połknięcie larw. Występuje przemiana pokoleń. Pokolenie rozdzielnopłciowe przebywa w glebie. Samica składa jaja, w których larwy są już częściowo rozwinięte. W odpowiednich warunkach (już po upływie kilku godzin) z jaj wylęgają się larwy rabditowe. W przypadku niekorzystnych warunków larwy przekształcają się w filariopodobne. W kontakcie ze skórą wnikają w nią, do naczyń krwionośnych, następnie do płuc, skąd wędrują do układu pokarmowego. W jelicie larwy dojrzewają w samice, które składają jaja. Z jaj rozwiną się larwy rabditowe. Część larw zostanie wydalona z kałem, gdzie przeobrażą się w pokolenie rozdzielnopłciowe. Pozostałe w jelitach larwy zmieniają się w larwy typu filariopodobne i rozpoczynają wędrówkę z naczyń krwionośnych do płuc, następnie wracają do jelita. Larwy te mogą również wydostać się z żywiciela do środowiska zewnętrznego.

Bibliografia

  1. “https://animaldiversity.org”; data dostępu: 2019-09-08
  2. “https://www.who.int”; data dostępu: 2019-09-08
  3. Jura C.; “Bezkręgowce: podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy”; PWN SA; 2005-00-00
Strongyloides stercoralis, fot. shutterstock Strongyloides stercoralis, fot. shutterstock

Galeria zdjęć

Strongyloides stercoralis, fot. shutterstock
Strongyloides stercoralis, fot. shutterstock

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Gromada:Secernentea
Indeks nazw polskich - gromada Secernentea
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy