Wielooczka czarna (Polycelis nigra)

Holger Brandl, HongKee Moon, Miquel Vila-Farré, Shang-Yun Liu, Ian Henry, and Jochen C. Rink [CC BY 4.0], via Wikimedia Commons
Wielooczka czarna zamieszkuje Europę południową, centralną i zachodnią. Od północy jej zasięg ograniczony jest południowym wybrzeżem Morza Północnego i Bałtyku. Poza Europą kontynentalną występuje również na Wyspach Brytyjskich. Wielooczka czarna jest jednym z najpospolitszych gatunków.
  1. Budowa
  2. Biologia
  3. Systematyka
  4. Galeria zdjęć

Budowa

Wielooczka czarna jest płazińcem z rzędu wirki trójjelitowe (Tricladida). Jej ciało jest silnie spłaszczone grzbietobrzusznie, pokryte nabłonkiem rzęskowym. Barwa ciała jest zmienna, od żółtawej przez brunatną po czarną. Odcinek głowowy jest dobrze zaznaczony, tępo zakończony, ze szpiczastą wypustką. Wielooczka posiada liczne oczka, rozmieszczone po bokach ciała. Przód ciała jest szerszy niż tylna część. Otwór gębowy leży po stronie brzusznej. Za otworem gębowym znajduje się gardziel, która prowadzi do rozgałęzionego jelita. Jelito rozdzielone jest na trzy pnie, jeden skierowany jest do przodu, dwa pozostałe pnie biegną ku tyłowi. Przewód pokarmowy jest ślepo zakończony. Odbyt nie występuje, resztki pokarmowe są usuwane przez otwór gębowy. Brak również układu krwionośnego i oddechowego. Wielooczka czarna oddycha całą powierzchnią ciała. Układ rozrodczy uchodzi za otworem gębowym.
Czy wiesz, że...Wielooczka czarna posiada zdolności regeneracyjne. Opisana została przez Müller’a w 1774 roku.

Biologia

Wielooczka czarna jest gatunkiem wolno żyjącym. Występuje powszechnie w słodkich wodach stojących i płynących. Spotkać ją można w jeziorach, oczkach wodnych, stawach, rowach melioracyjnych, strumieniach i rzekach. Porusza się za pomocą ruchów rzęsek nabłonka. Występuje u niej hermafrodytyzm. Zapłodnienie jest krzyżowe. Jaja składane są w kokonach na podwodne obiekty (roślinność wodną lub na kamienie). Wielooczka czarna jest drapieżna. W jej diecie znaleźć można bezkręgowce (skorupiaki, pierścienice, owady, mięczaki). Ponadto może żywić się również skrzekiem płazów. Swoje ofiary chwyta za pomocą wysuwanej gardzieli.

Bibliografia

  1. “https://fauna-eu.org”; data dostępu: 2018-12-30
  2. Rybak J. I.; “Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne. Przewodnik do rozpoznawania”; Wydawnictwo Naukowe PWN; 2000-00-00
  3. przeł. ze słowackiego. Garbarczyk M.; “Świat zwierząt”; PWRiL; 1986-00-00
  4. Jura C.; “Bezkręgowce: podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy”; Wydawnictwo Naukowe PWN; 2005-00-00
Wielooczka czarna Holger Brandl, HongKee Moon, Miquel Vila-Farré, Shang-Yun Liu, Ian Henry, and Jochen C. Rink [CC BY 4.0], via Wikimedia Commons

Galeria zdjęć

Wielooczka czarna

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Gromada:Wirki
Rodzina:Planariidae
Rodzaj:Polycelis
Indeks nazw polskich - gromada Wirki
A B C D E F G H I J K L Ł M N O Q P R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Pasaż zakupowy