Definicja pojęcia:

platyna

Platyna, Pl —

pierwiastek chemiczny z VIII grupy układu okresowego pierwiastków o liczbie atomowej 78 i masie atomowej 195.09. Temperatura topnienia T_t = 1772.5°C, temperatura wrzenia T_w = 3827°C, a gęstość rho = 21.45 g·cm^-3. Zaliczany do metali szlachetnych; srebrzystobiały, ciężki, dość miękki, kowalny i ciągliwy. Platynę stosuje się do wyrobu sprzętu laboratoryjnego, elektrod, termometrów. Niektóre kompleksy są lekami antynowotworowymi.