Definicja pojęcia:

pluton

Pluton, Pu —

pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 94, masach atomowych od 242 do 246 i gęstości rho = 19.84 g·cm^-3. Topi się w temperaturze T_t = 641°C. Brak trwałych izotopów. Promieniotwórczy metal o srebrzystobiałej barwie, toksyczny. Izotop ²³⁹Pu (o czasie połowicznego rozpadu 2.44 · 10⁴ lat) ulega rozszczepieniu w reakcji z powolnymi neutronami, dlatego wykorzystuje się go jako paliwo jądrowe oraz materiał wybuchowy w bombach atomowych. W ciągu roku reaktory na świecie produkują ok. 20 ton plutonu, a każdy gram jest inwenaryzowany, aby zapobiec jego niewłaściwemu użyciu. Otrzymany sztucznie przez uczonych z Uniwersytetu w Berkeley w 1940 r. Stanowił ładunek zrzucony na Nagasaki w 1945 roku.