Buty z psiej sierści i grzybów. Czy Sneature to przyszłość sneakersów?
Sneakersy są dziś symbolem wygody, stylu i masowej konsumpcji. I właśnie dlatego stały się jednym z najbardziej problematycznych produktów przemysłu odzieżowego. Trwałe, wielomateriałowe, praktycznie nierecyklingowalne – po kilku sezonach lądują na wysypiskach, gdzie mogą zalegać przez dziesiątki lat. Projekt Sneature uderza w samo sedno tego problemu, proponując coś, co jeszcze niedawno brzmiałoby jak ekologiczna fantazja: w pełni kompostowalne buty sportowe wykonane z psiej sierści i grzybni.
Za projektem stoi niemiecka projektantka Emilie Burfeind, absolwentka Uniwersytetu Sztuki i Projektowania w Offenbach am Main. Sneature nie jest kolejnym „zielonym” gadżetem, lecz próbą przemyślenia buta od zera – od pierwszego włókna, przez użytkowanie, aż po moment, gdy przestaje być potrzebny.
Dlaczego sneakersy są problemem?
Klasyczne buty sportowe to koszmar recyklerów. Guma, pianki syntetyczne, poliester, kleje, tworzywa sztuczne – wszystko trwale połączone w jedną konstrukcję. Rozdzielenie tych materiałów jest kosztowne i nieopłacalne, dlatego zużyte sneakersy w praktyce nie podlegają recyklingowi. Nawet modele reklamowane jako „ekologiczne” zwykle rozwiązują tylko fragment problemu.
Burfeind zaczęła więc tam, gdzie wiele projektów kończy: od analizy cyklu życia produktu. Co dzieje się z butem, gdy przestaje być butem?
Psia sierść jako „druga skóra”
Najbardziej kontrowersyjny, ale i najbardziej intrygujący element Sneature to membrana wykonana z Chiengory – przędzy powstającej z wyczesanej psiej sierści. Materiał ten, oparty na białku, nie jest nowym wynalazkiem, ale rzadko bywa wykorzystywany w nowoczesnym designie, a szkoda, bo cechuje się dobrą cyrkulacją powietrza, elastycznością, właściwościami antystatycznymi i zdolnością do regulowania wilgoci.
Efekt? But działa jak „druga skóra” – dopasowuje się do stopy, a jednocześnie zapewnia komfort termiczny i cyrkulację powietrza. Co istotne, materiał pochodzi z odpadu, który w normalnych warunkach… po prostu się wyrzuca.
Podeszwa została wykonana z grzybni, hodowanej w specjalnej formie. Materiał ten pełni funkcję amortyzującą i ochronną, a jednocześnie może być kompostowany po zakończeniu użytkowania buta. Grzybnia jest uprawiana na bazie powszechnie dostępnych substratów, takich jak odpady roślinne, co ogranicza zużycie energii i surowców.
Połączenie cholewki z podeszwą zabezpiecza cienka warstwa elastycznej biogumy lub bioplastiku. Strefa przejściowa chroni but przed przenikaniem wilgoci i zmniejsza ryzyko uszkodzeń mechanicznych – jednego z najczęstszych problemów w obuwiu sportowym.
Projekt powstał w oparciu o analizę cyklu życia produktu oraz pomiary pedobarograficzne, które pozwoliły uwzględnić rozkład nacisku stopy podczas chodzenia. Sneature zakłada możliwość personalizacji, produkcji na żądanie oraz minimalizacji odpadów na każdym etapie wytwarzania.
Choć Sneature pozostaje projektem koncepcyjnym, pokazuje alternatywny kierunek dla przemysłu obuwniczego – oparty na odnawialnych surowcach, lokalnej produkcji i projektowaniu z myślą o biodegradacji, a nie składowaniu odpadów.
Absolwentka dziennikarstwa i ochrony środowiska. Ma ponad 10 lat doświadczenia w mediach, gdzie tworzyła treści o klimacie, przyrodzie i zrównoważonym stylu życia. Łączy wiedzę naukową z pasją do popularyzacji ekologii.
Opublikowany: 6 lutego, 2026
- https://www.emil-blau.com/projects/sneature.html;
