Najlepsi Ministrowie Klimatu i Środowiska w Polsce ostatnich 26 lat. Ranking ludzi, decyzji i realnych pieniędzy
Czy Minister Klimatu może realnie zmienić jakość powietrza, które wdychamy, wodę w kranie, ceny energii i przyszłość dzikiej przyrody? Ostatnie 26 lat pokazuje, że nie jest to łatwe zadanie, a ministrowie na tym stanowisku zmieniali się średnio co 2 lata. W cieniu sporów politycznych zapadały decyzje o miliardowych dotacjach, tworzono systemy wsparcia dla środowiska, wyznaczano nowe obszary chronione i negocjowano globalne porozumienia klimatyczne. Jedni ministrowie byli administratorami systemu, inni – architektami realnej zmiany.
Przygotowaliśmy ranking, który nie ocenia sympatii politycznych, lecz konkretne działania: pieniądze uruchomione dla ludzi, projekty dla przyrody, reformy klimatyczne i wpływ na debatę publiczną. To analiza faktów, nie narracji.
Ten ranking pokazuje nie tylko idee, ale też konkretne decyzje finansowe, programowe i medialne, które ukształtowały polską politykę środowiskową w latach 2000 – 2026.
Kryteria oceny redakcyjnej:
- uruchomione pieniądze,
- reformy systemowe,
- wpływ międzynarodowy,
- trwałość efektów.
Ranking Ministrów Klimatu i Środowiska
1. Michał Kurtyka – Minister Klimatu (od 2019), następnie Minister Klimatu i Środowiska w latach 2020 –2021.
Kluczowe działania
Przygotowanie i wdrożenie Polityki Energetycznej Polski do 2040 (PEP2040), stworzenie ram finansowych dla boomu fotowoltaicznego i programu „Mój Prąd”, współodpowiedzialność za rozwój programu „Czyste Powietrze”. Pełnił rolę prezydenta COP24 w Katowicach, co uczyniło go rozpoznawalnym na arenie międzynarodowej.
Ponadto:
- przygotowanie fundamentów pod rozwój morskiej energetyki wiatrowej,
- udział w negocjacjach dot. Funduszu Sprawiedliwej Transformacji,
- wprowadzenie „Polityki Surowcowej Państwa”.
2. Marcin Korolec – Minister Środowiska w latach 2011 – 2013.
Kluczowe działania
Skupienie na negocjacjach unijnych dotyczących polityki klimatycznej. Zamawiał analizy wpływu systemu EU ETS na polską gospodarkę. Aktywnie zabiegał o mechanizmy kompensacyjne dla przemysłu energochłonnego oraz ochronę funduszy dla regionów węglowych w budżecie UE.
Ponadto:
- odpowiadał za przygotowanie Polski do pakietu klimatyczno-energetycznego 2030.
3. Maciej Nowicki – Minister Środowiska w latach 2007 – 2010.
Kluczowe działania
Wprowadzenie naukowego, opartego na danych podejścia do polityki środowiskowej. Wzmocnienie finansowania parków narodowych i sieci Natura 2000. Inicjowanie strategicznych raportów o stanie środowiska.
Ponadto:
- wzmocnienie roli GDOŚ (Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska – powołanej w 2008 r.).
4. Anna Moskwa – Minister Klimatu i Środowiska w latach 2021 – 2023.
Kluczowe działania
Kierowanie resortem w okresie kryzysu energetycznego po inwazji Rosji na Ukrainę. Skupienie na analizach bezpieczeństwa energetycznego i utrzymaniu programów wsparcia OZE (m.in. kontynuacja „Mój Prąd”). Współodpowiedzialność za wprowadzenie tarcz antyinflacyjnych zabezpieczających odbiorców energii.
Ponadto:
- intensyfikacja działań wokół energetyki jądrowej,
- procedowanie ustawy wiatrakowej.
5. Maciej Grabowski – Minister Środowiska w latach 2013 – 2015.
Kluczowe działania
Skoncentrowany na efektywnym wdrażaniu funduszy unijnych na inwestycje środowiskowe (program Infrastruktura i Środowisko). Odpowiadał za przyjęcie ustawy o OZE z 2015 r., która stworzyła fundament pod system aukcyjny i rozwój energetyki odnawialnej w kolejnych latach. W jego okresie rozpoczęto również szerokie finansowanie niskoemisyjnego transportu miejskiego ze środków UE.
Ponadto:
kontynuacja wdrażania planów ochrony dla obszarów Natura 2000,
wsparcie dla projektów ochrony gatunków zagrożonych w ramach LIFE+ (m.in. rysia, wilka, ptaków drapieżnych).
6. Andrzej Kraszewski – Minister Środowiska w latach 2010 – 2011.
Kluczowe działania
Minister „ciągłości”. Zapewniał stabilność finansowania istniejących programów, szczególnie w zakresie gospodarki wodnej i ochrony przyrody. Kontynuował wdrażanie unijnych dyrektyw.
Ponadto:
- intensywne działania powodziowe (powódź 2010 r.),
- wzmocnienie działań adaptacyjnych do zmian klimatu.
7. Stanisław Żelichowski – Minister Środowiska w latach 2001 – 2003.
Kluczowe działania
Kluczowa postać w finalnym dostosowaniu polskiego prawa do standardów UE przed akcesją. Nadzorował przepływ funduszy przedakcesyjnych na modernizację infrastruktury wodno-ściekowej i ochrony środowiska.Odpowiadał za implementację kluczowych dyrektyw środowiskowych UE (ptasiej, siedliskowej), przygotowując grunt pod sieć Natura 2000.
Ponadto:
przygotowanie do wdrożenia sieci Natura 2000,
modernizacja prawa łowieckiego i przepisów dotyczących ochrony gatunkowej.
8. Jerzy Swatoń – Minister Środowiska w latach 2004 – 2005.
Kluczowe działania
Nadzorował funkcjonowanie resortu w pierwszym pełnym roku członkostwa Polski w UE. Budował krajowe i regionalne struktury zarządzania środowiskiem oraz systemy finansowania podstawowej ochrony przyrody.
Ponadto:
- weryfikował w ramach pracy ministerialnych listy obszarów Natura 2000.
9. Paulina Hennig-Kloska – Ministra Klimatu i Środowiska od 2023 – obecnie.
Kluczowe działania
Wprowadzenie systemu kaucyjnego (butelki PET, puszki, szkło) – jedna z najważniejszych zmian ostatnich lat, wdrożenie unijnych regulacji dot. zakrętek trwale połączonych z butelkami. Podkreślanie w narracji medialnej, że największym problemem w Polsce jest obecnie smog.
Ponadto
- odblokowanie środków z KPO w obszarze zielonej transformacji,
- liberalizacja ustawy wiatrakowej (realna zmiana w 2024 r.).
10. Czesław Śleziak – Minister Środowiska w latach 2003 – 2004.
Kluczowe działania
Odpowiadał za przygotowanie systemu wdrażania funduszy strukturalnych przed 1 maja 2004.
Ponadto:
realizował wdrażanie systemu wsparcia dla zielonej energii,
odpowiadał za implementację przepisów unijnych dotyczących promocji OZE (Dyrektywa 2001/77/WE).
Czego uczy nas 26 lat polityki środowiskowej w Polsce?
Najlepsi ministrowie nie byli ideologami, lecz pragmatykami. Łączyli pieniądze, prawo i komunikację społeczną. Dzisiejsze wyzwania – system kaucyjny, transformacja energetyczna, ochrona bioróżnorodności – pokazują, że ekologia przestała być niszą, a stała się realną polityką publiczną.
Wnioski końcowe? Ekologia to nie hasła, tylko decyzje
Ten ranking pokazuje jasno najlepsi ministrowie to ci, którzy potrafili przekuć idee w zamówienia publiczne, programy dotacyjne i realne pieniądze dla ludzi oraz przyrody. Pozostaje pytanie – czy tak częste zmiany na fotelu Ministra Klimatu to dobry znak dla ekologii i ochrony środowiska w Polsce?
Drodzy Czytelnicy, zdajemy sobie sprawę, że trudno wybrać najlepszego ministra obiektywnie, zwłaszcza, że żaden z nich nie piastował swojej funkcji dłużej niż 3 lata. Kto Waszym zdaniem był najlepszym ministrem przez te lata? Kogo widzielibyście najchętniej w tej roli?
Absolwentka Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej. Badaczka eko-trendów i nastrojów panujących w Unii Europejskiej. Ekolog. Prywatnie wielbicielka spacerów nad brzegiem jeziora i jazdy na rowerze.
Opublikowany: 12 lutego, 2026
Żaden.
Przedziwne zestawienie zasług, zresztą z błędami. Liberalizacja ustawy wiatrakowej była w 2023 roku pod rządami minister Moskwy (PiS).
A gdzie takie dokonania jak konwersja zadłużenia na inwestycje ekologiczne ((Ekofundusz), pierwsze regulacje ochrony przyrody, odpadowe, wodne i ściekowe…
Przy nieco uważniejszym spojrzeniu inaczej by to wyszło!