Definicja pojęcia:

bielica

Bielica, gleba rdzawa —

odbarwiona, jasnoszara gleba składająca się przeważnie z pyłu lub piasku kwarcowego, z której woda wymyła związki żelaza i manganu oraz górną warstwę próchnicy ze ściółki leśnej. Występuje w chłodnym klimacie umiarkowanym. Nie nadaje się pod uprawę. Głównie gleby leśne.

Indeks nazw

Szukaj lub wybierz według alfabetu