Definicja pojęcia:
hipertermia
Hipertermia —
przegrzanie organizmu zwierząt stałocieplnych wywołane nadmiarem ciepła wytworzonego w organizmie (np. podczas choroby, zaburzenia termoregulacji, podczas pracy mięśni) i niemożliwością oddania go otoczeniu. Dla większości ssaków stałocieplnych graniczna wartość temperatury wynosi 43.5°C, gdyż po jej przekroczeniu zwykle następuje śmierć z powodu denaturacji białek. Stanem krańcowym jest udar słoneczny. Znane są jednak termofilne bakterie żyjące w gorących źródłach, np. wód siarkowych o temperaturach bliskich dliskich wrzenia wody pod normalnym ciśnieniem.
Indeks nazw
Szukaj lub wybierz według alfabetu
Organizacje ekologiczne
Stowarzyszenie Pracownia na rzecz Wszystkich Istot
Znaki ekologiczne
Znak certyfikowanego rolnictwa ekologicznego
Energia dla domu
Hipertermia ogólnoustrojowa – zwana również hipertermią całego ciała (ang. Whole Body Hyperthermia – WBH) jako metoda wspomagająca leczenie onkologiczne oparta jest na naturalnych reakcjach żywego organizmu na wysoką temperaturę. Mechanizmy te, które naturalnie wykształciły się do walki z poważnymi schorzeniami, mogą być z powodzeniem wykorzystywane do leczenia oraz niesienia ulgi w terapii chorób przewlekłych i złośliwych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała oznacza temperaturę ciała, która jest wyższa od normalnej. Wysoka temperatura ciała jest często spowodowana chorobami, takimi jak gorączka lub udar cieplny. Jednak kontrolowane wywołanie hipertermii ogólnoustrojowej w warunkach medycznych, jest skutecznie stosowane jako terapia w leczeniu różnych schorzeń, przede wszystkim zmian nowotworowych.
Więcej na Wikipedi:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Hipertermia_ogólnoustrojowa