Jak polował Darwinopterus
Szczątki pterozaura znalezione niedawno w Chinach dają odpowiedź na ewolucję tych łatających gadów oraz ich sposób polowania. O szczegółach odkrycia mówi artykuł opublikowany w „Proceedings of the Royal Society B”.
O ile paleontolodzy nie potrafią się cofnąć w czasie by obserwować jak polowały pterozaury, to skamielina znaleziona niedawno dostarcza na ten temat wielu wskazówek. Na skamieniałe szczątki łatającego gada naukowcy natrafili w chińskiej prowincji Liaoning. Pterozaury królowały pod niebem przez ponad 130 milionów lat, od około 200 milionów lat temu do 65 milionów lat temu. Odnaleziona szczęka Darwinopterusa z ostrymi zębami oraz budowa szyi wskazuje na to, że mógł on sprawnie polować na mniejsze zwierzęta łatające lub szybujące.
Szczątki gada o łacińskiej nazwie Darwinopterus modularis są ogniwem, łączącym prymitywne pterozaury o długich ogonach z ich doskonale latającymi, wielkimi potomkami o szczątkowych ogonach. Darwinopterus, miał jeszcze długi ogon, dochodzący do 40% długości ciała, który pomagał w utrzymaniu stabilności lotu. Jednak budowa jego głowy i szyi jest niemal identyczna ze znacznie późniejszymi pterozaurami, odbiega za to od przodków o długich ogonach. Oznacza to że ewolucja tych latających gadów przebiegała w sposób „modułowy” to znaczy poszczególne zespoły cech ewoluowały razem, niezależnie od innych. Jak twierdzi Lu Junchang, który wraz z kolegami prowadził badania skamieniałości: „wygląda na to, że głowa i szyja Darwinopterusa ewoluowały najpierw, podczas gdy reszta ciała zachowała jeszcze swój pierwotny charakter”. Być może jest to odpowiedź na pytanie dlaczego niektóre grupy organizmów potrafiły się bardzo szybko zmieniać w pewnych momentach swojej historii rozwoju – dodaje naukowiec.
