Jemy sześć razy więcej kurczaków niż nasi dziadkowie. Raport ONZ obnaża globalny apetyt na mięso
Światowa produkcja mięsa w ciągu ostatnich 60 lat wzrosła aż czterokrotnie. Choć naukowcy alarmują, że bogate społeczeństwa wręcz „napychają się” białkiem zwierzęcym kosztem planety, nowy raport Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) unika bezpośredniego wezwania do ograniczenia mięsa w diecie. Dlaczego?
Z najnowszych danych FAO wynika, że przeciętny mieszkaniec Ziemi zjada dziś średnio sześć razy więcej drobiu oraz dwa razy więcej wieprzowiny niż pokolenie jego dziadków w latach 60. XX wieku.
Jak to wygląda jeżeli chodzi o liczby.
- Drób: W 1961 roku roczna dostępność drobiu na osobę wynosiła niespełna 3 kg – w 2022 roku było to już 17 kg.
- Wieprzowina: Odnotowano wzrost z poziomu podwojonego – do 15 kg na osobę.
- Wołowina: Co ciekawe, spożycie najbardziej obciążającej środowisko wołowiny utrzymało się na stabilnym poziomie 9 kg na osobę.
Łącznie globalna dostępność mięsa na jednego mieszkańca Ziemi skoczyła z 25 kg (w 1961 r.) do 47 kg obecnie. Co gorsza, system produkcji jest skrajnie nieefektywny: aż 14% wyprodukowanego mięsa i mleka marnuje się w procesie produkcji lub ląduje w śmietnikach supermarketów i restauracji.
Rolnictwo to drugi najbardziej emisyjny sektor globalnej gospodarki. Według prognoz FAO, w ciągu najbliższej dekady emisje gazów cieplarnianych z tego źródła wzrosną o kolejne 7,6%, a za 80% tego wzrostu odpowiadać będzie bezpośrednio hodowla żywego inwentarza. Warto wiedzieć: przemysłowa hodowla zwierząt generuje od 12% do nawet 20% globalnych emisji gazów cieplarnianych i pozostaje jedną z głównych przyczyn drastycznego spadku bioróżnorodności na świecie.
Raport ONZ wyraźnie diagnozuje problem nierówności. Podczas gdy w krajach najuboższych produkty odzwierzęce są towarem luksusowym, kraje wysokorozwinięte napędzają nadmierną konsumpcję. Mimo to, w dokumencie zabrakło jasnej rekomendacji: „Jedzmy mniej mięsa”.
Sytuacja ta wywołała oburzenie niezależnych ekspertów. Krytycy zarzucają FAO uleganie lobby mięsnemu i mleczarskiemu (które brało udział w recenzowaniu raportu).
Cleo Verkuijl (Stockholm Environment Institute): „Raport jasno dokumentuje problem, ale zatrzymuje się tuż przed logicznym wnioskiem. Dla bogatych narodów, gdzie argumenty zdrowotne i środowiskowe mówią o redukcji, podejście FAO jest błędne”.
„Autorzy sprowadzają kwestie środowiskowe do poziomu ‘percepcji konsumenckich’ lub potrzeb dalszych badań. To zaciemnia mocne dowody naukowe na to, jak destrukcyjne dla planety i zdrowia jest masowe spożycie mięsa”. – dodaje Matthew Hayek (New York University).
Przedstawiciele FAO odpierają zarzuty. Daniela Battaglia, współautorka raportu, tłumaczy, że celem organizacji jest pomoc decydentom w optymalizacji systemów, a nie nakazywanie zmian nawyków żywieniowych.
„Dysponujemy technologiami, innowacjami i wiedzą, które pozwalają znacząco obniżyć emisje z hodowli. Żywność pochodzenia zwierzęcego to wciąż kluczowe źródło składników odżywczych. Musimy znaleźć balans między redukcją negatywnego wpływu a maksymalizacją korzyści” – argumentuje Battaglia.
Jeszcze w tym roku FAO obiecuje wydać kolejny raport, który ma znacznie głębiej przeanalizować kwestie zrównoważenia środowiskowego. Pytanie, czy tym razem urzędnicy odważą się powiedzieć głośno to, co nauka wie od lat.
Absolwentka Inżynierii Środowiska na Politechnice Warszawskiej. Specjalizuje się w technicznych i naukowych tekstach o przyrodzie, zmianie klimatu i wpływie człowieka na środowisko. W swoich artykułach łączy rzetelną wiedzę inżynierską z pasją do natury i potrzeby życia w zgodzie z otoczeniem. Uwielbia spędzać czas na łonie przyrody – szczególnie na Warmii, gdzie najchętniej odkrywa dzikie zakątki podczas pieszych wędrówek i wypraw kajakowych
Opublikowany: 6 czerwca, 2026
