Przełom czy science-fiction? Colossal Biosciences wyhodowało ptaki w sztucznych skorupkach
Firma biotechnologiczna Colossal Biosciences, znana ze śmiałych planów „wskrzeszania” wymarłych gatunków, ogłosiła kolejny krok milowy. Naukowcom udało się wyhodować i doprowadzić do wyklucia żywe pisklęta w sztucznym środowisku. Choć sukces technologiczny robi wrażenie, w świecie nauki natychmiast rozgorzała burzliwa dyskusja o granicach inżynierii genetycznej i sensie de-ekstynkcji.
Sukces w inkubatorze: 26 piskląt z drukarki 3D
Jak poinformowało we wtorek Colossal Biosciences, dzięki wykorzystaniu wydrukowanej w 3D kratownicy imitującej naturalną skorupkę jaja, na świat przyszło 26 piskląt. Ptaki są w różnym wieku – od kilku dni do kilku miesięcy – i rozwijają się prawidłowo.
Aby osiągnąć ten cel, badacze przenieśli zapłodnione jaja do sztucznego systemu umieszczonego w inkubatorze. Kluczem do sukcesu było zaprojektowanie syntetycznej skorupki ze specjalną membraną, która zapewnia embrionowi idealną wymianę tlenową. Do środowiska wzrostu regularnie dodawano również wapń, który w naturze pisklę pobiera z naturalnej skorupy. Cały proces rozwoju zarodków naukowcy mogli monitorować w czasie rzeczywistym.
Prezes Colossal, Ben Lamm, zapowiada, że technologia ta ma w przyszłości umożliwić wyhodowanie nowozelandzkiego moa olbrzymiego – wymarłego ptaka, którego jaja były 80-krotnie większe od kurzych. Żaden współczesny ptak nie byłby w stanie ich wysiedzieć ani znieść.
Rewolucja czy tylko ulepszenie starej metody?
Choć Colossal ogłasza sukces, niezależni eksperci tonują nastroje. Pojawiają się głosy, że nazywanie projektu „sztucznym jajem” to nadużycie marketingowe.
To tylko skorupka, nie całe jajo: Biolog ewolucyjny Vincent Lynch z Uniwersytetu w Buffalo zauważa, że naukowcy wykorzystali gotową treść biologiczną. „To nie jest sztuczne jajo, ponieważ wlano do niego wszystkie inne części, które tworzą jajo. To sztuczna skorupka” – punktuje Lynch.
Dr Nicola Hemmings z Uniwersytetu w Sheffield przypomina, że prostsze wersje przezroczystych, sztucznych naczyń (np. z folii plastikowych) do badania rozwoju kurcząt były stosowane już w ubiegłych wiekach. Co więcej, naukowcy podkreślają, że ewentualne wyhodowanie ptaka o cechach moa nie sprawi, że gatunek ten naprawdę powróci. „Mogą być w stanie stworzyć genetycznie zmodyfikowanego ptaka, ale to tylko genetycznie zmodyfikowany ptak. To nie moa” – dodaje Lynch.
Ekologiczne dylematy: Gdzie miałyby żyć te zwierzęta?
Planom Colossal Biosciences, które ma już na koncie modyfikacje myszy (mających przypominać mamuty włochate) czy wilków (stylizowanych na wilki straszliwe), towarzyszy ogromny sceptycyzm bioetyków i ekologów.
Głównym problemem pozostaje środowisko naturalne, które od czasu wyginięcia tych zwierząt drastycznie się zmieniło.
„Największym wyzwaniem jest to, w jakim środowisku będzie żyło to zwierzę?” – pyta retorycznie bioetyk Arthur Caplan z nowojorskiej Grossman School of Medicine.
Wielu ekspertów uważa, że ogromne fundusze inwestowane w de-ekstynkcję (czyli przywracanie wymarłych gatunków) powinny być przeznaczane na zupełnie inny cel. Technologia sztucznych skorupek i inkubatorów mogłaby pomóc gatunkom obecnie zagrożonym wyginięciem, poprzez zabezpieczanie i namnażanie puli genetycznej żyjących jeszcze osobników.
„Moim osobistym celem jest raczej zachowanie tego, co mamy, niż próba przywrócenia tego, co już odeszło” – podsumowuje dr Hemmings.
Absolwentka Inżynierii Środowiska na Politechnice Warszawskiej. Specjalizuje się w technicznych i naukowych tekstach o przyrodzie, zmianie klimatu i wpływie człowieka na środowisko. W swoich artykułach łączy rzetelną wiedzę inżynierską z pasją do natury i potrzeby życia w zgodzie z otoczeniem. Uwielbia spędzać czas na łonie przyrody – szczególnie na Warmii, gdzie najchętniej odkrywa dzikie zakątki podczas pieszych wędrówek i wypraw kajakowych
Opublikowany: 20 maja, 2026
- https://colossal.com/colossal-biosciences-artificial-egg-dodo-moa/;
