Młodzi konstruktorzy z Polski sięgają gwiazd. Drużyna Greenstar w finale konkursu ESA CanSat
Sześciu uczniów z 2 SLO IB im. Pawła Jasienicy udowadnia, że ambitne projekty naukowe nie są zarezerwowane wyłącznie dla doświadczonych inżynierów. Ich drużyna – Greenstar – bierze udział w prestiżowym, międzynarodowym konkursie organizowanym przez European Space Agency, w którym młodzi pasjonaci technologii z całej Europy projektują… własne satelity.
Nie są to jednak wielkie urządzenia ważące tony. W konkursie ESA CanSat uczestnicy muszą zmieścić cały system satelitarny w objętości puszki po napoju. To właśnie w takiej miniaturowej formie uczniowie konstruują urządzenia, które następnie zostają wyniesione rakietą na wysokość około 2–3 kilometrów. Po uwolnieniu z rakiety satelita musi samodzielnie przeprowadzić zaplanowaną misję, zebrać dane, a następnie bezpiecznie wrócić na Ziemię.
Satelita w puszce – wielka inżynieria w miniaturowej skali
Projekt CanSat składa się z dwóch kluczowych elementów. Pierwszym jest misja podstawowa, w ramach której wszystkie zespoły zbierają dane atmosferyczne – przede wszystkim temperaturę i ciśnienie. Informacje te pozwalają przeanalizować warunki panujące podczas lotu i opadania satelity.
Prawdziwym polem do kreatywności jest jednak misja dodatkowa – autorski pomysł każdej drużyny.
Zespół Greenstar postawił na rozwiązanie, które łączy nowoczesną inżynierię z troską o środowisko. Ich miniaturowy satelita został zaprojektowany tak, aby podczas opadania rozsiewać nasiona roślin. Celem jest wsparcie bioróżnorodności poprzez testowanie nowych metod dystrybucji nasion z powietrza.
To zadanie okazało się znacznie bardziej wymagające, niż mogłoby się wydawać. Uczniowie musieli zaprojektować precyzyjny mechanizm uwalniania nasion oraz sprawdzić jego działanie w kontrolowanych warunkach. Każdy element – od elektroniki po konstrukcję mechaniczną – wymagał wielu testów i poprawek.
Matematyka, fizyka i symulacje
Greenstar poszedł jednak o krok dalej. Drużyna opracowała także metodę pozwalającą oszacować, gdzie dokładnie wylądują rozsiewane nasiona.
W tym celu satelita podczas lotu mierzy siłę oraz kierunek wiatru. Na podstawie tych danych system oblicza wektory działające na nasiona. Następnie, wykorzystując logarytmiczny profil wiatru, określa warunki atmosferyczne na niższych wysokościach. Ostateczne miejsca opadania nasion szacowane są dzięki symulacjom Monte Carlo – metodzie powszechnie stosowanej w naukach inżynieryjnych i kosmicznych. Brzmi jak projekt realizowany w laboratorium badawczym? Tymczasem stoi za nim grupa licealistów.
Nauka w praktyce
Praca nad projektem to znacznie więcej niż tylko budowa urządzenia. Członkowie zespołu zajmują się projektowaniem konstrukcji satelity, tworzeniem oprogramowania i elektroniki, analizą danych pomiarowych, przygotowaniem dokumentacji technicznej, pozyskiwaniem finansowania i promocją projektu
W praktyce oznacza to połączenie wiedzy z fizyki, matematyki, informatyki oraz nauk środowiskowych. Równie ważne są umiejętności miękkie – praca zespołowa, planowanie działań czy rozwiązywanie problemów.
Finał coraz bliżej
Konkurs wchodzi właśnie w decydującą fazę. Do obecnego etapu zakwalifikowało się 27 drużyn z całej Europy. Wszystkie przygotowują obecnie końcowe raporty ze swoich projektów. Na ich podstawie wybrane zostaną cztery zespoły, których satelity zostaną wystrzelone podczas wielkiego finału.
Dla drużyny Greenstar to moment intensywnej pracy – i jednocześnie ogromna szansa, aby ich projekt wzbił się w powietrze dosłownie i w przenośni. Jeśli chcecie śledzić rozwój projektu i drogę młodych konstruktorów do finału, zajrzyjcie na ich profile w mediach społecznościowych:
Instagram: @greenstar_cansat
TikTok: @greenstar_cansat
Więcej informacji o projekcie można znaleźć również na stronie zespołu: greenstarcansat.com.
Absolwentka Inżynierii Środowiska na Politechnice Warszawskiej. Specjalizuje się w technicznych i naukowych tekstach o przyrodzie, zmianie klimatu i wpływie człowieka na środowisko. W swoich artykułach łączy rzetelną wiedzę inżynierską z pasją do natury i potrzeby życia w zgodzie z otoczeniem. Uwielbia spędzać czas na łonie przyrody – szczególnie na Warmii, gdzie najchętniej odkrywa dzikie zakątki podczas pieszych wędrówek i wypraw kajakowych
Opublikowany: 9 marca, 2026 | Zaktualizowany: 10 marca, 2026
